Γράφει το TRoktico
Άγιον όρος – εορτή μεταμορφώσεως του Σωτήρος
Γέροντας …
Μόλις είχα τελειώσει το απόδειπνο , ακούμπησα λίγο στο ξύλινο κρεββατάκι να ξεκουραστώ και ξαφνικά , εμφανίστηκε μπροστά μου – ψηλός – λεπτός – αποστεωμένος – μ ένα παλαιό ράσο ριγμένο πάνω του και ένα χοντρό ραβδί ίσαμε το μπόι του .
Γέροντα ( με το όνομα μου ) με κάλεσες ; Όχι , ποιος είσαι ; Απ. Ομοιάζεις του προφ. Δανιήλ , ανήρ επιθυμιών εισαι Ερ. Δεν καταλαβαίνω ; Απ. Δεν έχεις απορίες για τους αοράτους ασκητές ; Τότε κατάλαβα , γνώριζε τις σκέψεις μου – ναι αλλά εσύ ποιος είσαι ; κάνε τον σταυρό σου τρείς φορές , εις δόξαν της Αγίας Τριάδος και μνημόνευσε την πολυύμνητο Θεοτόκο και ώ του θαύματος , ο ουράνιος άνθρωπος , εστράφη ανατολικά εποίησε τρεις το σημείο του σταυρού , κάμνοντας και 3 εδαφιαίες μετάνοιες , μνημονεύοντας την Αειπάρθενο , η φωνή του τώρα εξήλθε γλυκιά και απαλή και μία ανερμήνευτη ευωδία επλήρωσε τον χώρο , ρώτησε με λοιπόν , τι θέλεις , διεμήνυσε ο ουράνιος άνθρωπος .
Ερ. Πόσοι είστε ; Απ. Είμαστε πάντοτε επτά και πάντα υπάρχουν πέντε υποψήφιοι Ερ. Είστε μόνο στο όρος ; Απ. Είμαστε και στον κόσμο Ερ. Πως συγκεντρώνεστε ; Απ. όπως οι Απόστολοι στην έξοδο της Πανάγνου Ερ. Ποίος ιερουργεί ; αφού δεν έχετε ιερωσύνη ; Απ. Μάθε λοιπόν και γ΄ αυτό ήρθα και πές σ όλο τον κόσμο , ότι ο προφήτης Ηλίας ιερουργεί – τον διακόπτω αμήχανα – είναι ιερέας ο Προφήτης Ηλίας ; ακαριαία και πρίν ολοκληρώσω , γνωρίζοντας την ενδόμυχη σκέψη μου απαντά , σεις δεν ψάλλετε , κατά την ημέρα της ενδόξου μεταστάσεως του , την 20 Ιουλίου “Στον στίχο του Εσπερινού-Συ Ιερεύς εις τον αιώνα κατα την τάξιν Μελχισεδέκ” και έλαβε την Αρχιερωσύνη της Νέας χάριτος , στο όρος Θαβώρ , κατά την μεταμόρφωση του Σωτήρος , προ της Πεντηκοστής , όπως επίσης και ο Ιάκωβος ο αδελθόθεος , ο αποκαλούμενος Οβλίας , προ της σταυρώσεως – προσπάθησα να τον ξανά ρωτήσω , αλλά άρχισε να ανέρχεται , η λεπτή κρυστάλλινη φωνή του διαπέρασε το είναι μου – να με μνημονεύεις – Άμωμος είναι το όνομα μου – θα ξανάρθω
