Ο γερω-Χριστόδουλος ο Κατουνακιώτης [(1894 – 23 Απριλίου 1982)], ο υποτακτικός του μεγάλου ησυχαστού Καλλινίκου, δεν ακολούθησε τον Γέροντά του στην θεωρητική ζωή αλλά κληρονόμησε την πράξη. Τον μιμήθηκε στην πρακτική-ασκητική ζωή.
Ανάλωσε την ζωή του στην υπακοή, γι’ αυτό είχε καλό τέλος.
Δύο μέρες πριν κοιμηθή είπε σε κάποιον επισκέπτη: «Ζω με μία ελπίδα. Η Παναγία θα βοηθήσει».
Και ήταν δακρυσμένα τα μάτια του.
Μετά την κοίμησή του ο παπα-Εφραίμ [ο άγιος Εφραίμ ο Κατουνακιώτης] όταν του έκανε το συνηθισμένο σαραντάρι είχε χαρά μεγάλη και έλεγε:
«Βρε, τον Χριστόδουλο! Μεσ’ την χαρά του παραδείσου είναι».
Μερικές συμβουλές του γέροντος Χριστοδούλου:
«Να μην παραμελήτε τα πνευματικά σας. Πάντοτε να τα κάνετε. Εδώ στο Άγιον Όρος δεν ήρθαμε για να αλλάξουμε τον αέρα μας. Ήρθαμε να μάθουμε την καλογερική. Να έχουμε αγάπη μεταξύ μας, να κάνουμε υπακοή.
Καλογερική σημαίνει «ευλόγησον», «νάναι ευλογημένο».
Η εκκοπή του θελήματος είναι μαχαίρι, είναι μαρτύριο, αλλά έτσι πρέπει.
Μεγάλο πράγμα είναι ν’ αναπαύση κανείς τον Γέροντα του και νάχη την ευχή του. Να μην ακούμε τον λογισμό μας αλλά το τι λέει ο Γέροντας. Υπακοή στον λογισμό μας είναι υπακοή στον διάβολο. Υπακοή στον Γέροντα είναι υπακοή στον Χριστό.
Να μην ασχολήσθε με τους άλλους, τι κάνουν και πώς ζουν.
Η σωτηρία της ψυχής σας να είναι μπροστά σας. Τόσα χρόνια στο Άγιον Όρος δεν έκανα τίποτα, αλλά τουλάχιστον φρόντισα να μην ασχολούμαι με τους άλλους και έτσι είμαι αμέριμνος.
Να αγαπάτε την ησυχία και την σιωπή.
Μετά το διακόνημα να πάτε στο κελλί.
Να διαβάζουμε, να ερευνούμε τον εαυτό μας για να ανακαλύψουμε τα πάθη μας, και πάντοτε να λέμε την ευχή.
Εμείς οι καλόγεροι έχομε τόσες ιδιαίτερες ευλογίες, αλλά μας κάνουν και υπεύθυνους σε σχέση με τους κοσμικούς. Υπάρχει ειδική κόλαση για τους Αγιορείτες».
Από το βιβλίο «Από την ασκητική και ησυχαστική αγιορείτικη παράδοση», Άγιον Όρος 2011.
ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΔΕΙΤΕ: >> ΕΔΩ
