Γράφει η Μαρούπα Ειρήνη
Δικηγόρος -Ποινικολόγος
Είναι δυνατόν να μην έχουμε όλοι ακόμα ξυπνήσει; Τη μια στιγμή απογοητευομαι, την άλλη στιγμή ξεκινω με μεγαλύτερη ορμή. Απο τι να παραιτηθω; Απο τη ζωή μου, απο την ζωή των παιδιών μου, απο την πατρίδα μου, απο την ίδια την ελευθερία;
Ρήξη.
Απο το ρηγνυμι. Που σημαίνει σπαζω, κομματιαζω, τεμνω. Όπως κάποτε συνέβη με τον γόρδιο δεσμό. Τον έκοψε. Εταμε τον δεσμό. Λύση δεν υπήρχε. Ο κόμπος ήταν πολυπλοκος. Αδύνατος να λυθεί. ΛΥΣΗ – ΡΉΞΗ. Λυω φτανω σε αποτέλεσμα, ρυγνυμι σπαζω. ΣΥΜΦΩΝΙΑ – ΜΝΗΜΌΝΙΟ. Συμφωνω, συμπιπτουν η βουληση μου με καποιου αλλου, ΜΝΗΜΌΝΙΟ είναι η εγγραφη έκθεση με ειδική αναφορά σε συγκεκριμένη υπόθεση. Πλούσια γλώσσα η ελληνική. Βοηθάει κάποιους να αλλάζουν λέξεις, ΧΩΡΊΣ να αλλάζουν το περιεχόμενο της έννοιας που επιλέγουν.
Αλλάζουν λέξεις για να αλλάξουν τον τροπο που σκεφτόμαστε. Τροποποιουν τις συνειδήσεις μας χρησιμοποιώντας τον λόγο, τον εναρθρο λόγο που άμεση σχέση έχει με τη λογική, λόγος στα αρχαία υπό τη διττη έννοια!! Ζούμε το 1984 του οργουελ και φοβόμαστε να το πούμε γιατί θα μας πούνε ψεκασμενους!!
Για ποια ρήξη μιλάμε, ποιο σπάσιμο, ποιο κομματιασμα, ποια τομή σε όσα ακούμε καθημερινά να διαμειβονται με τους κατ’ευφημισμον εταίρους, δανειστές!!
Για ποια συμφωνία ακούμε καθημερινά, όταν η λέξη συμφωνία ενέχει αντίθεση απο μόνη της στον εκβιασμό, της δια της βίας πίεση σε πράξη, η παράλειψη, τον καταναγκασμο δηλαδή. Ποια συμφωνία δηλαδή;
Ποιο ήταν πιο νομιμο, πιο καλό, πιο ευεργετικό ΜΝΗΜΌΝΙΟ, αυτο του Παπανδρέου, το μεσοπρόθεσμο του Πάπαδημου, του Σαμαρά, ή Η ΣΥΜΦΩΝΊΑ του Τσίπρα, διαφαινόμενη ως αυτο το στάδιο με ενιαίο ΦΠΑ, υπερφορολογηση κοινωνικών ομάδων, ενφια, κλπ, εξαιρωντας, γιατί είμαι καλοπροαίρετη, τις κόκκινες κλωστες που απέμειναν οι κόκκινες γραμμές ομαδικών απολύσεων και συνταξιοδοτικού ασφαλιστικού, που κι αυτές έχουν αρχίσει να ξεφτανε μετά το κοινό ανακοινωθέν Τσίπρα γιουνκερ; Θα αναθεωρηθούν και αυτά, όχι τώρα, αυτή είναι η τελευταία κόκκινη κλωστή.
Επανέρχομαι ΌΜΩΣ, είδατε πως αργά αργά διολίσθησα και εγώ στην περιπτωσιολογια, και η δική μου συνείδηση εκφυλλίζεται άραγε μέσω της προσπαγανδας;;;
Συγκρίνουμε μνημονια, συμφωνίες, αυτο κάνουμε. Δεν μιλάμε για μια διαφορετική λογική, για μια διαφορετική πολιτική. Αυτο εξάλλου αποδείχθηκε απο την ΣΚΌΠΙΜΗ και όχι την κατα λάθος όπως εύστοχα ο τσακαλωτος προσπάθησε να μας πείσει, ΔΙΑΣΠΆΘΙΣΗ ΌΛΩΝ ΤΩΝ ΔΙΑΘΕΣΊΜΩΝ ΤΩΝ ΤΑΜΕΊΩΝ ΦΟΡΈΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΊΩΝ ΝΟΣΟΚΟΜΕΊΩΝ ΤΗΣ ΧΏΡΑΣ σε καταβολές δόσεων σε ΠΑΡΆΝΟΜΑ ΔΆΝΕΙΑ, που ωφειλε η κυβέρνηση να αρνηθεί να πληρώσει ως το τέλος της διαπραγμάτευσης,αφού μάλιστα ΑΡΝΉΘΗΚΕ ΤΗΝ ΧΡΗΜΑΤΟΔΌΤΗΣΗ. Θυμάστε όλοι τους πανηγυρισμούς της κυβέρνησης ότι δάνειο δεν πήραμε, και θα είμαστε εντάξει στις υποχρεώσεις μας μετά την 20η Φεβρουαρίου.
Λίγο ΜΝΗΜΌΝΙΟ, πολύ ΜΝΗΜΌΝΙΟ, πασοκικο, νδικο, συριζαιικο, τι ΜΝΗΜΌΝΙΟ προτιμάτε;;;
Μπερδευτηκαμε στις πολλές άχρηστες πληροφορίες, στις πολλές ανύπαρκτες ειδήσεις που προβάλλονται, στη μια και μοναδική επιλογή που μας επιτρέπεται. Απο τους κυβερνώντες, οποίο όνομα κι αν έχουν, απο το πολιτικό προσωπικό, ο,τι χρωμα κι αν παριστάνει ότι έχει. ΌΜΩΣ είναι αυτο το θέμα που απασχολεί εμάς;
ΠΟΙΟ ΕΊΝΑΙ ΤΟ ΕΡΏΤΗΜΑ ΑΔΈΛΦΙΑ ΜΟΥ ΈΛΛΗΝΕΣ;
Το ερώτημα παραμένει η ΔΗΜΟΚΡΑΤΊΑ. Το ζητούμενο παραμένει η ΔΗΜΟΚΡΑΤΊΑ. Για ποια ΔΗΜΟΚΡΑΤΊΑ μιλάμε, όταν η κυβέρνηση αυτή εκλέχθηκε για να διαγράψει το χρέος, και το πληρώνει ανελλιπώς, απο το αίμα του κακομοιρου ελληνικού λαού, αρνούμενη υπερηφανως τη ΧΡΗΜΑΤΟΔΌΤΗΣΗ; Για ποια ΔΗΜΟΚΡΑΤΊΑ μιλάμε όταν η κυβέρνηση αυτή εκλέχθηκε για να καταργήσει τα μνημονια, μάλιστα σε 1 νομό, ένα άρθρο, κι εφαρομοζει τον προϋπολογισμό Σαμαρά, μάλιστα ζητώντας να πληρώσουν όλοι τον ενφια, ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΕ Ο ΣΗΜΕΡΙΝΌΣ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΌΣ; για ποια ΔΗΜΟΚΡΑΤΊΑ μιλάμε όταν η κυβέρνηση αυτή εκλέχθηκε για να καταργήσει το ταιπεδ και ψήφισε σε νομο για την αναβάθμιση της οικονομίας, την συγχώνευση με την παρακτιο μέτωπο αε και την εταδ αε, ΚΆΘΕ ΠΑΡΑΛΊΑ ΚΑΙ ΚΟΡΦΟΒΟΥΝΙ ΔΗΛΑΔΉ ΘΑ ΘΥΣΙΑΣΤΕΙ ΣΤΟ ΔΗΜΌΣΙΟ ΧΡΈΟΣ.
Και για ποια ΡΉΞΗ μιλάμε όταν ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος 11/4 ανακοίνωσε ότι θέτει την εκκλησιαστική περιουσία στη διάθεση του κράτους για το δημόσιο χρέος;
Για ποια ρήξη μιλάμε όταν ήδη δημιουργήθηκε το ταιπεδ της εκκλησίας, ΤΑΜΕΊΟ ΑΞΙΟΠΟΊΗΣΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΉΣ ΠΕΡΙΟΥΣΊΑΣ, που θα Θυσιάσει τις περιουσίες που φιλανθρωποι κληροδότησαν στην εκκλησια, και θρησκοι δώρισαν όχι για να σπουδάσουν ορφανά και να ταΐζουν φτωχούς, αλλά ΓΙΑ ΤΟ ΔΗΜΌΣΙΟ ΧΡΈΟΣ;
Πέρασαν χρόνια, απο το 2009 και το Καστελόριζο, τίποτα ΌΜΩΣ δεν άλλαξε. Η κατατρομοκρατηση συνεχίζεται, η εικονική πραγματικότητα διαιωνίζεται.
Ρήξη δεν υπάρχει ούτε υπήρξε ενδεχόμενο τέτοιας ποτέ. ΜΝΗΜΌΝΙΟ υπάρχει και απομύζηση του πραγματικού πλούτου της ΧΏΡΑΣ, δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας, ορυκτών, χρυσού.
Τέλος. Ως εδώ!
Πιστεύουμε αυτά που βλέπουμε με τα ματιά μας, αυτά που ακούμε με τα αυτιά μας, δεν πιστεύουμε την εικονική πραγματικότητα που μας παρουσιάζει και αυτή η κυβέρνηση!!
