Έχουμε ηττηθεί, κυρίως από εσωτερική προδοσία και τώρα είμαστε υπό οικονομική κατοχή ξένων κρατών.
Στις περιπτώσεις ήττας ενός κράτους, η ηθική και το δίκαιο είναι δυστυχώς με το μέρος
των νικητών που επιβάλουν την κυριαρχία τους. Ουαί τοις ηττημένοις
Vae Victis (ουαί τοις ηττημένοις) αναφώνησε ο αρχηγός των Γαλατών Βρέννος, απαιτώντας περισσότερο χρυσό από τους κατακτημένους Ρωμαίους, για να φύγει από τη Ρώμη, ρίχνοντας το ξίφος του πάνω στα σταθμά της ζυγαριάς που ζύγιζαν τα χρυσά λύτρα. Προηγουμένως είχε νικήσει τους Ρωμαίους και είχε καταλάβει τη Ρώμη.
Οι Ρωμαίοι όμως έξυπνα ζήτησαν κάποια προθεσμία για να μπορέσουν να συγκεντρώσουν τον επιπλέον χρυσό που ζητούσε ο Βρέννος. Στο μεταξύ όμως ανασυντάχθηκαν με τον Ρωμαίο στρατηγό Κάμιλλο Μάρκο Φούριο, επιτέθηκαν στους Γαλάτες και σχεδόν τους εξολόθρευσαν όλους.
Το δικό μας πολιτικό σύστημα όμως, αν και κωλυσιεργεί συστηματικά, εντούτοις αυτό δεν το κάνει για να κερδίσει χρόνο ώστε να οργανώσει ένα εναλλακτικό σχέδιο απελευθέρωσης της χώρας και του λαού (ένα Plan B δηλαδή), αλλά για να εξαπατήσει το λαό. Να κάνει δηλαδή επικοινωνιακά παιχνίδια τάχα μου δύσκολης διαπραγμάτευσης και δήθεν υποχώρησης με το «πιστόλι στον κρόταφο».
Οι Ρωμαίοι μπόρεσαν γιατί το ήθελε και η ηγεσία τους. Εμείς πρέπει πρώτα να ανατρέψουμε την ηγεσία του πολιτικού εμπαιγμού και μετά να έρθουμε αντιμέτωποι με τους κατακτητές.
