Γράφει η Παρασκευή Σιδέρη
Από την μια έχουμε τον υπερατλαντικό σκηνοθέτη και λάτρη του Χριστιανισμού, Μελ Γκίμπσον, και από την άλλη τον ντόπιο και λάτρη του Ελληνισμού, Γιάννη Σμαραγδή..
Και οι δύο καπηλευονται ιδανικά ένδοξα και καταπιάνονται με την ορθοδοξία και τους ένδοξους προγόνους του Ελληνισμού για την καλύτερη απόδοση των φιλοδοξων καλλιτεχνικών τους οραμάτων..
Θα κανω την τιμή στον international και ας ξεκινήσουμε από δαύτον..
Τα “Πάθη του Χριστού” λοιπόν και ας ρίξουμε μια δεύτερη ματιά στην ταινία, αφήνοντας στην άκρη το ντελίριο που προκάλεσε μέσα από την τρελή λατρεία του κοινού..
Καταρχήν ο Σερ τα έκανε αχταρμα και ανακάτεψε Αγία Γραφή, καθολικό μυστικισμό και οράματα της μοναχής Άννας Αικατερίνης Έμεριχ, απέχοντας παρασάγγας με το κοκτέιλ αυτό, από τον χριστιανισμό και όλοι γνωρίζουμε ότι ακόμη και ένα κόμμα να αλλάξεις από τις ιερες γραφές, άστο, πάει αλλού!
Τον δι@βολο τον έραψε και αυτόν στα μέτρα του και ουδεμία σχέση έχει όπως μας τον παρουσιαζει η χριστιανική μας πίστη..
Είναι ένα μιξ, ήρεμου αρσενικού και θηλυκού μαζί, όπου η κορύφωση της αλλοίωσης της πίστης μας έρχεται με την σκηνή του μαστιγωματος και μας δείχνει ένα αποκρουστικό βρέφος στα χέρια της Παναγίας που παραπέμπει στον ίδιο τον Χριστό σύμφωνα με τα οράματα της Έμεριχ!
Σαν τον Αντίχριστο με φέρνει…
Όσο για την ωμή βία που κυριαρχεί,τα πράγματα είναι ξεκάθαρα,και έχει ξεφύγει τελείως από το αληθινό νόημα των παθών που είναι η πνευματική λύτρωση των ανθρώπων μέσα από την θυσία του Κυρίου μας, και όχι να δείξει το πόσο υπέφερε ως σάρκα.. κάτι που είχε μεγάλη πετυχισιά σύμφωνα με το όραμα του Μελ!
Και δώστου βια και δώστου αίμα και δώστου ξύλο και μέχρι έξτρα μαστιγώματα μας πρόσφερε ο δημιουργός μέσα από την βαναυσότητα που επέδειξαν οι Ρωμαίοι στρατιώτες στον Χριστό μας, κάτι που δεν αναφέρει πουθενά η Αγία γραφή πέρα από την εντολή που δόθηκε από τον Πιλάτο για το δημόσιο μαστίγωμα Του χωρίς τις λεπτομέρειες..
Ο εν λόγω σκηνοθέτης ασπάζεται τον Ρωμαιοκαθολικο Χριστιανισμό και είναι συνεπώς λάτρης του Πάπα και άλλο ένα όργανο του οικουμενισμού ξεφυτρωσε μπρος τα μάτια μας..
Καθώς και ο σοφός λαός λέει”δείξε μου τον φίλο σου να σου πω ποιός είσαι” και οι επιλογές του για το καστ της δεύτερης ταινίας του για την Ανάσταση του Κυρίου είναι διαλεχτες μία προς μία..
Το απόσπασμα είναι από άρθρο της αγαπημένης και έγκυρης ιστοσελίδας της Τρικλοποδιάς..
Ο Κύριος Σμαραγδής τώρα αρέσκεται στον ντόρο γενικώς..
Όπως ο ίδιος μας δήλωσε, επέλεξε την τεχνική της “ύπνωσης” για ένα καλύτερο αποτέλεσμα πάνω στο σκηνοθετικό του έργο στην ταινία για τον Καποδίστρια, είναι φαν του βλάσφημου Καζαντζάκη και έχει ένα θέμα γενικά με τον μυστικισμό..
Άραγε όλα αυτά τί σχέση μπορεί να εχουν με την ορθοδοξία; Καμία…
Και εκεί που είπαμε,οκ…
Ήρθε να ταράξει πάλι τα νερά με το προμοσιον της νέας του ταινίας για τον Κολοκοτρώνη, τον ένδοξο αυτό ήρωα της Εθνικής Παλιγγενεσίας και τί μας είπε;
Εγώ πάντως,όταν ακούω για μπράβους,το μυαλό πάει μόνο στην μαφία και στον υπόκοσμο και όχι στο πέρασμα από το σκοτάδι στο φως και όταν ακούω για κλέφτη φανταζομαι πάλι υπόκοσμο, αμαρτία, μαφία και ήδη ξέχασα τους ήρωες “κλέφτες ” που έβαλαν τον θεμέλιο λίθο για την απελευθέρωση της χώρας μας..
Ο καθένας ας βγάλει τα συμπεράσματά του!
Υ.Γ Επέλεξα να εκφράσω δημόσια τα θερμά μου συλλυπητήρια στην εκλιπούσα Γωγώ Μαστροκωστα όχι λόγω της φήμης της και της αιτίας του θανάτου, αλλά γιατί απέδειξε με την στάση της όλα αυτά τα χρόνια ότι οντως με το θέλημα και την βοήθεια του Κυρίου μας, πέρασε από το σκοτάδι στο φως και η μετάνοια της ήταν από καρδιας… καλό παράδεισο!
