Ανέστη φίλε μου σου έχω πολύ ευχάριστα νέα μετά το παράπονό σου ότι ΔΕΝ βρήκες το βιβλίο μου «Καληνύχτα Ελλάδα» στο αγαπητό μας βιβλιοπωλείο ΝΕΣΤΩΡ της Κατερίνης.
Ανέστη σήμερα θα ευχαριστήσω πάλι μέσα από τον αγαπημένο ιστότοπο που με φιλοξενεί κάθε εβδομάδα, την Οικογένεια Νέστωρος και το γνωστό σε όλους βιβλιοπωλείο τους ΝΕΣΤΩΡ που διαθέτει ξανά στους βιβλιόφιλους συμπολίτες μας μερικά αντίτυπα του βιβλίου μου με τίτλο ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΕΛΛΑΔΑ που κυκλοφόρησε το 2008 και συνεχίζει να διατίθεται με παραγγελία από όλα τα μεγάλα βιβλιοπωλεία της Ελλάδας μας…
Έγραψα το 2008 και δυστυχώς, μολονότι η διαπίστωση μου προξενεί θλίψη και πόνο τολμώ να πω ότι ισχύουν και σήμερα:
«Βρισκόμαστε, τελικά, ως Έθνος, λαός και κοινωνία στο μάτι ενός κυκλώνα, στη δίνη προβληματισμών, με τον κλυδωνισμό θεσμών και δομών, με την ακύρωση παραδοσιακών προτύπων συμπεριφοράς και πλαισίων αναφοράς. Προβάλλει επιτακτική η ανάγκη για μια προσεκτική ψυχοκοινωνική αξιολόγηση των δεδομένων χωρίς προκαταλήψεις, χωρίς φόβο και πάθος και χωρίς υστερικές αντιδράσεις. Μήπως όλα τα παραπάνω αποτελούν πικρόχολες διαπιστώσεις υποκειμενικού τύπου πίσω από τις οποίες υποκρύπτονται κάποιες μικροπολιτικές σκοπιμότητες; Κατηγορηματικά ΟΧΙ!.. Έχουμε τελματώσει σε έναν απίστευτα βρώμικο και δύσοσμο βούρκο…Κολλήσαμε! Εάν περάσει στο συλλογικό, εθνικό μας υποσυνείδητο η αίσθηση ότι ΔΕΝ υπάρχει πια στέρεο, υγιές, ηθικό κομμάτι γης για να σταθούμε, τότε το επόμενο βήμα είναι ο ΚΥΝΙΣΜΟΣ, η απώλεια της ιδεολογίας, η προσφυγή στην απάθεια και την άρνηση που αποτελούν το ικρίωμα θανάτωσης της κοινωνικής αλληλεγγύης, καθώς το δημιουργικό ΕΜΕΙΣ υποκαθίσταται από το μικροπρεπές…ΕΓΩ!.. Καιρός να…Ξυπνήσουμε, να θυμηθούμε το “εμείς”, να διαπιστώσουμε ότι ακόμα υπάρχει ΕΛΠΙΔΑ!. Αλλιώς, ο τελευταίος ας φροντίσει, παρακαλώ, να ρίξει την αυλαία και να σβήσει τα φώτα, και… Καληνύχτα Ελλάδα!..»
Παραφράζοντας τον Καζαντζάκη είχα προλογίσει το βιβλίο μου με λίγες λέξεις που σήμερα με αγάπη θα τις αναφέρω ξανά για να τις διαβάσουν ΟΛΟΙ οι πολιτικοί άνδρες και γυναίκες από τη Δεξιά μέχρι την Αριστερά και μαζί ΟΛΟΙ οι ενήλικοι συμπολίτες και συμπολίτισσές μου σε ΟΛΗ την Ελλάδα μας:
«Να αγαπάς την Ελλάδα…Να λες: Εγώ μονάχος έχω χρέος να τη σώσω. Εάν δεν σωθεί εγώ φταίω!…»
Στις 26 Ιανουαρίου και στις 28 Φεβρουαρίου οι σιωπηρές Λαοθάλασσες των εντός και εκτός Ελλάδος Συλλαλητηρίων συμπαράστασης στους γονείς και τις οικογένειες των θυμάτων, νεκρών και τραυματιών, των Τεμπών γέννησαν ξανά την ΕΛΠΙΔΑ ότι χωρίς Κομματικές μπλε, πράσινες, κόκκινες ή πολύχρωμες παρωπίδες θα μπορέσουμε κάποια στιγμή, ελπίζω στο εγγύς μέλλον, να πούμε βροντόφωνα όλοι μαζί ΕΜΕΙΣ Έλληνες και φιλέλληνες:
Καλημέρα Ελλάδα!…
