Συναγερμός γι αυτοκτονίες τεχνιτών κι εμπόρων..
Συναγερμός για την αυτοκτονία τεχνιτών και εμπόρων…
Η ψυχολογική δυσφορία ορισμένων επιχειρηματιών είναι μεγάλη. Το τηλεφωνικό κελί ακρόασης Bercy λαμβάνει όλο και περισσότερες κλήσεις. Υπάρχουν μέσα για να τους βοηθήσουμε.
Το Υπουργείο Οικονομίας έχει δημιουργήσει έναν τηλεφωνικό αριθμό ακρόασης.
”Γύρω μου, υπάρχουν μόνο αυτοκτονίες, που με τρομοκρατούν”, προειδοποιεί ο Vincent Monnié, εστιάτορας στο La Trinité-sur-Mer (Morbihan). Όπως πολλοί συνάδελφοι, ο ιδιοκτήτης της επιχείρησης βρίσκεται σε επαγγελματικό κίνδυνο.” Έχω χάσει € 300.000 στη δουλειά. Είμαι υπό επιχορήγηση. Το επάγγελμά μας αντιμετωπίζει μια αδηφάγα τρύπα, φώναξε. Σωματικά, ψυχολογικά, είναι δύσκολο. Δεν κοιμάμαι τη νύχτα, ξερνάω κάθε πρωί. Αλλά είμαι τυχερός που έχω περιβάλλον που μου συμπαραστέκεται. ”Ο Vincent Monnié ορίζει τον εαυτό του ως δυνατό χαρακτήρα, αλλά αυτή είναι μια κλήση που θέλει να κάνει σε όλους τους φίλους που είναι μέσα στα σκατά, ώστε να μην διαπράξουν το ανεπανόρθωτο. Η αυτοκτονία αυτών που είναι επικεφαλείς των επιχειρήσεων είναι πραγματικότητα. Πρέπει να κάνουμε γνωστή την Apesa σε όλους τους ιδιοκτήτες, επιμένει ο εστιάτορας.
Τέσσερις φορές περισσότερες κλήσεις
Η Apesa είναι ένα σύστημα που, από το 2013, έχει βάλει σ’ επαφή επιχειρηματίες σε ψυχολογικές δυσχέρειες και εξειδικευμένους ψυχολόγους σε πόνους-οδύνη που σχετίζεται με την εργασία..
Στα τέλη Μαρτίου, δημιουργήθηκε ένας πράσινος αριθμός χωρίς χρέωση (0 805 65 505 0) από το Υπουργείο Οικονομίας, βάσει της δράσης της Apesa. Οι κλήσεις είναι ολοένα και πιο πολυάριθμες “, κυμαίνονται από 10 έως 40 την ημέρα, εξηγεί ο Marc Binnié, συνιδρυτής της Apesa. Το πρώτο lockdown ήταν αδιανόητο. Το δεύτερο είναι αδιανόητο. Πολλοί δεν μπορούν πλέον να milo;yn οι ίδιοι », εξηγεί ο Marc Binnié, δημιουργός της Apesa.
Στην άκρη της γραμμής, 400 ψυχολόγοι κινητοποιήθηκαν σε όλη την επικράτεια για να ακούσουν κατά τη διάρκεια τριών συνεδριών, την ασθένεια των αφεντικών. Οι επιχειρηματίες επενδύονται : οικονομικά, προσωπικά … Όταν η δραστηριότητά τους σταματά, αισθάνονται άχρηστοι. Προσπαθούμε να τους εξηγήσουμε ότι δεν περιορίζονται στην ιδιότητά τους.
Παρά την εργασία ψυχολογικής υποστήριξης, ορισμένοι καταλήγουν στον απαγχονισμό επειδή δεν είχαν τις πληροφορίες σχετικά με αυτήν τη βοήθεια, λέει ο Marc Binnié. Δεν θέλουν να πεθάνουν αλλά να σταματήσουν να υποφέρουν.
Όταν το 20% των Γάλλων το 2020 ισχυρίζονται ότι έχουν ήδη σοβαρά σκεφτεί να αυτοκτονήσουν, τρεις επαγγελματικές κατηγορίες έχουν υψηλότερα ποσοστά προθέσεων: τ΄αφεντικά των επιχειρήσεων στο 27%, οι βιοτέχνες στο 25% και οι άνεργοι στο 25% σύμφωνα με ένα πρόσφατη έρευνα από το Ίδρυμα Jean-Jaurès.
“Αισθάνονται άχρηστοι”
Ανησυχητικό γεγονός: “Για όσους έχουν ήδη κάνει απόπειρα αυτοκτονίας μεταξύ εκείνων που το είχαν εξετάσει (δηλαδή το 20% του δείγματος), παρατηρούμε ότι το 42% των τεχνιτών-εμπόρων έχουν βιώσει απόπειρα αυτοκτονίας, απόπειρα αυτοκτονίας με νοσηλεία (σε σύγκριση με 27% κατά μέσο όρο και 26% το 2016). “Αυτό είναι το υψηλότερο ποσοστό στην έρευνα που σαρώνει ολόκληρο τον γαλλικό πληθυσμό.
Οι οικονομικές κρίσεις συμβάλλουν στην αύξηση του αριθμού των αυτοκτονιών. Αλλά συχνά προς τα πίσω. Για το 1929, από τα έτη 1930-1931 παρατηρήθηκε η υψηλότερη κορυφή και για το 2008, είναι το 2009 και το 2010. Τ΄αφεντικά δεν αυτοκτονούν για οικονομικούς λόγους αλλά επειδή αισθάνονται περιττοί. Αλλά μπορούμε να δράσουμε, δεν είναι άκαμπτο. Πρόσφατα ένας ασθενής παρέδωσε το σχοινί που είχε μόλις αγοράσει για να κρεμαστεί στον ψυχολόγο του.ouest-france 11/12/20
