Με έσοδα μόνον από τον τουρισμό γύρω στα 12 με 13 δις, και από τον αγροτικό τομέα 5 με 6 δις,
..το κράτος πληρώνει σήμερα τοκοχρεολύσια στους τοκογλύφους γύρω στα 15 δις.
( σήμερα. Γιατί από το 2020 και μετά οι δόσεις θα εκτοξευτούν στα 25 δις, που θα βγουν κι αυτά π’ το αίμα του ελληνικού λαού, πράγμα για το οποίο απ’ έξω-απ’ έξω μας προετοιμάζουν λέγοντας πως “να, μετά το ’20 θα υπάρξουν κάποιες μικρες δυσκολίες” και άλλα τέτοια π@ύστικα και δωσιλογικά )
Με αυτά λοιπόν τα έσοδα από τουρισμό και αγροτικό τομέα,
..χώρια τα έσοδα από εξαγωγές φαρμάκων, πλαστικών, ορυκτών, ειδών μεταπρατικού εμπορίου, αλιεύματα κλπ, κλπ,
..η χώρα μας σήμερα είναι αρκετά αυτάρκης και
με ισοσκελισμένο λίγο-πολύ το ισοζύγιο εισαγωγών-εξαγωγών.
Χώρια τα έσοδα από άμεσους και έμμεσους φόρους, και τα κάθε λογής χαράτσια, τέλη κυκλοφορίας, “αλληλεγγύες”, κλπ.
Είναι καιρός λοιπόν σήμερα να πιάσει πραγματικά τόπο το αίμα που έχει χυθεί απ’ την ελληνική κοινωνία,
..και να σταματήσει το κακό εδώ.
Με μία στάση πληρωμών και ταυτόχρονη έξοδό μας από την ζώνη του ευρώ, τα τεράστια ποσά που δίνονται για τοκοχρεολύσια, μπορούν να επιστρέψουν στην κοινωνία και την πραγματική οικονομία σηματοδοτώντας μιά έναρξη αληθινής ανάκαμψης.
( για παράδειγμα πριν τα μνημόνια ο τομέας της υγείας -με όλες τις τεράστιες ρεμούλες και σπατάλες- λειτουργούσε από ανεκτά έως ικανοποιητικά με 4,5 δις τον χρόνο. Σήμερα υπολειτουγεί και τρεμοσβήνει με κάτω από 2 δις κρατικές δαπάνες τον χρόνο. Με μόνο δηλαδή 1,5-2 δις επιπλέον και αφού πιά θα έχουν ελεγχθεί οι “επιτήδειοι”, θα ξαναλειτουργήσει σωστά )
Το πιθανό εμπάργκο και το κλείσιμο της πόρτας των ευρωπαϊκών αγορών που θα χρησιμοποιήσουν σαν αντίποινα οι τοκογλύφοι (αν και παράτυπα, εφ’ όσον θα έχουμε αποχωρήσει μόνον από την ζώνη του ευρώ όπως έχει κάθε κράτος δικαίωμα, και όχι συνολικά από την Ε.Ε. Τουλάχιστον προς το παρόν),
..θα ανοίξει διάπλατα τις πόρτες των υπόλοιπων αγορών του πλανήτη,
..πόρτες που ως τώρα οι “εταίροι” μας απαγορεύουν να διαβούμε, ή μας επιτρέπουν με έγκρισή τους εκεί που θεωρούν πως δεν θίγονται τα δικά τους συμφέροντα.
Έχουμε κάνει ως τώρα το λάθος να πιστέψουμε το παραμύθι τους πως αγορές είναι μόνον οι ευρωπαϊκές.
Λάθος. Δεν είναι.
( έτσι κι αλλιώς, για παράδειγμα ας πούμε, πως ακόμη και τώρα πετρέλαιο προμηθευόμαστε από χώρες εκτός Ένωσης )
Βεβαίως και στην αρχή της ρήξης θα υπάρξουν δυσκολίες και πιθανές ελλείψεις σε είδη κυρίως “πολυτελείας”,
..αλλά και σε κάποια είδη διατροφής όπως είναι το μοσχαρίσιο και βόειο κρέας,
..πράγμα όμως που μπορεί να ισοσκελιστεί με κατανάλωση αιγοπρόβειου κρέατος και πουλερικών, στα οποία είμαστε πάνω από αυτάρκεις.
Όσο για τα “ασημικά” που πουλήσαμε μπιρ-παρά, το Διεθνές Δίκαιο μας καλύπτει απόλυταόταν για λόγους εθνικής ανάγκης και ασφάλειας μπορούμε να αθετήσουμε τις δωσιλογικές συμφωνίες,
..είτε χωρίς καν αποζημίωση ( το Διεθνές Δίκαιο καλύπτει και αυτή την περίπτωση ),
..είτε αγοράζοντας πίσω μπιρ-παρά κι εμείς αυτά που μπιρ-παρά οι προδότες ξεπούλησαν.
Με τί λεφτά; Σταδιακά από τις τοκοχρεολυτικές δόσεις που θα εξοικονομούμε λόγω στάσης πληρωμών.
Οι τράπεζες βεβαίως -για τις οποίες έχει γίνει και όλη η συμφορά- θα γίνουν κρατικές, αφού έτσι κι αλλιώς με το αίμα του λαού ανακεφαλαιοποιήθηκαν, και άρα κρατικές είναι.
Και όταν σιγά-σιγά σε λίγο καιρό (και πάντως πολύ λιγότερο απ΄ όσο διαρκεί ως τώρα η κακουργία των μνημονίων) τα πράγματα πάρουν την σειρά τους,
..όταν οι εμπορικές σχέσεις με τις αγορές του πλανήτη ξανακερδηθούν,
..όταν ξαναμπεί μπροστά η ελληνική οικονομία,
..όταν πάψει η αιμορραγία του λαού, και πληρώσουν φόρους κι αυτοί που ακόμη και τώρα δεν πληρώνουν, αυτοί που ακόμη και τώρα επωφελούνται από την κρίση και πλουτίζουν εις βάρος της υπόλοιπης κοινωνίας,
..τότε ας κάνουμε κι εμείς ένα δημοψήφισμα σε στυλ Μεγάλης Βρετανίας, για το αν θέλουμε ή όχι να παραμείνουμε στην Ευρωπαϊκή “Ένωση”,
..για να δούμε τότε πώς θα τρέμει ο κ@λος του Σόϊμπλε, της δουλίτσας Ντράγκι, και της αδελφής του ελέους Νταϊσελκάπως.
Όλα αυτά όμως προϋποθέτουν πολιτική βούληση.
Κι ακόμη περισσότερο χρειάζονται λαϊκή βούληση για να πιέζει ασφυκτικά την πολιτική βούληση.
Και βεβαίως χρειάζεται μιά καινούργια φυλή πολιτικών, ελλήνων και όχι προδοτών, όχι αρπαχτικών και δωσιλόγων.
Ακούγονται εύκολα, φαίνονται έυκολα, διαβάζονται εύκολα.
Δεν είναι όμως.
Είναι πολύ δύσκολα. Όμως εφικτά.
Και είναι η μόνη μας ελπίδα.
Τίποτα όμως δεν θα μας χαριστεί.
Όλα πρέπει να τ’ αρπάξουμε μόνοι μας!..
