Σε συνέντευξη του στα τέλη Οκτωβρίου 2026, ο Ρώσος υπερεθνικιστής φιλόσοφος και γεωπολιτικός αναλυτής Αλεξάντερ Ντούγκιν υποστήριξε ότι η Ευρώπη διολισθαίνει προς έναν εμφύλιο πόλεμο, ενώ παράλληλα διαβλέπει την έλευση μιας «νέας Γιάλτας».
Οι δηλώσεις αυτές έγιναν στο πλαίσιο της εκπομπής Escalation του τηλεοπτικού δικτύου Sputnik. Ο Ντούγκιν αναφέρθηκε εκτενώς στις τρέχουσες παγκόσμιες γεωπολιτικές εξελίξεις, αναλύοντας το όραμά του για την ανάδυση ενός πολυπολικού κόσμου.
Ο «Εμφύλιος Πόλεμος» στην Ευρώπη
Ο Ντούγκιν περιγράφει την Ευρώπη ως ένα πεδίο έντονης εσωτερικής πόλωσης. Σύμφωνα με την οπτική του, οι κοινωνικές, πολιτικές και πολιτισμικές αντιθέσεις στο εσωτερικό των ευρωπαϊκών κρατών ,ιδιαίτερα ανάμεσα στις κυρίαρχες φιλελεύθερες ελίτ και στα λαϊκιστικά ή συντηρητικά κινήματα, δημιουργούν συνθήκες βαθιάς αποσταθεροποίησης που προμηνύουν εσωτερικές συγκρούσεις.
Η θέση του Αλεξάντρ Ντούγκιν για τη διολίσθηση της Ευρώπης προς έναν «εμφύλιο πόλεμο» διατυπώνεται αναλυτικά στην πρόσφατη παρέμβασή του με τίτλο «Η Ευρώπη και οι Στρατιές του Χάους» (Europe and the Armies of Chaos), η οποία δημοσιεύθηκε στα τέλη Οκτωβρίου 2026.
Ο Ντούγκιν υποστηρίζει ότι οι διαδηλώσεις, οι ταραχές και οι κοινωνικές εντάσεις που παρατηρούνται στα ευρωπαϊκά κράτη δεν είναι απλώς αποτέλεσμα οικονομικών προβλημάτων ή λανθασμένων κυβερνητικών αποφάσεων. Τις ερμηνεύει ως συμπτώματα μιας βαθιάς, δομικής κρίσης του δυτικού πολιτισμού.
Σύμφωνα με τη θεωρία του, η διάβρωση των παραδοσιακών αξιών, η αποδυνάμωση της εθνικής ταυτότητας και η μαζική μετανάστευση έχουν δημιουργήσει ένα εκρηκτικό εσωτερικό περιβάλλον στην Ευρώπη.
Αυτές οι δυνάμεις, σε συνδυασμό με την ιδεολογική μεταμόρφωση των ευρωπαϊκών θεσμών, οδηγούν σε κοινωνική αποσύνθεση.
Ο Ρώσος θεωρητικός παρουσιάζει τις ευρωπαϊκές ηγεσίες ως «Κυβερνήσεις Κατοχής των Γκλομπαλιστών» (Globalist Occupation Governments). Ισχυρίζεται ότι οι φιλελεύθερες ελίτ βρίσκονται σε πλήρη αποκοπή από τις ανάγκες των κοινωνιών τους, γεγονός που καθιστά μια εσωτερική, βίαιη «αντι-γκλομπαλιστική» επανάσταση ή έναν ευρωπαϊκό εμφύλιο ως τη μόνη πιθανή διέξοδο για τη διάσωση των ευρωπαϊκών εθνών.
Η ρητορική αυτή εξυπηρετεί άμεσα το αφήγημα του Ντούγκιν για έναν πολυπολικό κόσμο, όπου η παρακμάζουσα, φιλελεύθερη Δύση καταρρέει εκ των έσω. Αναλυτές επισημαίνουν ότι η θεωρία του περί «εμφυλίου» στην Ευρώπη χρησιμοποιείται για να δικαιολογήσει τη ρωσική επιθετικότητα, παρουσιάζοντας τη Μόσχα ως τον δυνητικό «απελευθερωτή» ή θεματοφύλακα των παραδοσιακών αξιών απέναντι στο δυτικό χάος.
Η εσωτερική αυτή αποσταθεροποίηση συνδέεται άμεσα με τη θεωρία του για τη «Νέα Γιάλτα». Ο Ντούγκιν υποστηρίζει ότι λόγω αυτού του εσωτερικού «εμφυλίου», η Ευρώπη είναι πολιτικά παράλυτη και ανίκανη να δράσει ως αυτόνομος γεωπολιτικός πόλος.
Η αδυναμία της αυτή θα την αναγκάσει να παρακολουθήσει παθητικά τις εξελίξεις, καθώς η μοίρα της και οι σφαίρες επιρροής της θα αποφασιστούν πάνω από το κεφάλι της, μέσω μιας απευθείας συμφωνίας μεταξύ Ουάσιγτον, Μόσχας και Πεκίνου.
Η «Νέα Γιάλτα»
Ο όρος αναφέρεται στην ιστορική Διάσκεψη της Γιάλτας του 1945, όπου οι μεγάλες δυνάμεις της εποχής επαναχάραξαν τις σφαίρες επιρροής. Ο Ντούγκιν εκτιμά ότι η τρέχουσα παγκόσμια τάξη πραγμάτων οδηγείται σε μια παρόμοια νέα συμφωνία.
Κατά τον Ρώσο θεωρητικό, η νέα αυτή γεωπολιτική ισορροπία και ο ανακαταμερισμός των σφαιρών επιρροής θα διαμορφωθεί μέσα από τη συνεννόηση και τη στρατηγική αλληλεπίδραση μεταξύ ισχυρών ηγετών και δυνάμεων, κατονομάζοντας συγκεκριμένα τον Βλαντίμιρ Πούτιν, τον Ντόναλντ Τραμπ και τον Σι Τζινπίνγκ.
Ο Αλεξάντερ Ντούγκιν είναι ο κύριος εκφραστής του Νεο-Ευρασιατισμού. Μέσα από τα έργα του, όπως το Foundations of Geopolitics (1997), υποστηρίζει σταθερά ότι η Ρωσία αποτελεί το κέντρο ενός ξεχωριστού ευρασιατικού πολιτισμού που βρίσκεται σε υπαρξιακή και διαρκή σύγκρουση με τον δυτικό, «ατλαντικό» φιλελευθερισμό. Οι αναλύσεις του συχνά προβλέπουν το τέλος της αμερικανικής μονοπολικότητας και την ανάγκη ανατροπής των δυτικών αξιών
