Οι πολεμικές επιχειρήσεις μεταξύ Ισραήλ-Παλαιστίνης και η ακραιφνής τουρκική στάση υπέρ των Παλαιστινίων με έντονα αντιισραηλινά και αντιαμερικανικά μηνύματα από πλευράς Ερντογάν δημιούργησαν νέα δεδομένα και έντονο προβληματισμό, αναφορικά με τις μελλοντικές εξελίξεις σε Αιγαίο, ΝΑ Μεσόγειο και Μ. Ανατολή.
Η πρόσφατη “διπλωματική επίθεση φιλίας” στην Αίγυπτο, η δήλωση Τούρκων αξιωματούχων ότι επιθυμούν συμφωνία για τις ΑΟΖ μεταξύ Τουρκίας-Παλαιστίνης και Τουρκίας-Συρίας, στα πρότυπα του παράνομου τουρκολιβυκού μνημονίου, παραπέμπουν σε επικίνδυνες μελλοντικές εξελίξεις.
Τα παραπάνω δείχνουν ότι η Τουρκία θα προσπαθήσει να επιβάλλει την “Γαλάζια Πατρίδα”, με οποιοδήποτε τρόπο, την οποία ως γνωστόν έχει υιοθετήσει και επισήμως, αφού το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο είχε “περάσει” από την Τουρκική βουλή.
Συνεπώς η “Γαλάζια Πατρίδα” δεν θα πρέπει να αντιμετωπίζεται από εμάς ως ένα πυροτέχνημα του Ερντογάν, αλλά ως μια τουρκική θεώρηση η οποία έγινε για να μείνει, ακόμη και στην περίπτωση εκείνη που ο Τούρκος Πρόεδρος, χάσει την εξουσία, αφού ο Κιλιτζάρογλου ο Πρόεδρος του κόμματος CHP της αντιπολίτευσης, έχει κατηγορήσει τον Ερντογάν ότι δεν έχει κάνει τίποτε για να πάρει πίσω τα νησιά του Αιγαίου που παράνομα κατέλαβε η Ελλάδα!
Ο Ερντογάν αντιλαμβάνεται ότι ΗΠΑ-ΕΕ επιθυμούν διακαώς να απομακρυνθούν όλοι οι ξένοι από τη Λιβύη, οπότε θα είναι δύσκολο έως πολύ στενάχωρο για την Τουρκία να παραμείνει στη χώρα. Ακόμη και αν αυτό γινόταν με κάποια “φόρμουλα” η Τουρκία θα ασκούσε πολύ περιορισμένη επιρροή στη χώρα και θα ήταν πολύ αμφίβολο έως αδύνατο να τεθεί σε ισχύ το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο.
Έτσι ξεκίνησε η επίθεση φιλίας της Τουρκίας προς την Αίγυπτο χωρίς όμως μέχρι στιγμής τουλάχιστον, να αποφέρει καρπούς. Κύριο μέλημα της Τουρκίας είναι αφενός να πείσει την Αίγυπτο να μην υποστηρίζει την αναγκαιότητα τα τουρκικά στρατεύματα και μισθοφόροι να φύγουν από την Λιβύη και αφετέρου να μοιράσει μαζί της μέρος της Ελληνικής και Κυπριακής ΑΟΖ.
Η Τουρκία είδε τον πόλεμο Ισραήλ-Παλαιστινίων σαν μια μεγάλη ευκαιρία προκειμένου να δημιουργήσει νέα δεδομένα στην περιοχή, αφού παίζοντας το χαρτί του προστάτη των Παλαιστινίων αποσκοπεί:
– Να κερδίσει ο Ερντογάν τη χαμένη του δημοτικότητα και ψήφους στο εσωτερικό της χώρας του, συσπειρώνοντας την Ισλαμική βάση του κόμματός του
– Να αναλάβει ηγετικό ρόλο στον Οργανισμό Ισλαμικής Διάσκεψης συσπειρώνοντας τις μουσουλμανικές χώρες γύρω από την Τουρκία, για προσωπικό του όφελος αλλά και για ενισχύσει τη διαπραγματευτική ισχύ της χώρας του παγκοσμίως
-Να προχωρήσει σε υπογραφή παράνομου πρωτοκόλλου με την Παλαιστίνη για την ΑΟΖ, κλέβοντας μέρος της Κυπριακής ΑΟΖ και μοιράζοντας την με τους Παλαιστίνιους.
Το τελευταίο ο Ερντογάν θα προσπαθήσει μάλλον να το κάνει και με τη Συρία και το Λίβανο, αν και σε αυτές τις χώρες είναι και άλλες χώρες παίκτες, όπως το Ιράν, Γαλλία για τον Λίβανο και το Ιράν-Ρωσία για τη Συρία.
Ο πόλεμος Ισραήλ-Χαμάς με χρήση ρουκετών και πυραύλων σε μεγάλους αριθμούς και εμβέλεια από την τρομοκρατική Παλαιστινιακή οργάνωση, το ιδιόμορφο ανάγλυφο του εδάφους της περιοχής, αλλά κυρίως το σχήμα του κράτους του Ισραήλ το οποίο στερείται βάθους, εισαγάγει νέα δεδομένα από πλευράς ασφαλείας.
Επιπλέον το Ισραήλ με εξαίρεση την Αίγυπτο στην κατεύθυνση χερσονήσου Σινά, περιστοιχίζεται από εχθρούς, όπως είναι οι Παλαιστίνιοι, η Χεζμπολάχ του Λιβάνου και η Συρία όπου εδρεύουν Ιρανικές Δυνάμεις, οι Φρουροί της Επανάστασης IRGC, ενταγμένες είτε στο στρατό του Άσσαντ, είτε ως ημιανεξάρτητες δυνάμεις που σταθμεύουν στο έδαφος της Συρίας.
Το πλέον επικίνδυνο για το Ισραήλ είναι ότι όλοι οι παραπάνω εχθροί του Ισραήλ , συμπεριλαμβανομένου και του κράτους του Ιράν φυσικά, διαθέτουν πυραυλικά συστήματα και ρουκέτες ικανές να πλήξουν Ισραηλινά αεροδρόμια, ναύσταθμους και στρατιωτικές εγκαταστάσεις μεγάλης σημασίας, της χώρας.
Όλα τα αντιαεροπορικά συστήματα, όσο αξιόπιστα και αν είναι, έχουν σημείο κορεσμού έναντι των εισερχόμενων εναέριων απειλών-βλημάτων. Επιπλέον τα drone σε περίπτωση μαζικής επίθεσης σε σταθερούς στόχους, όπως τα Ισραηλινά αεροδρόμια μαζί με βλήματα ρουκετών και πυραύλων, μπορούν επιφέρουν καταστρεπτικά πλήγματα, όπως οι Χούτι της Υεμένης κατά εγκαταστάσεων πετρελαίου της Σαουδικής Αραβίας.
Αλήθεια ποια θα είναι η λύση αποπροσγείωσης για τα υπερσύγχρονα μαχητικά αεροσκάφη της πανίσχυρης πολεμικής αεροπορίας της φίλης και συμμάχου χώρας του Ισραήλ, αν εχθρικοί πύραυλοι, ρουκέτες και drone καταστρέψουν τους αεροδιαδρόμους ή άλλες κρίσιμες εγκαταστάσεις των αεροδρομίων του;
Η απάντηση σε αυτό το μεγάλο πρόβλημα εθνικής ασφάλειας για το Ισραήλ, είναι η ύπαρξη αεροπορικής και ναυτικής βάσης σε έδαφος που θα βρίσκεται εκτός βεληνεκούς των εχθρικών πυραύλων-ρουκετών προερχόμενων από την Παλαιστίνη-Λίβανο και Συρία.
Με βάση τα παραπάνω ως μόνη αξιόπιστη λύση φαντάζει, κατόπιν διακρατικής συμφωνίας μεταξύ Ελλάδας-Ισραήλ, η δημιουργία βάσης ή η φιλοξενία Ισραηλινών μαχητικών αεροσκαφών και αεροσκαφών εναέριου ανεφοδιασμού, καθώς και η δυνατότητα ελλιμενισμού πολεμικών του πλοίων, στην Κρήτη.
Εννοείται ότι σε τέτοια περίπτωση θα έπρεπε να τοποθετηθεί ραντάρ στα πρότυπα του Κιούρετσικ, ή ακόμη καλύτερα να μεταφερθεί το ραντάρ του Κιούρετσικ από την αντιδυτική, αντιισραλινή και αντιαμερικανική Τουρκία στην Κρήτη, καθώς και να ενισχυθεί με επιπλέον Ισραηλινά αντιαεροπορικά η άμυνα του νησιού.
Επιπλέον και προκειμένου να υπάρχει μια ενότητα αλλά και εδαφική συνέχεια του δικτύου αντιαεροπορικής άμυνας Ελλάδας-Ισραήλ, η χώρα μας θα πρέπει να ζητήσει από τις ΗΠΑ την παραχώρηση φρεγατών με δυνατότητα παροχής αντιαεροπορικής άμυνας περιοχής, οι οποίες θα βρισκόταν συνεχώς μεταξύ Κρήτης-Ισραήλ, δημιουργώντας ένα αδιαπέραστο αντιαεροπορικό τείχος.
Φυσικά όλα τα παραπάνω θα ακύρωναν στην πράξη όλες τις τουρκικές προσπάθειες για κλοπή της Ελληνικής και Κυπριακής ΑΟΖ από την Τουρκία, με την υπογραφή παράνομων μνημονίων στα πρότυπα αυτού μεταξύ Τουρκίας-Λιβύης, με την υπογραφή νέων Τουρκίας-Παλαιστίνης και Τουρκίας -Συρίας.
Η Ελλάδα θα πρέπει να διατηρεί πάντα ως κόρη οφθαλμού επίσης τις άριστες σχέσεις της με τις ΗΠΑ-Γαλλία-Αίγυπτο-Σαουδική Αραβία και ΗΑΕ.
Κλείνοντας θα λέγαμε ότι οι συγκυρίες είναι ευνοϊκές για τη χώρα μας προκειμένου να πετύχει τεράστια γεωπολιτικά οφέλη προλαβαίνοντας τις εξελίξεις και όχι ακολουθώντας τες.
Ο τολμών νικά!
