Ένας τεχνικός φαρμακείου της έρευνας κρατά μια δόση του εμβολίου COVID-19 της Johnson & Johnson πριν από τη χορήγησή του σε κλινική δοκιμή στην Aurora του Κολοράντο, στις 15 Δεκεμβρίου 2020. (Michael Ciaglo/Getty Images)
BY TYLER DURDEN
Συντάχθηκε από τον Petr Svab μέσω της εφημερίδας The Epoch Times (η έμφαση δική μας),
Η Τζέσικα Ρόουζ δεν ζήτησε τίποτα από όλα αυτά. Ξεκίνησε να αναλύει δεδομένα σχετικά με τις ανεπιθύμητες ενέργειες μετά τα εμβόλια COVID-19 απλώς ως άσκηση για να κατακτήσει ένα νέο λογισμικό. Αλλά δεν μπορούσε να αγνοήσει αυτό που είδε και αποφάσισε να δημοσιεύσει τα αποτελέσματα της ανάλυσής της. Το επόμενο πράγμα που κατάλαβε ήταν ότι βρισκόταν σε έναν “παράξενο κόσμο”, δήλωσε στους Epoch Times.
Μια εργασία που συνέγραψε με βάση την ανάλυσή της αποσύρθηκε από το ακαδημαϊκό περιοδικό Elsevier υπό συνθήκες που προκάλεσαν εντύπωση στους συναδέλφους της. Το περιοδικό αρνήθηκε να σχολιάσει το θέμα.
Η Rose έλαβε το διδακτορικό της στην υπολογιστική βιολογία από το Πανεπιστήμιο Bar-Ilan του Ισραήλ. Αφού ολοκλήρωσε τις μεταδιδακτορικές της μελέτες σχετικά με τη μοριακή δυναμική ορισμένων πρωτεϊνών, αναζητούσε μια νέα πρόκληση. Αλλάζοντας σε ένα νέο λογισμικό στατιστικών υπολογισμών, έψαχνε ένα ενδιαφέρον σύνολο δεδομένων για να ακονίσει τις δεξιότητές της. Επέλεξε το Σύστημα Αναφοράς Ανεπιθύμητων Συμβάντων Εμβολιασμού (VAERS), μια βάση δεδομένων με αναφορές προβλημάτων υγείας που εμφανίστηκαν μετά από έναν εμβολιασμό και μπορεί να προκλήθηκαν ή όχι από αυτόν.
Είπε ότι δεν έψαχνε για κάτι συγκεκριμένο στα δεδομένα.
“Δεν πηγαίνω με ερωτήσεις”, είπε.
Αυτό που βρήκε, ωστόσο, ήταν ενοχλητικό γι’ αυτήν.
Το VAERS λειτουργεί από το 1990 για να παρέχει ένα έγκαιρο προειδοποιητικό σήμα ότι μπορεί να υπάρχει πρόβλημα με ένα εμβόλιο. Οποιοσδήποτε μπορεί να υποβάλει τις αναφορές, οι οποίες στη συνέχεια ελέγχονται για αντίγραφα. Κατατίθενται σε μεγάλο βαθμό από το υγειονομικό προσωπικό, με βάση προηγούμενες έρευνες. Συνήθως, υπάρχουν περίπου 40.000 αναφορές το χρόνο, συμπεριλαμβανομένων αρκετών εκατοντάδων θανάτων.
Αλλά με την εισαγωγή των εμβολίων COVID-19, οι αναφορές VAERS έφτασαν στα ύψη. Μέχρι τις 7 Ιανουαρίου, υπήρχαν πάνω από ένα εκατομμύριο αναφορές, συμπεριλαμβανομένων περισσότερων από 21.000 θανάτων. Άλλα αξιοσημείωτα θέματα περιλαμβάνουν πάνω από 11.000 καρδιακές προσβολές, σχεδόν 13.000 περιπτώσεις παράλυσης του Bell και πάνω από 25.000 περιπτώσεις μυοκαρδίτιδας ή περικαρδίτιδας.
Ο Rose βρήκε τα δεδομένα ανησυχητικά, μόνο και μόνο για να συνειδητοποιήσει ότι οι αρχές και ακόμη και ορισμένοι ειδικοί τα απέρριπταν γενικά.
“Είναι σαφές ότι δεν υπάρχει καμία ανησυχία [μεταξύ αυτών των αρχών και των εμπειρογνωμόνων] για τους ανθρώπους που υφίστανται ανεπιθύμητες ενέργειες”, δήλωσε.
Τα συνήθη επιχειρήματα κατά των δεδομένων VAERS ήταν ότι είναι ανεπιβεβαίωτα και αναξιόπιστα.
Η Rose, ωστόσο, θεωρεί τα επιχειρήματα αυτά ως άσχετα -το VAERS δεν προοριζόταν ποτέ να δώσει οριστικές απαντήσεις, αλλά να δώσει έγκαιρη προειδοποίηση και, όπως η ίδια θεωρεί, κάνει ακριβώς αυτό.
“Εκπέμπει τόσα πολλά σήματα ασφαλείας και αγνοούνται”, δήλωσε.
Συνεργάστηκε με τον Peter McCullough, παθολόγο, καρδιολόγο και επιδημιολόγο, για να γράψει ένα έγγραφο σχετικά με τις αναφορές VAERS για μυοκαρδίτιδα σε νέους – ένα ζήτημα που είχε ήδη αναγνωριστεί ως παρενέργεια του εμβολιασμού, αν και συνήθως περιγράφεται ως σπάνιο.
Μέχρι τις 9 Ιουλίου, βρήκαν 559 αναφορές VAERS για μυοκαρδίτιδα, 97 μεταξύ παιδιών ηλικίας 12-15 ετών. Ορισμένες από αυτές μπορεί να σχετίζονταν με το ίδιο το COVID, το οποίο μπορεί επίσης να προκαλέσει καρδιακά προβλήματα, αλλά υπήρχαν πάρα πολλές περιπτώσεις για να απορρίψουν την πιθανότητα να εμπλέκονται τα εμβόλια, σύμφωνα με τους συγγραφείς.
“Εντός 8 εβδομάδων από τη δημόσια προσφορά των προϊόντων COVID-19 στην ηλικιακή ομάδα 12-15 ετών, βρήκαμε 19 φορές τον αναμενόμενο αριθμό περιπτώσεων μυοκαρδίτιδας στους εθελοντές που εμβολιάστηκαν σε σχέση με τα ποσοστά μυοκαρδίτιδας υποβάθρου για αυτή την ηλικιακή ομάδα”, αναφέρεται στο έγγραφο.
Μετά από δύο εβδομάδες, στις 15 Οκτωβρίου, η εργασία εξαφανίστηκε από τον ιστότοπο της Elsevier και αντικαταστάθηκε από την ανακοίνωση “Προσωρινή αφαίρεση”. Οι συγγραφείς όχι μόνο δεν ενημερώθηκαν για το γιατί, αλλά δεν ενημερώθηκαν καθόλου, σύμφωνα με τον Rose.
“Είναι πρωτοφανές στα μάτια όλων των συναδέλφων μου”, δήλωσε.
Όταν έθεσαν το θέμα στο περιοδικό, τους είπαν αρχικά ότι η εργασία αποσύρθηκε επειδή δεν ήταν “προσκεκλημένη”, είπε η Rose. Αυτό απορρίφθηκε ως άσχετο από τον McCullough, ο οποίος απείλησε να υποβάλει μήνυση για παραβίαση της σύμβασης. Στη συνέχεια το περιοδικό στράφηκε στους όρους χρήσης του, λέγοντας ότι έχει το δικαίωμα να αρνηθεί οποιαδήποτε εργασία για οποιονδήποτε λόγο.
Ακόμα δεν είναι σαφές γιατί η εργασία αποσύρθηκε.
“Ζητώ συγγνώμη, αλλά το Elsevier δεν μπορεί να σχολιάσει αυτή την έρευνα”, δήλωσε ο Jonathan Davis, υπεύθυνος επικοινωνίας του περιοδικού, σε ηλεκτρονικό μήνυμα προς τους Epoch Times.
Στα τέλη Νοεμβρίου, η εργασία αντικαταστάθηκε από μια ειδοποίηση ότι “το άρθρο έχει αποσυρθεί κατόπιν αιτήματος του/των συγγραφέα/ων ή/και του συντάκτη”.
“Απλώς μοιάζει με περίεργη λογοκρισία που δεν δικαιολογείται πραγματικά”, δήλωσε ο Rose.
Τα συμπεράσματα του άρθρου δεν είναι απαραίτητα αμφιλεγόμενα. Μια πρόσφατη δανική μελέτη κατέληξε, για παράδειγμα, σε αυξημένο κίνδυνο μυοκαρδίτιδας για τους νέους μετά το εμβόλιο Moderna COVID.
Είναι σύνηθες, ωστόσο, ακόμη και για τις εργασίες που εξετάζουν πιθανά ζητήματα με τα εμβόλια να διαμορφώνουν τα αποτελέσματά τους με τρόπο που εξακολουθεί να υποστηρίζει τον εμβολιασμό.
“Αυτό πρέπει να πεις για να δημοσιευτεί η εργασία σου στις μέρες μας”, δήλωσε η Rose.
Η εργασία της δεν έκανε κάτι τέτοιο.
“Στο πλαίσιο οποιασδήποτε ανάλυσης κινδύνου/οφέλους που πρέπει να ολοκληρώνεται στο πλαίσιο πειραματικών προϊόντων, τα σημεία του παρόντος πρέπει να λαμβάνονται υπόψη προτού ληφθεί απόφαση σχετικά με τη συγκατάθεση σε ενέσεις 2 δόσεων αυτών των πειραματικών προϊόντων COVID-19, ειδικά σε παιδιά και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να καταργηθεί η γονική συναίνεση σε καμία περίπτωση για να αποφευχθεί η εθελοντική συμμετοχή των παιδιών σε ενέσεις με προϊόντα που δεν έχουν αποδεδειγμένη ασφάλεια ή αποτελεσματικότητα”, ανέφερε το έγγραφο.
Το έγγραφο αποκαλούσε επίσης τα εμβόλια “ενέσιμα βιολογικά προϊόντα” – μια αναφορά στο γεγονός ότι διαφέρουν από όλα τα άλλα παραδοσιακά εμβόλια.
Ένα παραδοσιακό εμβόλιο χρησιμοποιεί “ολόκληρα ζωντανά ή εξασθενημένα παθογόνα”, ενώ τα εμβόλια COVID χρησιμοποιούν “mRNA σε λιπιδικά νανοσωματίδια”, εξήγησε η Rose μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Είπε ότι τα λιπιδικά νανοσωματίδια περιλαμβάνουν “κατιονικά λιπίδια τα οποία είναι εξαιρετικά τοξικά”. Η Pfizer, ο κατασκευαστής του πιο δημοφιλούς εμβολίου COVID-19 σε πολλές χώρες, αντιμετώπισε το ζήτημα λέγοντας ότι η δόση είναι αρκετά χαμηλή ώστε να διασφαλίζεται “ένα αποδεκτό περιθώριο ασφαλείας”, σύμφωνα με την ευρωπαϊκή αρχή φαρμάκων, την Επιτροπή Φαρμάκων για Ανθρώπινη Χρήση (pdf).
Η Rose σημείωσε επίσης ότι τα εμβόλια COVID-19 δεν έχουν περάσει “από τις δοκιμασίες ασφαλείας που διαρκούν 10-15 χρόνια και από τις οποίες έπρεπε πάντα να περάσουν τα εμβόλια … για προφανείς λόγους”.
Σε αυτό το σημείο, ο Rose δεν είναι πλέον ένας αμερόληπτος παρατηρητής. Η ανάγνωση αμέτρητων αναφορών VAERS της έδωσε ένα παράθυρο στις δυσκολίες όσων πιστεύουν ότι έχουν υποστεί βλάβη από τα εμβόλια.
“Μιλάω εκ μέρους όλων αυτών των ανθρώπων”, είπε.
Στο παρελθόν, 50 αναφορές θανάτων στο VAERS θα ωθούσαν τις αρχές να πατήσουν φρένο και να ερευνήσουν, δήλωσε ο Rose. Κατά την άποψή της, αυτό θα έπρεπε να είχε συμβεί με τα εμβόλια COVID-19 πριν από ένα χρόνο.
Όχι μόνο δεν συνέβη αυτό, αλλά δεν είναι καν σαφές τι θα ήταν αρκετό για να πείσει τις αρχές να το πράξουν.
“Ποιο είναι το όριο για τον αριθμό των θανάτων;” ρώτησε η Ρόουζ.
Το αντεπιχείρημα είναι ότι τα εμβόλια σώζουν περισσότερες ζωές από όσες κοστίζουν. Όμως, κατά την άποψη της Rose, αυτή η λογική είναι εσφαλμένη, καθώς τα εμβόλια δεν έχουν κυκλοφορήσει για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα και δεν έχουν μελετηθεί αρκετά διεξοδικά ώστε να μπορούμε να πούμε πόσες ζωές μπορεί να κοστίσουν.
Είναι γνωστό, ωστόσο, ότι το VAERS υποεκτιμά τα ανεπιθύμητα συμβάντα μετά τον εμβολιασμό – κατά έναν παράγοντα που κυμαίνεται από 5 έως και 100, με βάση ορισμένες εκτιμήσεις.
Η υποβολή μιας έκθεσης VAERS διαρκεί περίπου 30 λεπτά και πολλοί ιατροί απλώς δεν έχουν τον χρόνο, δήλωσε η Rose. Ορισμένοι μπορεί να αισθάνονται ότι η υποβολή της έκθεσης μπορεί να τους χαρακτηρίσει ως “αντιεμβολιαστές”. Κάποιοι μπορεί απλώς να μην συνδέουν το όποιο πρόβλημα υγείας αντιμετωπίζουν με τον εμβολιασμό. Ορισμένοι μπορεί να μην γνωρίζουν καν ότι υπάρχει το VAERS.
Είναι απίθανο ότι κάποιος σημαντικός αριθμός των αναφορών θα ήταν δόλιος, πρότεινε η ίδια, σημειώνοντας ότι η υποβολή ψευδούς αναφοράς αποτελεί ομοσπονδιακό αδίκημα.
Η Rose έχει πλέον ενταχθεί στις τάξεις των αντιφρονούντων γιατρών και ερευνητών που αντιμετωπίζουν με σκεπτικισμό την επίσημη γραμμή για τα εμβόλια και την πανδημία γενικότερα. Το περιέγραψε ως κάτι που είναι υποχρεωμένη να κάνει παρά τα αντικίνητρα που συνεπάγεται.
“Δεν θέλουμε να το κάνουμε αυτό. Αλλά είναι το καθήκον μας. Οι γιατροί ορκίστηκαν να μην κάνουν κακό. Και οι ερευνητές με ακεραιότητα δεν μπορούν να κοιτάξουν μακριά από αυτό”, δήλωσε μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου.
