Σε κανένα ευσυνείδητο πολίτη, κυρίως εκπαιδευτικούς που από αγάπη και σεβασμό στην οικογένεια και πατρίδα παραμέρισαν ευκαιρίες όνειρο ζωής, δεν επιτρέπεται να σιωπά όταν ακούει καθημερινά ανήκουστα οικονομικά σκάνδαλα από πτυχιούχους απατεώνες που διασύρουν τη χώρα διεθνώς. Ο διεθνής διασυρμός μας δείχνει ότι έχουν πάψει προ πολλού οι Έλληνες εκπαιδευτικοί, και κυρίως οι πανεπιστημιακοί να προάγουν το ήθος, την εντιμότητα και δικαιοσύνη ως κύρια μελήματά τους. Η γνώση σκανδάλων της τελευταίας 15ετίας μας κάνει ως Έλληνες να αισθανόμαστε ως «κοψιδάκια» στο τραπέζι των αρπακτικών, γιατί διαπιστώνουμε ότι ο τίτλος και η κοινωνική προβολή «αρχηαλεπούδων» διαμόρφωσε με κονδύλια από την Ε.Ε μια «αλεπουδοκοινωνία» στην οποία οι εκπαιδευτικοί και κυρίως οι πανεπιστημιακοί έπαψαν να είναι παράδειγμα ζωής και διαμορφωτές του μέλλοντος. Ο τίτλος και η κοινωνική προβολή αντί να παραδειγματίζουν ηθικά τα «αλεπουδάκια», τα αφήνουν με τι σιωπή τους εκτεθειμένα σε ένα κοινωνικό σύστημα, στο οποίο κυριαρχούν όσοι κλέβουν, κοροϊδεύουν, ξεπουλάνε κοινές περιουσίες και κομμάτια της πατρίδας, αποπλανώντας το λαό με ψεύτικες υποσχέσεις, ψεύτικο πατριωτισμό και τόσα άλλα που βιώνουμε καθημερινά. Τα αρπαχτικά τρώνε τις σάρκες μας γιατί η παιδεία μας δεν «λαξεύει» πλέον ήθος και δικαιοσύνη, υπερηφάνεια και αγωνιστικότητα. Καταντήσαμε να ήμαστε μόνο λόγια και λούφα ελπίζοντας στα περισσεύματα, στο ρουσφέτι, που δίνει ακόμη και αμφισβητούμενα πτυχία (https://www.triklopodia.gr/σκάνδαλο-και-με-τα-ιδιωτικά-πανεπιστή/)!!!
Λουφάροντας ακούμε γύρο μας σκάνδαλα και κλοπές, με συμμετέχοντες πολιτικούς, αστυνομικούς, στρατιωτικούς, παππάδες και δεσποτάδες (ο πρωθυπουργός χωρίς ντροπή ανεβάζει και κατεβάζει δεσποτάδες), για αυτό δεν πρέπει να πιστεύουμε ότι οι πανεπιστημιακοί ανήκουν σε άλλη τάξη! Ο πανεπιστημιακός κ. Μήτκας, τον οποίο στη διοίκηση ΑΠΘ διαδέχτηκε ο νυν Υφυπουργός Παιδείας, γνωρίζονται πολύ καλά! Οι παρούσες θέσεις τους δείχνουν εμμέσως πλην σαφώς τι γίνεται και μέσα στα κρατικά ΑΕΙ! Φεύγει ο ένας έρχεται ο άλλος που καλύπτει τον προηγούμενο! Ο ένας πάει για να «αξιολογεί» ΑΕΙ και μεταπτυχιακά, και ο άλλος να ελέγχει τον πρώτο! Η ιστορία είναι σαν τα έργα «Serial Killer» (κατά συρροή δολοφόνοι). Οι πανεπιστημιακοί πίσω από τις κλειστές πόρτες του αυτοδιοίκητου ΑΕΙ, όπου το χρήμα ρέει από πολλές πηγές στο όνομα της «έρευνας» και της σύνδεσης της «εκπαίδευσης» με την «αγορά εργασίας», δεν είναι ούτε άγιοι ούτε υπεράνω υποψίας. Θα μπει άραγε στο «ιερό» η Ευρωπαία εισαγγελέας ή θα μείνει μόνο στον ΟΠΕΚΕΠΕ; Δεν νομίζω να αγγίξει την ιερά αγελάδα!!!
Η παιδεία είναι πλέον θεωρία! Η αγορά, το χρήμα και η ψηφιακή ζωή είναι παντού! Πανεπιστημιακοί προωθούσαν τα mRNA εμβόλια με το αζημίωτο, όπως θα το κάνουν και στο μέλλον, πανεπιστημιακοί προωθούν τα ιδιωτικά ιδρύματα, πανεπιστημιακοί προωθούν την άυλη ύπαρξή μας αδιαφορώντας για όσους μειωνεκτών (60-70% του πληθυσμού) να την μάθουν, πανεπιστημιακοί προωθούν τα συμφέροντα του κεφαλαίου γενικώς μέσα από την έρευνα και ότι αυτό συνεπάγεται! Στην Ελλάδα οι πανεπιστημιακοί επιλέγονται για τον «βαρύγδουπο» τίτλο και την εκπαίδευση στην «σιωπή», που αποκτήθηκε σε ένα κλειστό και απαιτητικό περιβάλλον, εντός του οποίου προάγεσαι μόνο με «παραγωγή ερευνητικού έργου». Κανένας στα ΑΕΙ της χώρας μας δεν προάγεται γιατί διδάσκει μόνο παιδεία, ηθική και ανθρωπιά! Η έρευνα που μπορεί να είναι σε κάποιες περιπτώσεις και κατά των συμφερόντων της κοινωνίας – υποθέσεις όπως η Νοβάρτις, mRNA εμβόλια (https://www.triklopodia.gr/μάρτυρας-κορυφαίος-γιατρός-δολοφονή/) ή ο ψηφιακός κόσμος που θα επιβληθεί με το έτσι θέλω – προάγει σιωπηρούς καθηγητές και εκπαιδεύει συμφεροντολόγους επαγγελματίες. Αναγκάζει τον ηθικό άνθρωπο-καθηγητή να καταλάβει γρήγορα ότι δεν μπορεί με το «σταυρό στο χέρι» να έχει κάποια ιδιαίτερη παιδευτική επίπτωση γιατί δεν έχει αρκετή ανεξάρτητη «κινητήριο δύναμη» και ηθική υποστήριξη για τις όποιες ηθικές αντιρρήσεις του. Στην προαγωγή σου μετρούν τα χρήματα που φέρνεις και όχι οι «προσευχές» που κάνεις!! Το χρήμα για την προαγωγή σου είναι εταιρικό ή έμμεσα εταιρικό και έχει συγκεκριμένα συμφέροντα!
Άρα, προβάδισμα έχουν στα πανεπιστήμια όσοι διαχειρίζονται ερευνητικά κονδύλια με προ-αποφασισμένο σκοπό. Ο ανταγωνισμός για έρευνα είναι μεγάλος, και τυφλώνει όταν το όνειρο ζωής είναι ο κοινωνικά λαμπερός τίτλος του καθηγητή πανεπιστημίου. Οι πανεπιστημιακοί μπορεί να οραματίζονται το καλύτερο, αλλά το καλύτερο εξαρτάται από τα οικονομικά συμφέροντα του χρηματοδότη τους! Ο τρόπος προαγωγής του πανεπιστημιακού (ανοικτός σε τρίτους) εξαναγκάζει πολλούς να εξυπηρετήσουν ημέτερα ή εταιρικά συμφέροντα για τα οποία μπορεί να έχουν αντιρρήσεις.
Το πρώτο σοκ της διαπίστωσης ότι η υποφαινόμενη υψηλή κοινωνική θέση έρχεται με απρόβλεπτες «υποχρεώσεις», αναγκάζει πολλούς σε συμβιβασμό. Όποιος υποκύψει αμαχητί στο συμβιβασμό γίνεται «καθηγητής» της σιωπής, από φόβο ότι τα πλοκάμια του συστήματος με τις μεγάλες «βεντούζες» θα τον πνίξουν στον σκοτεινό ωκεανό του αυτοδιοίκητου. Ενσωματώνεται, σιωπά για πολλά χρόνια, σκύβει το κεφάλι μέχρι να πάρει την τελευταία βαθμίδα, και γίνεται τελικά το παράδειγμα για άλλους, ακόμη και για αυτούς που διδάσκει. Γίνεται η αλεπού για τα αλεπουδάκια χωρίς καν να αντιλαμβάνεται την μετάλλαξή του!
Ίσως στα γεράματα να δει ότι ο τρόπος του εντός και εκτός των αυτοδιοίκητων χώρων απείχε πολύ από την παιδεία που έχει τόσο ανάγκη η Ελλάδα. Είναι, όμως, πολύ αργά για αναθεώρηση, αφού δεν ύψωσε τότε που έπρεπε φωνή διαμαρτυρίας με οργή και μανία κατά όσων δεν πρέπει να συμβαίνουν εντός των χώρων εκπαίδευσης, κυρίως των πανεπιστημίων μας. Η ανοχή του σε εαυτούληδες συναδέλφους, αλλά και σε κυριευμένους από τα δαιμόνια του μίσους, του φθόνου, της εκδίκησης, επιτρέπει σε «ηθικά απαίδευτα» άτομα να δολοφονούν ως γνήσια αρπακτικά την παιδεία εξυπηρετώντας σκοπιμότητες για ίδιον όφελος, όπως η ανώτατη εξουσία και το χρήμα.
Επειδή «το ένα σάπιο μήλο σαπίζει το καλάθι», η Αληκτώ γεμίζει τη δική μου γέρικη συνείδηση με οργή και μανία, γιατί πολλές φορές «βούλωσα αυτιά και μάτια» στις πράξεις όσων είχαν κάνει «αδελφή ψυχή» τη Μέγαιρα, την προσωποποίηση του μίσους και του φθόνου, που όταν αποκαλύπτονταν τα δόλια και καταστρεπτικά έργα της, το μόνο που προκαλούσε ήταν εκδίκηση κατά όσων την αποκάλυψαν ή πάλεψαν κατά της ηθικής κατάπτωσης του τιμητικού τίτλου τους. Δυστυχώς, προστάτευα για επιβίωση δικά μου και συναδελφικά συμφέροντα χωρίς ιδιαίτερη προσωπική θυσία, ελπίζοντας ότι όσα λίγα έκανα (https://www.triklopodia.gr/πανεπιστημιακές-ιστορίες-δάσκαλε-π/) θα με γλίτωναν από τις ερινύες, αλλά απέτυχα. Σιώπησα σε πολλά, γιατί είχα συνειδητοποιήσει ότι στη χώρα μας δεν έχεις ένθερμους αρωγούς στον τρόπο σου. Ήταν εξ αρχής φανερό ότι υπουργοί και πρωθυπουργοί, όχι μόνο αδιαφορούσαν στις αδικίες, αλλά με το νεποτισμό ως σύμμαχο, φτιάχνοντας νόμους στα μέτρα τους, επέβαλλαν παντού την σιωπή και υποταγή.
Τι και αν αρνούμαι πλέον λόγω ηλικίας να εφησυχάζω στη γνώση που ήδη έχω αποκτήσει από τα χρόνια μου στο «άσυλο» των αυτοδιοίκητων ιδρυμάτων για όσα με σημασία επηρεάζουν αρνητικά και καταστρέφουν την Ελλάδα με σφραγίδα ανώτατης εκπαίδευσης χωρίς παιδεία! Η αλήθεια είναι αμείλικτη. Δεν συνέβαλα όσο επιβαλλόταν στην δικαιοσύνη χωρίς διακρίσεις. Η αποτυχία πολλών μας φαίνεται στα έργα και τους εμπαθείς νόμους, κυρίως της τελευταίας διακυβερνήσεως της χώρας. Λόγια για τα λόγια, και οι νόμοι προς όφελος των κάθε λογής απατεώνων και μισάνθρωπων.
Τέμπη, ΟΠΕΚΕΠΕ, κλοπές κοινωφελών οργανισμών, ακαταδίωκτα υπουργών, ασυλίες βουλευτών, ξέπλυμα κλεπτών τύπου Νοβάρτις από δικαστές που δίνουν «μπουνιά» στην τυφλή δικαιοσύνη για να γύρει την «παλάντζα» της όπου βολεύει καλούς «πελάτες», δασκάλους που διδάσκουν χωρίς να διδάσκουν, καθηγητές δευτεροβάθμιας που «συμβουλεύουν» περί «δικαιωμάτων», όπως να φορά στο σχολείο ο καθένας και η κάθε μια ότι γουστάρει, να συνευρίσκεται «ορμονικά» ανεξάρτητα φύλου, να μιλά όπως γουστάρει στο διπλανό του, αλλά και σε όποιον εκ των καθηγητών του μιλάει μια άλλη γλώσσα, καθηγητές πανεπιστημίου που κρυπτόμενοι πίσω από το ανήκουστο στα παγκόσμια πανεπιστημιακά δρόμενα «άσυλο», επιτρέπουν με την σιωπή και ανοχή τους στις νομικά και ηθικά καταδικαστέες πράξεις των «κεφαλών» του αυτοδιοίκητου χώρου τους, να γίνονται δυνάστες και διαφεντευτές των συνειδήσεών τους, προσδοκώντας μια μελλοντική προαγωγή. Οι τελευταίοι με την εξαγορασμένη ανοχή μας εξευμενίσαμε τις δικές μας ερινύες, αφήνοντας αυτούς με εξουσία να τις εκπροσωπούν επάξια εις βάρος όσων τόλμησαν να φωνάζουν για μια καλύτερη κοινωνία, κυρίως εντός της στενότητας των ΑΕΙ, με τεράστιες βέβαια επιπτώσεις, όπως καθημερινά διαπιστώνουμε, στην ευρύτερη κοινωνία και το μέλλον της χώρας.
Προσωπικά αποφάσισα, έστω και αργά, να υπερασπιστώ σε δίκες όποιον παλεύει για δικαιοσύνη. Επέλεξα να είμαι μάρτυρας ή τεχνικός σύμβουλος υπεράσπισής τους, διότι ο μύθος του αετού και της αλεπούς, δείχνει ότι όσοι προδίδουν μια φιλία, αφήνοντάς την στο μένος της Μέγαιρα, ακόμα κι αν γλιτώσουν την τιμωρία από αυτούς που ζημιώθηκαν από την αδυναμία φίλων και συνεργατών, κάποια στιγμή θα γευτούν σωρευτικά τις κοινωνικές επιπτώσεις της αδιαφορίας τους στο δίκαιο και ηθικό. Τις συνέπειες των δικών μας συμπεριφορών γευόμαστε με όσα διαπιστώνουμε να συμβαίνουν γύρο μας, και καταθλιβόμαστε στη διαπίστωση ότι ήμαστε αδύναμα μυρμηγκάκια, κάτω από την «μπότα του κατακτητή μας»! Δυστυχώς η κατάστασή μας ήταν επιλογής μας, γιατί αφήσαμε οι περισσότεροι ως εκπαιδευτικοί, και κυρίως καθηγητές πανεπιστημίου, σε αντάλλαγμα μια εξέλιξη σε ανώτερη βαθμίδα, να καθορίζουν τη συμπεριφορά μας, και κατά όσων μας ευεργέτησαν, αυτοί που σε κάποιες περιπτώσεις και υπό ορθολογικές συνθήκες θα έπρεπε να είναι ακόμη και φυλακή.
Προσωπικά, απομακρυσμένη πλέον από το σκοτεινό περιβάλλον του ασύλου και αυτοδιοίκητου, διαπιστώνω το πόσο πολύ έχει πορωθεί και εκμαυλιστεί ο Έλληνας, με τους τίτλους και τα χρήματα. Η διαπίστωση γίνεται μια μικρή φωνή συνείδησης που φωνάζει, «εξοργίσου με μανία», μίλα για όσα γνωρίζεις που γίνανε ή γίνονται λάθος εντός εκπαιδευτικών ιδρυμάτων με την ανοχή κυβερνήσεων, υπουργών και υφυπουργών, όπως ο συνάδελφός σου, που οραματίζεται και βουλευτικά αξιώματα, για να βοηθήσει την καταστροφική πορεία της χώρας σου!! Εξοργίσου και μίλα για τα όσα σκεπάζει με σκότος το άσυλο και το αυτοδιοίκητο των ελληνικών ιδρυμάτων ανώτατης εκπαίδευσης. Μίλα μπας και κάποιοι συσπειρωθούν κατά όλων όσων δεν πρέπει να συμβαίνουν και καταπατούν δικαιώματα ανθρώπων και φορολογούμενων. Πρέπει να διεγείρεις προς αντίδραση όσους έχουν κοιμώμενη συνείδηση και τιμή ακαδημαϊκού εντός των κρατικών πανεπιστημίων, και είναι πιστεύω οι περισσότεροι, γιατί η επέλαση των ιδιωτών προσβλέπει στην πελατεία, και θα χρησιμοποιήσει κάθε μέσο για να την αποκτήσει της, αν τα κρατικά εκπαιδευτικά ιδρύματα δεν αλλάξουν ηθική πορεία.
Πρέπει να αφυπνιστούν τα κοιμόμενα καλά στοιχεία που ληθαργούν εντός των κρατικών πανεπιστημίων φοβούμενα τις βαθμολογικές τους επιπτώσεις, γιατί δυστυχώς όταν ξυπνήσουν θα έχουν χάσει τους καλούς μισθούς και τις καλές ώρες εργασίας (ελεύθερα, χαλαρά ωράρια). Τους ιδιώτες «σφήνωσε» η κυβέρνηση για να συμπιέσουν ακόμη και τους μισθούς σας. Όταν «διορθωθούν» τα όποια νομικά και ρουσφετολογικά ζητήματα που εγείρονται τώρα, οι ιδιώτες θα γίνουν ανταγωνιστές, που για οικονομικό όφελος, θα δείξουν πρόσωπο με σεβασμό στον άνθρωπο – διδάσκοντα και τον πελάτη φοιτητή! Δέστε τις διαφημίσεις των ήδη υφιστάμενων κολλεγίων. Αυτά θα κόβουν από τα δικά σας προνόμια κύριοι καθηγητές των κρατικών πανεπιστημίων, με το πρόσχημα της «άθλιας» συμπεριφοράς κακών και κάκιστων διοικήσεων σας, που ρίχνουν τα βάρη σε εσάς τους πολλούς που σιωπάτε με αντάλλαγμα την προαγωγή, και έτσι θα στρέφουν τους πελάτες αλλού, ενώ κάποιοι θα έχουν ήδη μετακινηθεί σε θέσεις κλειδιά, όπως τώρα ο κ. Μήτκας και ο κ. Υφυπουργός πρώην Πρυτάνεις ΑΠΘ! Αφυπνιστείτε και πάρτε τα «γκέμια» της παιδείας, από όσους σας βλάπτουν με ανήθικες και παράνομες πράξεις! Ενεργοποιήστε τους συλλόγους για παιδεία και νομιμότητα, όχι βολέματα και κάλυψη ημέτερων.
Και μην μου πείτε ότι όποιος μιλάει για τα νομικά και ηθικά χάλια που συμβαίνουν εντός των κρατικών πανεπιστημίων, με τη συμβολή και ανοχή των υπουργών και κυβερνήσεων, βλάπτει τα κρατικά ιδρύματα, γιατί θα σας απαντήσω, ότι ο «στρουθοκαμηλισμός» και μόνο είναι ο εχθρός σας και ο εχθρός της χώρας μας! Είναι το είδος του ψυχισμού, που όταν γίνεται επιδημικός μπορεί να διαβρώσει ολόκληρες κοινωνίες και χώρες, στερώντας τους τη δύναμη να αμυνθούν αποτελεσματικά σε όλα όσα τις βλάπτουν πραγματικά. Από αυτή την επιδημία έχει προσβληθεί η Ελληνική κοινωνία, δυστυχώς, με την τεράστια συμβολή εκπαιδευτικών όλων των βαθμίδων. Η επιδημία του στρουθοκαμηλισμού επιτρέπει ανοχή προς αυτούς που «φτύνουν» την παιδεία και το σεβασμό στους νόμους γραπτούς και άγραφους, διδάσκοντας με τη συμπεριφορά τους ως η «λιαζόμενη» αλεπού τα αλεπουδάκια, από που πηγάζει η δύναμή τους! Ας ελπίσουμε ότι θα έλθει η στιγμή, που άπληστα αρπακτικά, γεράκια και αετοί (ο κομματικός συρφετός), θα καούν από την «καύτρα» της αλαζονείας του, γιατί ο Θεός πρεσβεύει με δικαιοσύνη για όλους, αρκεί να έχεις πίστη στο ηθικό και δίκαιο.
Θεού θέλοντος, ελπίζω κάποιοι να αφυπνιστούν και να αναδείξουν τις βλαπτικές ιστορίες τους από τη «ζούγκλα» των με άσυλο αυτοδιοικούμενων κρατικών χώρων ανώτατης εκπαίδευσης, με την μεγάλη ελπίδα της αφύπνισης υπέρ των κοινών συμφερόντων μας ως Ελλήνων και φορολογούμενων πριν την πλήρη καταστροφή μας. Αφύπνιση είναι το μήνυμα προς τον συνάδελφο μου τον υφυπουργό, ειδικό και στα αρπακτικά ζώα, όπως και εγώ (κτηνίατροι)! Πρέπει ως πανεπιστημιακός να διορθώσει όσα ήδη γνωρίζει και τα αφήνει, αν και υποσχέθηκε μηδενική ανοχή! Οι εκλογές είναι κοντά και οι γνωστοί συναντιόνται στην μικρή Ελλάδα. Η Θεσσαλονίκη είναι μόνο 450 χιλ από την Αθήνα ή περίπου 4 ώρες με τα «ελαιοσιλικονούχα» τραίνα, χωρίς βέβαια κυβερνητικά εμπόδια με σφραγίδα πανεπιστημιακών!
Α. Μπουριέλ (Burriel) DVM, MSc, MSc, PhD, pr. MRCVS
συντ. Καθηγήτρια Μικροβιολογίας και Λοιμωδών Νοσημάτων
