Ένας βολικός “εμφύλιος” δεν κάνει ποτέ κακό όταν το σύστημα βρίσκεται σε αδιέξοδο και κινδυνεύει να βρεθεί ενώπιον των εγκληματικών ευθυνών του
Εμφύλιοι έχουν γίνει πολλοί, αλλά ήταν πάντα “βολικοί” για τα πολιτικά συστήματα.
Σύμπτωση;
Μας προετοιμάζουν για έναν στημένο «εμφύλιο». Έναν «εμφύλιο» στον οποίο θα παρατάξουν τα μέρη του δικού του παρακράτους, των καλοπληρωμένων μπαχαλάκηδων, των πληρωμένων εισαγόμενων δολοφόνων, των διαφόρων χρηματοδοτούμενων ανθελληνικά (αλλά επιλεκτικά ανθρωπιστικά) κινούμενων ΜΚΟ. Ελπίδα των λαθροκυβερνώντων υπαλλήλων της τρόικα είναι να δημιουργήσουν εικόνα χάους (να δημιουργήσουν δηλαδή το πρόβλημα που επιθυμούν), για να προσφέρουν την λύση (άκρατη αύξηση αστυνόμευσης και παρακολούθησης των πολιτών) που οι ίδιοι επιθυμούν να επιβάλουν.
Επειδή όμως για να γίνει ένας εμφύλιος σημαίνει πως υπάρχουν συνθήκες σύγκρουσης της κοινωνίας κι επειδή αυτό δεν συμβαίνει στην Ελλάδα (παρά τις επίπονες προσπάθειες των ΜΜΕ να λειτουργήσουν οι κανόνες του του “κοινωνικού αυτοματισμού”), επινόησαν την δημιουργία κλίματος «εμφυλίου» μέσω ανυπόστατων δημοσιευμάτων, για να αιτιολογηθεί ως φυσιολογική εξέλιξη η επερχόμενη σκηνοθετημένη σύγκρουση του υπάρχοντος καλοταϊσμένου (αλλά και ασύλληπτου) παρακράτους, ως «φυσιολογική εξέλιξη».
Τα μίσθαρνα παπαγαλάκια, που λειτουργούν επί πτωμάτων, που πληρώνονται αδρά για να επηρεάζουν την κοινή γνώμη και να δημιουργούν συνθήκες επιβίωσης και διατήρησης της λάθρας εξουσίας που σήμερα κατέχουν οι «οικονομικοί δολοφόνοι», εργάζονται πλέον νυχθημερόν για να πείσουν για τον «εμφύλιο» που έρχεται και που κανείς δεν μπορεί να αποφύγει. Μέσα σε αυτό ακριβώς το πνεύμα, ανατινάζονται χύτρες, ανακαλύπτεται και πάλι η “τρομοκρατία” και ανακαλύπτονται σφαίρες στο μέγαρο Μαξίμου. Ποιός ξέρει τι άλλο θα σκεφθούν στην προσπάθειά τους να μας πείσουν πως υπάρχει οργανωμένη δύναμη που θέλει να χτυπήσει το… κράτος! Βέβαια, εξομοιώνοντας τους εαυτούς τους με την έννοια του κράτους, αφήνουν τα “ίχνη” για το πως οι ίδιοι εννοούν το κράτος και οτιδήποτε πραγματικά σημαίνει αυτό…
Εάν, λοιπόν, οι μηχανισμοί του κράτους νιώθουν ή γνωρίζουν από βάσιμες πηγές πληροφοριών που έχουν στη διάθεσή τους πως μπορεί να υπάρξουν γεγονότα τα οποία θα θέσουν σε κίνδυνο την υπάρχουσα «δημοκρατία», γιατί δεν παρεμβαίνουν ώστε να αποτρέψουν αυτόν τον εμφύλιο;
Άραγε η σύλληψη κάποιων νεαρών ως τρομοκρατών, μπορεί να δώσει άλλοθι στην αποτελεσματικότητα εκείνων είναι θεσμικά υπεύθυνοι για την αντιμετώπιση οποιασδήποτε μη φυσιολογικής δράσης τρομοκρατικών ομάδων;
Προφανώς όχι, αφού τα εγχώρια αφεντικά και κυβερνώντες “κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου” για έναν εμφύλιο που έρχεται, αλλά όλως παραδόξως κανείς δεν τον βλέπει, αφού οι πολίτες δεν έχουν κανέναν λόγο να συγκρουστούν μεταξύ τους.
Βέβαια, η επιλογή της εγχώριας σύρραξης ενώ δεν υφίσταται ούτε σε επίπεδο κομμάτων, έχει καταστεί απολύτως σαφές πως είναι επιλογή των κομμάτων. Κι αυτό, επειδή μόνο εάν παραδειγματικά χαλιναγωγηθεί και τρομοκρατηθεί ο απλός πολίτης, θα μπορέσουν τα υφιστάμενα κόμματα -και φυσικά οι μετέχοντες σε αυτά- να συνεχίσουν να απολαμβάνουν όλα όσα το παρόν πολιτικό σύστημα τους παρέχει πλουσιοπάροχα. Μεταξύ αυτών, δε, και την ασυλία σε οποιαδήποτε απόφαση ή συνέργειά τους σε αποφάσεις, οι οποίες αντιτίθενται του Συντάγματος, αντιτίθενται κατά των πολιτικών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων των πολιτών και εκθέτουν ανεπανόρθωτα τα οικονομικά και εθνικά συμφέροντα της Ελλάδας.
Μετά από όλα αυτά, ένας κατά παραγγελίαν “εμφύλιος” φαίνεται πως είναι η καλύτερη λύση για τους έχοντες και κατέχοντες (χρήμα και εξουσία), αφού θα τους εξασφαλίσει πέρα από όλα τα άλλα την παράταση στην ατιμωρησία για όσα με τόση επιμέλεια και επί σειρά ετών υπογείως δημιούργησαν (σειρά εκτρωματικών νομοθετημάτων, π.χ. νόμος περί ευθύνης υπουργών). Ένας “εμφύλιος” που θα “φορτωθεί” στους πολίτες, δηλαδή στα συνήθη υποζύγια (έστω και δια χαλκευμένων “αντιπροσώπων”) και θα δημιουργήσει όλες τις συνθήκες ενίσχυσης ενός πολιτεύματος που καταρρέει, που μεταβάλλεται και που απομακρύνεται με υψηλότατους ρυθμούς από οποιαδήποτε έννοια συμπεριλαμβάνει η λέξη “δημοκρατία”.
Κωνσταντίνος
