Έχει χυθεί το τελευταίο διάστημα μελάνη επί μελάνης, bytes επί bytes, για το επίμαχο θέμα της τεκνοθεσίας των ομοφυλοφίλων (και όχι των ομόφυλων… ΕΝΤΑΞΕΙ;;;). Προσωπικώς απορρίπτω οτιδήποτε είναι αντίθετο με τον Λόγον του Κυρίου, πολύ δε περισσότερον αν αντίκειται στην αρχαιοελληνική παράδοσιν.
Υπάρχει το διαβολοκινούμενο παγκοσμιοποιητικό σύστημα, που προωθεί κάθε τι ανθρωποκτόνο και ψυχοκτόνο. («…ἐκεῖνος ἀνθρωποκτόνος ἦν ἀπ᾿ ἀρχῆς…» Ιω.η’44). Πολλοί συμμετέχουν εν γνώσει τους. Κάποια άλλοι εν αγνοία τους, επειδή ο διάβολος φουντώνει τον εγωισμόν τους και ζητούν δικαιώματα όπου δεν έχουν.
Μία τέτοια περίπτωσις είναι και το θέμα των εκτρώσεων. Εκεί τα έμβρυα είναι αθώα θύματα επί σφαγήν.
Αν αποφάσιζα για το θέμα, θα υποχρέωνα όσους εμπλέκονται σε εκτρώσεις να παρακολουθούν επί 16ώρου βάσεως πραγματοποιούμενες αμβλώσεις και να βιώσουν τις αντιδράσεις των προς έκτρωσιν εμβρύων. ΦΡΙΚΗ! Να την νοιώσουν οι γυναίκες, οι άνδρες, που συναινούν ή παραινούν και κυρίως τα ανθρωπόμορφα καθίκια οι γιατροί, που σφάζουν αθώες ζωές. Ναι, αυτοί που ορκίστηκαν στον όρκον του Ιπποκράτους, που κανονικώς ξερρίζωμα της καρδιάς τους άρμοζε.
Οι ομοφυλόφιλοι είναι θύματα βδελυρού πάθους, το οποίον μεν η Εκκλησία αποστρέφεται αλλά οφείλει ως ιατρείον ψυχών να παρέχει θεραπεία των αμαρτωλών. Πάντοτε ισχύει ότι μισούμε το πάθος αλλά όχι τον αμαρτάνοντα, αφού καθημερινώς όλοι είμαστε αμαρτάνοντες. Οι ομοφυλόφιλοι λοιπόν, ζώντες εκτός νόμου Θεού, απαιτούν (δικαίωμα;;;) να αναθρέψουν μία ζωούλα, παρά τον νόμον Θεού! Ε, πώς είναι δυνατόν;
Θυμήθηκα μία κατήχησιν του Οσίου Παϊσίου, αυτού που με έκανε να προσπαθώ στον ορθόδοξον δρόμον :
«κάνε ένα βηματάκι προς τον Χριστόν κι Αυτός θα κάνει δέκα προς εσένα».
Θυμήθηκα και έναν λόγον του μεγάλου ιεράρχου Ιωάννου Χρυσοστόμου : «Δώσε ψωμί και πάρε παράδεισο. Δώσε μικρά και πάρε μεγάλα. Δώσε θνητά και πάρε αθάνατα. Λύτρο της ψυχής είναι η ελεημοσύνη».
Αν λοιπόν ο Άγιος Ιωάννης προτείνει να δώσεις ψωμί για Παράδεισον, σκέφθηκε κάποιος ότι να σώσεις μία ζωή είναι πολύ περισσότερο από ψωμί; Οπότε ερωτώ :
Αν αντί οι ομοφυλόφιλοι αντί να ζητούν μια κλωσσομηχανή (παρένθετη μάνα – πώ πω τι υλισμός, θα πάρεις λεφτά για μια ζωή) γιατί δεν ευρίσκουν μια έγκυον γυναίκα, που πρόκειται να προβεί σε έκτρωσιν, ώστε να γλυτώσουν μία ζωούλα και να την αναθρέψουν; Τολμώ να παραφράσω την ρήσιν του μεγάλου ιεράρχου (συγχώρα με Άγιε) :
Γιατί να μην ισχύει «Σώσε ζωή και πάρε Σωτηρία. Δώσε μεγάλα και πάρε μεγαλύτερα. Δώσε αθάνατα και πάρε “αθανατώτερα”. Λύτρο της ψυχής είναι η ελεημοσύνη»;
Ορθοδόξως κάθε τί πρέπει να έχει ευλογίαν Άνωθεν, ό,τι επιτρέψει ο Κύριος και εντέλλει την Εκκλησίαν. Πάντοτε υπάρχουν ζώντες άγιοι να μας μεταφέρουν το αν το επιτρέπει ο Κύριος και αν ναι, με ποιόν τρόπον θα υλοποιηθεί. Μία σκέψη με το χοϊκό μυαλό μου έκανα, αλλά και με σκοπόν να δούμε την αντίδρασιν των απαιτούντων ομοφυλοφίλων :
Θα σώσουν μία ζωούλα, και να αποφύγουν την κλωσσομηχανή; Θα σώσουν μία ζωούλα και να διαχωρίσουν την θέσιν τους από τους ανθρωποκτόνους παγκοσμιοποιητές, που τους σύρουν από τη … μύτη; Θα κάνουν το βηματάκι να σώσουν μία ζωούλα, μήπως ο Μεγαλοδύναμος κάνει εκατό βηματάκια να τους χαρίσει την μετάνοια;
Γιατί τελικά αυτός είναι ο σκοπός του ανθρώπου κι ας μην το λέει πλέον ούτε η Σύνοδος των ιεραρχών.
Πετώ λοιπόν το γάντι στους ομοφυλόφιλους αλλά και τους ανώμαλους γκαουλάιτερ :
ΙΔΟΥ Η ΡΟΔΟΣ, ΙΔΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΠΗΔΗΜΑ (προς την Σωτηρία)!
Με φόβον Κυρίου
