Freelance writer
Σκίτσο: Χρήστος Παπανίκος
Πώς είναι δυνατόν η ΔΕΗ να κόστιζε (χρηματιστηριακή αξία) 8,2 δις € το 2008 και σήμερα μόλις 306 εκ. €, με δικά της πάγια περιουσιακά στοιχεία σχεδόν 16 δις €, παράγοντας ζημίες πάνω από 250 εκ. € αντί για κέρδη, παρά το ότι είναι μονοπώλιο και εμείς να μιλάμε για έξοδο από την κρίση; Πώς γίνεται οι μεγάλες τράπεζες να κόστιζαν 34 δις € το 2014 και σήμερα γύρω στα 4 δις €, ελέγχοντας περιουσιακά στοιχεία των Ελλήνων της τάξης των 300 δις € και εμείς να θεωρούμε πως η Ελλάδα βαδίζει προς το καλύτερο;
Πώς είναι δυνατόν το δημόσιο χρέος από 299 δις € το 2009 να είναι σήμερα στα 357 δις € παρά το PSI και τα μέτρα λιτότητας 70 δις €, ενώ το κόκκινο ιδιωτικό να πλησιάζει στα 300 δις € με τις επιβαρύνσεις από αμελητέο το 2010 και εμείς να πιστεύουμε πως θα δανειστούμε από τις αγορές; Πώς είναι δυνατόν να χρεοκοπούν η μία μετά την άλλη επιχειρήσεις, όπως η Καλιμάνης πρόσφατα και τα κόμματα να ασχολούνται με τα σκάνδαλα τύπου Novartis; Πώς είναι δυνατόν να έχουν μείνει στο δείκτη μεγάλης κεφαλαιοποίησης μόνο μία τράπεζα και πέντε εταιρείες, ενώ έχασε το 35% της αξίας του μόνο το 2018, όπως το Πακιστάν και εμείς να παραμένουμε αισιόδοξοι;
Πώς είναι δυνατόν το χρηματιστήριο να χάνει ακόμη πάνω από 9 δις € το 2018, με όλες σχεδόν τις εταιρείες στο κόκκινο και εμείς να πιστεύουμε ότι η χώρα μας είναι σε καλύτερη θέση από το παρελθόν; Δεν γνωρίζουμε πως σε καμία άλλη χώρα δεν δόθηκαν ποτέ στην παγκόσμια ιστορία τρεις δανειακές συμβάσεις; Πώς ασφαλώς θα χρειαστούμε μία τέταρτη που όμως δεν θα είναι κανένας πρόθυμος να μας δανείσει; Ότι με επιτόκια στο 4,36% οι ετήσιοι τόκοι των χρεών μας θα εκτοξεύονταν στα 15,5 δις € σταδιακά από 6 δις € σήμερα, οπότε θα ήταν αδύνατον να πληρωθούν;
Ξεχάσαμε πως μεταθέσαμε 96 δις € στο 2032 έντοκα, στα παιδιά μας δηλαδή, τα οποία δεν πρόκειται ποτέ να έχουμε τη δυνατότητα να τα πληρώσουμε; Γιατί θα είμαστε σε καλύτερη θέση τότε, έχοντας ενδιάμεσα ξεπουλήσει ότι έχουμε και δεν έχουμε σε εξευτελιστικές τιμές; Πόσο μάλλον όταν αργά ή γρήγορα θα ξεσπάσει η επόμενη κρίση, για την οποία είμαστε η χειρότερα προετοιμασμένη χώρα στον πλανήτη; Είναι όλα αυτά απαισιόδοξα; Όχι, είναι η αλήθεια που κανένας δεν θέλει να δει.
Την ίδια στιγμή βέβαια τα κόμματα ανταγωνίζονται για το ποιό θα κερδίσει τις εκλογές και θα αναλάβει να κυβερνήσει μία χώρα που βαδίζει ολοταχώς προς τη χρεοκοπία και στην έξοδο από την Ευρωζώνη, χωρίς να λένε στους δύστυχους πολίτες πως ο λογαριασμός δεν βγαίνει. Ότι το παιχνίδι έχει τελειώσει. Πως ούτε καν το κουράγιο δεν θα τους βοηθήσει. Ότι η ανάπτυξη που περιμένουν είναι μία ακόμη ψευδαίσθηση του πρωθυπουργού. Πως η εναλλακτική λύση, η ΝΔ, χρωστάει πάνω από 250 εκ. € στις τράπεζες, ενώ δεν μπορεί να πληρώσει ούτε καν το ηλεκτρικό της ρεύμα ή το ΙΚΑ. Ότι πρέπει καλύτερα να προσδεθούν, αφού οι κλυδωνισμοί που αναμένονται το 2019 δεν θα έχουν καμία σχέση με τους προηγούμενους.
