Αυτοί που διαχειρίζονται τις τύχες της παγκοσμιοποίησης προσκρούουν σε δυο μεγάλα αγκωνάρια, αυτό της ιστορικής διαχρονικότητας της Ελληνικοτάτης Μακεδονίας μας και των δικαίων συμφωνιών που καταπάτησαν οι ίδιοι στην προσάρτηση της Βορείου Ηπείρου στην μητέρα Ελλάδα.
Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας
Από αχαριστία χορτάσαμε , από αδικία πνιγήκαμε , από προδοσία αηδιάσαμε .
Για να υπάρχει σήμερα η δήθεν Ευρώπη των Λαών έβαλε πλάτες ο Ελληνικός Λαός με το αλβανικό έπος του 40 στην Βόρειο Ήπειρο και στα οχυρά του Ρούπελ στην Μακεδονία απέναντι στον φασισμό της νέας τάξης που διαφήμιζε ο Χίτλερ και ο Μουσουλίνι.
Μήπως το παραβλέψαμε;
Μόλις έπεσε το τείχος του Βερολίνου που ήταν και η γενέθλιος ημέρα της σημερινής πρόβας παγκοσμιοποίησης , σκάζει το σκοπιανό .
Πρώτη προτεραιότητα των διαχειριστών του νέου φασισμού είναι μετονομασία των Σκοπίων σε Μακεδονία.
Το 1992 ντόπιοι και ξένοι διαχειριστές ιστορικών παραποιήσεων δείχνουν τις προθέσεις τους για την καταπάτηση των ιστορικών δικαίων της Μακεδονίας μας .
Είναι εκείνη η χρονιά που μας μεταφέρεται μέσω του ιστορικού Νικολάου Μάρτη η επισήμανση του ΑΓΙΟΥ ΠΑΙΣΙΟΥ, η πρόρρηση « μαζί με το σκοπιανό( σημεία διάλυσης του) ανοίγει και το Βορειοηπειρωτικό»
Περί του γεγονότος αυτού αρθρογραφήσαμε πριν 2 έτη και σήμερα ο ΑΓΙΟΣ επιβεβαιώνεται καθότι και τα δύο αυτά Εθνικά θέματα μας ανοίγουν ταυτόχρονα με την φτηνή δικαιολογία κάποιων « ώστε να στραφούμε μετά προς την Τουρκία»
Μερικές φορές και είναι μάλιστα πολλές σταματάει η κοινή λογική και αρχίζει η κοροϊδία.
Όμως αυτοί το σχέδιο τους και ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΣ το σχέδιο ΤΟΥ , όπως μας κατατέθηκε πριν τρεις δεκαετίες από ΑΓΙΟ πολύ μεγάλο.
Το γλυκό για εμάς και το ξινό για τους άλλους το αφήνουμε για το τέλος καθότι ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΙΣΙΟΣ εμμέσως μας απαντά που θέλει να μεταφερθούν τα Ιερά Λείψανα του Ισαπόστολου ΑΓΙΟΥ ΚΟΣΜΑ του Αιτωλού από την Βόρειο Ήπειρο.
Η αδικία κατάντησε συνώνυμο των διαχρονικών δρώμενων στην Βόρειο Ήπειρο.
« Τη Βόρειο Ήπειρο οι μεγάλοι τη χαντάκωσαν. Αυτοί πρέπει να κανονίσουν και τώρα το θέμα. Χρειάζεται διάκριση από εμάς για να μη γίνονται υπερβολές και δημιουργείται αναταραχή στον κόσμο»
Πρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση, “Ο Γέροντας Παΐσιος”, 1995.
« Μὴ φοβάστε. Λειτουργοῦν καὶ οἱ πνευματικοὶ νόμοι. Πόνος εἶναι αὐτός. Μιὰ οἰκογένεια εἴμαστε καὶ μᾶς χώρισαν. Σὰν νὰ λένε, αὐτὰ τὰ παιδιὰ νὰ πᾶνε χώρια ἀπὸ τοὺς ὑπόλοιπους. Πονάει αὐτό!! Τόσες φορὲς τὴν ἐλευθερώσαμε τὴ Βόρεια Ἤπειρο, τόσα αἵματα, τόσα κρυοπαγήματα! Δὲ θὰ πᾶν χαμένα ὅλα αὐτά.»
Ἀθανάσιου Ρακοβαλῆ, «Ὁ πατήρ Παΐσιος μοῦ εἶπε», ἔκδοση 18η, σελ. 76
Να που ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΙΣΙΟΣ λύνει το θέμα της τσαμουρίας και του σημερινού αλυτρωτισμού της που μπορεί να γίνει σήμερα πυροδοτικός μηχανισμός στα σκοτεινά σχέδια κύκλων εξ ανατολών.
« Όταν είχαμε έρθει από την Καππαδοκία, με την ανταλλαγή, ήταν να μας δώσουν κάτι κτήματα στην Ηγουμενίτσα. ήταν κάτι τούρκικα χωριά αυτά που οι κάτοικοί τους θα πήγαιναν στην Τουρκία. Περιμέναμε εμείς να φύγουν. Πάει ο πρόεδρος μας (σημ. ιστολογίου: Πρόεδρος των Φαρασσιωτών – τα Φάρασσα Καππαδοκίας ήταν το χωριό καταγωγής του γέροντος- ήταν ο πατέρας του γέροντος Παϊσίου, Πρόδρομος Εζνεπίδης) και του λέει ο Τούρκος:
– Εσείς θα φύγετε εμείς θα κάτσουμε.
Βρε σκεφτόταν ο πρόεδρος, τι λόγος είναι αυτός;
Τι είχε γίνει ̇ είχαν πληρώσει δύο βουλευτές και τους είχαν γράψει Αλβανούς, Αρβανίτες. Έτσι αυτοί μείναν και εμείς πήγαμε πάνω στην Κόνιτσα.
Όταν τό ‘μαθε αυτό ο Κονδύλης, θύμωσε, χτύπησε το χέρι στο γραφείο, αλλά δεν μπορούσε να κάνει τίποτα, ήταν τελειωμένο το πράγμα. Ήταν καλός ο Κονδύλης, δίκαιος.
Όταν ήταν να κάνουν απόβαση, στον πόλεμο με τους τούρκους, δεν κρατιόταν. Γυρνούσε πάνω στο καράβι και φώναζε:
« Βρέ παλικάρια, μια φορά θα πεθάνουμε, τι τώρα, τι ύστερα. Ήρωες, βρε παιδιά.»
Εκατό μέτρα πριν φθάσει το καράβι, έπεσε μέσα στην θάλασσα. Ναι, ναι, ήταν πολύ θερμός ο καημένος. Καλός ήταν.
Αυτούς τους τουρκαλβανούς μετά τους έδιωξε ο Ζέρβας. Έτσι αποκατέστησε ο Θεός την αδικία.
Ήταν βάρβαροι αυτοί! Ο Θεός να σε φυλάει.
Πόσους και πόσους δεν είχαν σκοτώσει!!!
Κατέβαιναν οι καημένοι οι Έλληνες πάνω από τα βουνά, φορτωμένοι ένα τσουβάλι, σιτάρι συνήθως, με τα πόδια, για να το ανταλλάξουν με λάδι ή αλάτι· από αυτό ζούσαν. Ήταν δύσκολη η ζωή τότε.
Οι τουρκαλβανοί μας αγόραζαν τα πράγματα, μετά βγαίναν έξω από το χωριό και μας σκότωναν και έπαιρναν πίσω τα χρήματα… Πόσους δεν είχαν σκοτώσει έτσι… Βάρβαροι… Υπέφερε ο κόσμος από μας… Μετά μαζευόντουσαν 30 – 40 μαζί. « Ότι μας βρεί να μας βρεί όλους μαζί..». Ήταν δύσκολο να σκοτώσεις τόσους μαζί.
Αθ. Ρακοβαλή, Ο Πατήρ Παΐσιος μου είπε, σελ 68
Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΙΣΙΟΣ ψυχογραφεί τους Βόρειους γείτονες μας και τις προθέσεις τους.
« Όταν μια γίδα θέλει να φάει ξύλο, πάει και ξύνεται στην γκλίτσα του τσοπάνου. Έτσι κάνουν και οι Αλβανοί τώρα. Τους τους. Μην τους λογαριάζεις. Μη φοβάσαι».
Νικολάου Ζουρνατζόγλου, Μαρτυρίες Προσκυνητών, Γέροντας Παΐσιος ο Αγιορείτης, τόμος Α’, σελ 259
Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΙΣΙΟΣ επισημαίνει απειλή από την Αλβανία διότι βλέπει τον δούρειο ίππο της τουρκικής στρατιωτικής μηχανής που μάλιστα εγκαθίσταται με γοργούς ρυθμούς στις μέρες μας και στα Βόρεια σύνορα με το πρόσχημα των διακρατικών συμφωνιών- εξοπλισμών.
« Εσείς οι στρατιωτικοί, την Αλβανία να προσέχετε. Από εκεί θα έρθει η απειλή”.
“Γέροντα, άμα φτύσουμε, οι Αλβανοί θα πνιγούν στο σάλιο μας, και σεις λέτε ότι θα έρθει απειλή από την Αλβανία; Δεν μπορώ να το πιστέψω”.
“Άκου το Γέροντα!”, μου απάντησε.»
Υποστράτηγος ε.α., Τσιαλίκης Χρήστος, Θεολόγος, Κομοτηνή.
Νικολάου Ζουρνατζόγλου, Μαρτυρίες Προσκυνητών, Γέροντας Παΐσιος ο Αγιορείτης, τόμος Β’, σελ 373.
Πόσες Ελληνικές ψυχές μπορούν να διεκδικήσουν τα δίκαια της Βορείου Ηπείρου;
Που θα πάνε τα Ιερά Λείψανα του ΑΓΙΟΥ ΚΟΣΜΑ του Αιτωλού του Ισαπόστολου του Έθνους μας;
Μας απαντά ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΙΣΙΟΣ
« Ο Γέροντας , αφού πρόσφερε και στους τελευταίους επισκέπτες που ήρθαν εκείνη την στιγμή κέρασμα , ξαναρωτά έναν απ΄ αυτούς
-Γέροντας : Θα την πάρουμε την Πόλη ; Τι , λες ;
-Χρήστος : Εγώ θα πάω για την Βόρειο Ήπειρο.
-Γέροντας : Την Πόλη να πάρουμε , την Βόρειο Ήπειρο και επτά άτομα την παίρνουμε!
-Χρήστος : Επτά και εγώ οκτώ !
–Γέροντας : Πάρτηνα ! Και εγώ θα μεταφέρω τα λείψανα του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού , τα οποία είναι και βαριά!
-Τι να πούμε , βρε παιδιά , όλα τα λένε και τα γράφουν τα βιβλία μας (της Εκκλησίας) , αλλά ποιος τα διαβάζει ;
-Ο κόσμος χαμπάρι δεν παίρνει . Κοιμάται με τα τσαρούχια !»
Ιερομόναχου Χριστόδουλου, «Σκεύος Εκλογής», Σελ :219
Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΙΣΙΟΣ έδωσε το μήνυμα δια ζώσης και σήμερα το δίνει ουρανώθεν.
« πρώτα η Βόρειος Ήπειρος και μετά η ΠΟΛΗ και τα Ιερά Λείψανα του Πατρο – Κοσμά που είναι βαριά στην δεύτερη για να τιμηθούν δεόντως και ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΑ»
ΣΤΩΜΕΝ καλώς- ΣΤΩΜΕΝ μετά φόβου ξεκινήσαμε ως λαός σε νέα ιστορική πορεία.
