Η κόλαση πλησιάζει. Ο Ερντογάν απειλεί ανοιχτά το Ισραήλ με στρατιωτική επέμβαση, συγκρίνοντας την κατάσταση στον Λίβανο με εκείνη της Γάζας. Το Τελ Αβίβ απαντά αποκαλώντας τον Τούρκο πρόεδρο «μεγαλομανή δικτάτορα». Οι εισαγγελείς στην Κωνσταντινούπολη ζητούν ισόβια κάθειρξη για τον Νετανιάχου. Και σε αυτό το εκρηκτικό τοπίο, ένα ερώτημα βασανίζει τους αναλυτές: αν ξεσπάσει πόλεμος μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ, τι θα κάνει η Ελλάδα; Η απάντηση που δίνεται είναι σκληρή: η Αθήνα, για λόγους στρατηγικούς, συμμαχικούς και εθνικούς, θα πρέπει είτε να ταχθεί υπέρ της Τουρκίας είτε να κρατήσει ουδετερότητα.
Η απειλή Ερντογάν: «Όπως μπήκαμε στη Λιβύη και στο Καραμπάχ, μπορούμε να μπούμε στο Ισραήλ»
Η κρίση ανάμεσα σε Τουρκία και Ισραήλ έχει περάσει σε νέα, υπερβολικά επικίνδυνη φάση. Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, μιλώντας για την ισραηλινή επιχείρηση στον Λίβανο, η οποία σύμφωνα με τον ίδιο έχει εκτοπίσει 1,2 εκατομμύρια ανθρώπους, εξαπέλυσε μια πρωτοφανή απειλή:
«Όπως ακριβώς μπήκαμε στη Λιβύη και στο Ναγκόρνο Καραμπάχ, μπορούμε να μπούμε στο Ισραήλ. Τίποτα δεν μας εμποδίζει να το κάνουμε» .
Η απάντηση του Ισραήλ δεν άργησε. Ο υπουργός Πολιτιστικής Κληρονομιάς, Αμιχάι Ελιαχού, αποκάλεσε τον Τούρκο πρόεδρο «μεγαλομανή δικτάτορα με ιμπεριαλιστικές φιλοδοξίες» .
Οι εισαγγελείς της Κωνσταντινούπολης, σε μια συμβολική αλλά πρωτοφανή κίνηση, ζήτησαν ισόβια κάθειρξη για τον Μπενιαμίν Νετανιάχου και ποινές που φτάνουν έως και 4.596 χρόνια για 35 Ισραηλινούς αξιωματούχους, κατηγορώντας τους για γενοκτονία.
Το παρασκήνιο: Το Ισραήλ ψάχνει νέο εχθρό – Η Τουρκία στο στόχαστρο
Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν, υποστηρίζει ότι το Ισραήλ, μη μπορώντας να ζήσει χωρίς εχθρό, ετοιμάζεται να στρέψει τα βέλη του κατά της Τουρκίας.
Την άποψη αυτή φαίνεται να συμμερίζεται και ο Βρετανός πολιτικός επιστήμονας Ντάνιελ Λέβι, πρώην σύμβουλος της ισραηλινής κυβέρνησης. Ο Λέβι τονίζει ότι η προετοιμασία του Ισραήλ για μια αντιπαράθεση με την Τουρκία γίνεται ολοένα και πιο δημοφιλής ιδέα στους στρατιωτικούς και πολιτικούς κύκλους.
Ο ίδιος, ωστόσο, επισημαίνει ότι μια τέτοια στρατηγική είναι απίθανο να πετύχει, δεδομένου ότι η Τουρκία:
-
Διαθέτει σημαντικό στρατιωτικό δυναμικό.
-
Είναι μέλος του ΝΑΤΟ.
-
Υπερηφανεύεται για την ανεξαρτησία της.
Ο πρώην πρωθυπουργός του Ισραήλ, Ναφτάλι Μπένετ, έχει επίσης αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο μελλοντικής αντιπαράθεσης, με αφορμή τον σχηματισμό μιας περιφερειακής ισλαμικής συμμαχίας υπό την ηγεσία της Τουρκίας.
Το υποθετικό ερώτημα: Τι θα κάνει η Ελλάδα;
Και εδώ φτάνουμε στο πιο καυτό σημείο. Σε ένα σενάριο σύγκρουσης Τουρκίας-Ισραήλ – που η ίδια η πηγή το θεωρεί εξαιρετικά απίθανο λόγω αμερικανικής παρέμβασης – τίθεται το ερώτημα της ελληνικής στάσης.
Η ανάλυση καταλήγει σε ένα συμπέρασμα που προκαλεί αντιδράσεις: η Ελλάδα θα πρέπει είτε να πάρει το μέρος της Τουρκίας είτε να κρατήσει ουδέτερη στάση. Οι λόγοι που παρατίθενται είναι τέσσερις:
1. Το στρατιωτικό σκέλος – Η Τουρκία είναι ισχυρότερη
Το άρθρο υποστηρίζει ότι η Τουρκία έχει το αριθμητικό πλεονέκτημα και ότι το Ισραήλ αποδείχθηκε κατώτερο των περιστάσεων απέναντι στο Ιράν, το οποίο έχει επενδύσει σε πυραυλικό δόγμα και drones, εκπλήσσοντας τους ειδικούς. Οι αεροπορικές επιδρομές με F-35 δεν μπορούν να προκαλέσουν εκτεταμένες ζημιές στο έδαφος, σε αντίθεση με έναν Tomahawk που ισοδυναμεί σε καταστροφικότητα με 4 εξορμήσεις F-35.
2. Η ευκαιρία για λύση των ελληνοτουρκικών διαφορών
Το άρθρο υιοθετεί μια ρεαλιστική, σχεδόν κυνική, οπτική: «Τα deal γίνονται όταν επικρατεί πανικός». Σε καιρό ειρήνης, κανείς δεν είναι διατεθειμένος να κάνει βήμα πίσω. Ένας πόλεμος με το Ισραήλ θα μπορούσε να λειτουργήσει ως το «σοκ» που θα επέτρεπε την οριστική επίλυση των διμερών προβλημάτων (Αιγαίο, υφαλοκρηπίδα, ΑΟΖ).
3. Η υποχρέωση έναντι του ΝΑΤΟ (άρθρο 5)
Ελλάδα και Τουρκία εντάχθηκαν ταυτόχρονα στο ΝΑΤΟ. Αν το Ισραήλ επιτεθεί στην Τουρκία, ενεργοποιείται το άρθρο 5, που υποχρεώνει την Ελλάδα να συνδράμει τη σύμμαχό της. Το γεγονός ότι το ΝΑΤΟ «πνέει τα λοίσθια» δεν αναιρεί αυτή τη νομική υποχρέωση.
4. Ο πραγματισμός απέναντι στον «επικίνδυνο» Νετανιάχου
Η ανάλυση καταλήγει στο συμπέρασμα ότι, αν και κανείς δεν μπορεί να εμπιστευτεί απόλυτα ούτε Τούρκο ούτε Εβραίο, η σημερινή ηγεσία του Ισραήλ είναι «ξεκάθαρα επικίνδυνη και διεφθαρμένη», ενώ ο Ερντογάν παρουσιάζεται ως πιο «πραγματιστής».
Η αμυντική διάσταση: Γιατί η Ελλάδα χρειάζεται τη Ρωσία
Το άρθρο κλείνει με μια αναφορά στον εκσυγχρονισμό των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων. Τονίζεται ότι η Ελλάδα χρειάζεται «όπλα του νέου πολέμου»: ισχυρά συστήματα αεράμυνας, drones και άλλα σύγχρονα μέσα.
Και εδώ έρχεται η αιχμή: τα αμερικανικά όπλα αποδείχθηκαν πεπαλαιωμένα και ξεπερασμένα. Η Ρωσία, σύμφωνα με την ανάλυση, διαθέτει την τεχνολογία που χρειάζεται η Ελλάδα, σε μια περίοδο που τα βιβλία του πολέμου ξαναγράφονται εκ του μηδενός.
Επίλογος: Ένα σενάριο επικίνδυνο, αλλά όχι ανύπαρκτο
Το άρθρο αυτό είναι, στην ουσία, ένα διανοητικό πείραμα που σπάει ταμπού. Προτείνει μια στροφή 180 μοιρών στην ελληνική εξωτερική πολιτική, με βάση έναν ωμό γεωπολιτικό υπολογισμό.
Η πραγματικότητα, βέβαια, είναι πιο περίπλοκη. Η Ελλάδα έχει χτίσει τα τελευταία χρόνια μια στρατηγική σχέση με το Ισραήλ, την Κύπρο και τις ΗΠΑ. Μια σχέση που αποδίδει καρπούς στην άμυνα, την ενέργεια και την τεχνολογία. Το να ταυτιστεί η Αθήνα με την Άγκυρα σε μια σύγκρουση εναντίον του Τελ Αβίβ μοιάζει, με τα σημερινά δεδομένα, ουτοπικό.
Ωστόσο, η αξία της ανάλυσης δεν βρίσκεται στην πρόβλεψη, αλλά στην πρόκληση. Μας αναγκάζει να σκεφτούμε το αδιανόητο, να εξετάσουμε τα όρια των συμμαχιών μας και να αναρωτηθούμε: αν ο κόσμος αλλάξει ριζικά, είμαστε έτοιμοι να αλλάξουμε μαζί του;
Άρθρο του www.bankingnews.gr
