Ἡ ὑπακοή εἶναι μία εὐρέως διαδεδομένη λέξη στόν ἐκκλησιαστικό κύκλο. Ἐπειδή ὅμως ὑπάρχει κάποια διαστρέβλωση τῆς ἔννοιας, θεωρήσαμε ὑποχρέωση νά ἀσχοληθοῦμε. Κατ’ ἀρχάς ἄς ξεκινήσουμε ἀπό τήν Καινή Διαθήκη. Στήν ἀρνητική μορφή μᾶς προτρέπει στήν μή ὑπακοή στή σάρκα καί στίς ἐπιθυμίες. Ἀκολούθως ἀναφέρεται πολλές φορές στήν ὑπακοή στόν Θεό, στήν Πίστη, στό θέλημα τοῦ Χριστοῦ, στήν Ἀλήθεια, στό Εὐαγγέλιο. Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ζητᾶ ὑπακοή στούς λόγους τῆς ἐπιστολῆς του. Θεσ. Β’. (δηλαδή στόν Λόγο τοῦ Χριστοῦ). Δέν ἀναφέρεται δηλαδή πουθενά γιά ὑπακοή σέ πρόσωπα. Ὑπάρχουν ὅμως καί οἱ κοσμικῆς φύσεως παραινέσεις: Στήν Α’ ἐπιστολή του ὁ Ἀπόστολος Πέτρος προτρέπει τούς χριστιανούς: «Ὑποτάγητε οὖν πάση ἀνθρωπίνη κτίσει ...