Ελευθέριος Ανδρώνης
Μέρα με τη μέρα, βήμα με το βήμα, αγώνα με τον αγώνα το κύμα αντίστασης κατά της ψηφιακής σκλαβιάς που θέλει να επιβάλλει η κυβέρνηση φουντώνει.
Ακόμα και αν πολλές φορές ως λαός φανήκαμε κατώτεροι των περιστάσεων, ο Θεός σπλαχνίζεται τις ανησυχίες μας και ρίχνει αγωνιστική «μαγιά» στο πικρό ζυμάρι του καιρού μας. Οι φωνές πολλαπλασιάζονται, η ευαισθητοποίηση εντείνεται και η καλή αγωνία για τη θεόσδοτη ελευθερία μας, αφυπνίζει όλο και περισσότερους.
Όπως συνέβαινε σε κάθε δοκιμασία του γένους μας, έτσι και τώρα το ιερό ράσο καλείται να ανεμίσει σαν πνευματική σημαία που στέκεται στην πρώτη γραμμή. Το ποίμνιο το έχει απόλυτη ανάγκη. Και μόνο με ικανοποίηση μπορεί να υποδεχθεί ο κάθε πιστός την ανακοίνωση του Ιερού Συνδέσμου Κληρικών Ελλάδος για το ζήτημα του Προσωπικού Αριθμού.
Είναι μια ακόμη φωνή αντίστασης που έρχεται να ενισχύσει τα ντεσιμπέλ του «ΟΧΙ». Από τον απλό μαχόμενο κλήρο. Τον εφημέριο της γειτονιάς μας. Τον εξομολόγο μας. Τον ιερέα που καλησπερίζουμε στον δρόμο. Ο απλός παπάς που ως σάρκα από τη σάρκα του λαού είναι το πρώτο αυτί που θα αφουγκραστεί την αγωνία μας και το πρώτο στόμα που θα συμβουλέψει την πορεία μας.
«Είμαστε υποχρεωμένοι να ενημερώσουμε τους Χριστιανούς μας, για τα πνευματικά ρίσκα ενός συστήματος που ίσως στο μέλλον εκβιάσει την συνείδηση, αναφέροντας ότι η Εκκλησία, ο Χριστός δεν αριθμεί τους ανθρώπους- τους καλεί δια του βαπτίσματος με το όνομα τους», είναι τα τελευταία λόγια της ανακοίνωσης του ΙΣΚΕ. Κι εκείνα που εσωκλείουν όλο το νόημα της υγιούς αγωνίας του λαϊκού κλήρου.
Με τον Προσωπικό Αριθμό και τις ηλεκτρονικές ταυτότητες διακυβεύονται τεράστια ζητήματα πολιτικών και πνευματικών ελευθεριών. Βρισκόμαστε στον προθάλαμο μιας αναδυόμενης ψηφιακής δικτατορίας. Και ήδη αρκετοί ανυποψίαστοι Έλληνες έχουν περάσει τις πύλες του ψηφιακού «στρατοπέδου» αριθμοποίησής τους.
Για κάθε πολίτη που πέφτει στην παγίδα των κυβερνητικών ψεμάτων, λιγοστεύει η άμμος στην κλεψύδρα της ανεξαρτησίας μας. Συρρικνωνόμαστε ως πρόσωπα, ως δημοκρατία, ως έθνος. Από λαός, γινόμαστε βάση δεδομένων. Διαθέσιμοι προς πάσα χρήση. Εξαγοράσιμοι για κάθε υπερεξουσία. Εκμεταλλεύσιμοι για κάθε νεοταξικό σχέδιο.
Η ιστορία δεν έχει να επιδείξει ούτε ΜΙΑ περίπτωση που οι άνθρωποι να χαρακτηρίζονταν σαν αριθμοί και να μην συνδέθηκε αυτή η συνθήκη με θηριωδίες. Όπου οι άνθρωποι έγιναν αριθμοί, η εξόντωσή τους έγινε ψυχρή στατιστική. Σε όποιο σύστημα εξουσίας απαλείφθηκε το πρόσωπο, ακολούθησε ο απρόσωπος όλεθρος. Και σε αντίθεση με τους κυβερνώντες, η ιστορία δεν λέει ποτέ ψέματα.
Το σχέδιο τους, ορατό για κάθε νου που βρίσκεται σε εγρήγορση. Διασπούν τις κοινωνίες κάνοντάς τις μονάδες, και τις μονάδες με τη σειρά τους τις κάνουν αριθμούς για να τις εκμηδενίσουν. Κοινωνικά και υπαρξιακά. Εκεί αναδεικνύεται η τεράστια δύναμη της Εκκλησίας να λειτουργήσει ως δύναμη αποτροπής του τεμαχισμού μας σε αριθμητικά «προϊόντα».
Η Εκκλησία είναι το σώμα του Χριστού, είναι η Άμπελος που αποτελείται από βαφτισμένα μέλη που ενώνονται στο Άγιο Ποτήριο ως ελεύθερες προσωπικότητες. «Μεταλαμβάνει ο δούλος του Θεού Βασίλειος…, Αναστάσιος…, Κωνσταντίνος…» λέει ο ιερέας για κάθε πιστό όπου παραδίδει τα φρικτά μυστήρια, την βρώση και την πόση του Τιμίου Σώματος και Αίματος. Κοινωνία Χριστού με ονόματα, όχι με αριθμούς. Η οικειοθελής «εκδούλευση» στον φιλάνθρωπο Δεσπότη που μας ελευθέρωσε από τον θάνατο, είναι η μόνη πραγματική ελευθερία. Όποιος θέλει Τον ακολουθεί.
Η ένωσή μας με τον Θεό έχει προσωπική υπόσταση. Δεν είναι ανώνυμη, δεν είναι θεωρητική, δεν είναι χαμένη σε μια άμορφη μάζα αριθμών. Στην Εκκλησία η συλλογικότητα ισορροπεί υπερφυώς με τη μοναδικότητα. Ως πρόσωπα οφείλουμε να προσεγγίζουμε και τους συνανθρώπους μας. Ως πρόσωπα πρέπει να αλληλεπιδρούμε και με τους μηχανισμούς της Πολιτείας. Οτιδήποτε πέρα από αυτό είναι διαστροφή της φύσης που μας όρισε ο Θεός. Αποτελεί κόκκινη γραμμή.
«Η αντικατάσταση των υπαρκτών στοιχείων ταυτότητας με ένα απρόσωπο αριθμό εγείρει τις ανησυχίες μας ως Κληρικών επειδή ολοφάνερα γίνεται αντιληπτή η ψυχική αποστασιοποίηση του ανθρώπου από τον εαυτό του και από τον Θεό, όταν βλέπει τη ζωή του να εξαντλείται σε ψηφιακές καταγραφές», αναφέρει πολύ ορθά ο ΙΣΚΕ.
Οι φίλοι του Θεού έχουν ονόματα
Σε όλα τα Μυστήρια της Εκκλησίας έχουμε ευχές με προσωπική αναφορά στα ονόματα. Στα μνημόσυνα και τα τρισάγια αναφέρουμε τα ονόματα. Στις προσφορές μας «υπέρ Υγείας» και «υπέρ Αναπαύσεως» γράφουμε τα ονόματα. Στο κομποσκοίνι προσευχόμαστε για ονόματα. Στο συναξάρι της μέρας μνημονεύουμε τα ονόματα των Αγίων. Στις αγιογραφίες δεσπόζουν τα ονόματα. Στις ενορίες μας αποκαλούν με τα βαφτιστικά μας.
Ζώντες και κεκοιμημένοι, στρατευομένη και θριαμβεύουσα εκκλησία, όλο το Θεανθρώπινο οικοδόμημα της σωτηρίας είναι στηριγμένο σε ονόματα που αγωνιζόμαστε να αναγνωρίζει ο Θεός ως φίλους του. Η μοναδική ζοφερή ώρα που ο Θεός θα πάψει να μας (ανα)γνωρίζει είναι αν ακούσουμε το τρομερό «ουκ οίδα υμάς πόθεν εστέ» (δεν σας γνωρίζω από που είστε) κατά τη φρικτή μέρα της Δευτέρας Παρουσίας.
Κατά τη θεολογική θεώρηση ο κολασμός ταυτίζεται με την οντολογική «ανωνυμία». Συνδέεται με την πνευματική «ανυπαρξία» (με την έννοια της πνευματικής νέκρωσης), δηλαδή τον σωματικό αλλά και τον αιώνιο θάνατο. Ο άνθρωπος που απομακρύνεται από τον Θεό, νομοτελειακά γίνεται μέρος μιας αγνώριστης μάζας. Ο Θεός θέλει να Τον αγαπήσουν ελεύθερα πρόσωπα. Ο διάβολος θέλει καταδυναστευόμενα μηδενικά.
Αυτή την αιώνια εγγύηση ελευθερίας της προσωπικότητας μπορεί να εξασφαλίσει η Εκκλησία. Αυτό το κοινωνικό «όπλο» είναι ακαταμάχητο, αρκεί να ενεργοποιηθεί. Αντιδράσεις σαν αυτές του ΙΣΚΕ, δείχνουν στους οργουελικούς υπουργούς ότι η αντίσταση στην ψηφιακή σκλαβιά δεν αφορά λίγους «γραφικούς» όπως λένε. Είναι ζήτημα θεμελιώδες που απασχολεί έντονα τον κατώτερο κλήρο και τον λαό.
Και όχι, η αγωνία του πιστού πληρώματος δεν ανάγεται απλά «στη μεταφυσική», όπως λέει ο προκλητικός υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης, Δημήτρης Παπαστεργίου. Στη μεταφυσική ανάγεται η αποθράσυνση του υπουργού και της κυβέρνησής του. Μόνο με μεταφυσικές εξηγήσεις μπορεί να ερμηνευτεί τέτοια λύσσα για να υποδουλώσουν τον πολίτη σε ψηφιακές φυλακές. Μόνο με μεταφυσικές εξηγήσεις μπορεί να ερμηνευτεί ο αυταρχισμός του απέναντι σε εκατομμύρια πολιτών στους οποίους παραβιάζεται η θρησκευτική τους συνείδηση.
Η αντίσταση στον προσωπικό αριθμό και την ηλεκτρονική ταυτότητα είναι κορυφαίο ζήτημα πίστεως, γιατί απειλεί ευθέως και την ιδιότητα του πολίτη και την ιδιότητα του χριστιανού. Πάνω από τις κοσμικές εξουσίες, το ύψιστο μέλημα των χριστιανών είναι η σωτηρία τους. Και στη Βίβλο της Ζωής γράφονται μόνο ονόματα. Δεν γράφονται αριθμοί.
Αναλυτικά η ανακοίνωση του ΙΣΚΕ:
ΑΘΗΝΑ 01/06/2025
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Ο Ιερός Σύνδεσμος Κληρικών Ελλάδος για τον Προσωπικό Αριθμό.
Ο Προσωπικός Αριθμός, όπως προωθείται από την Ελληνική Πολιτεία, αποτελεί ένα ενιαίο αναγνωριστικό για κάθε πολίτη, το οποίο προορίζεται να αντικαταστήσει πολλούς διαφορετικούς αριθμούς Μητρώου που χρησιμοποιούνται από διάφορες υπηρεσίες του Δημοσίου ( ΑΦΜ, ΑΜΚΑ, ΑΔΤ, κ.λ.π.). Η εφαρμογή του εντάσσεται στο πλαίσιο της ψηφιοποίησης του κράτους και της καλύτερης , όπως υποστηρίζεται από την Πολιτεία, εξυπηρέτησης του πολίτη.
Ωστόσο, η εισαγωγή του συνοδεύεται από μία σειρά προβληματισμών – τεχνικών, νομικών, κοινωνικών και πολιτικών, αλλά και στην θρησκευτική και πνευματική διάσταση, που αξίζουν ιδιαίτερη προσοχή.
Ως Ιερός Σύνδεσμος Κληρικών Ελλάδος, θέλουμε να εκφράσουμε και τους προβληματισμούς μας αλλά και τις ανησυχίες μας για το τόσο σοβαρό θέμα που παρουσιάστηκε στις ημέρες μας.
Η πίστη, και ειδικότερα η ορθόδοξη χριστιανική συνείδηση, αντιλαμβάνεται την τεχνολογία όχι ως κάτι εγγενώς κακό, αλλά ως εργαλείο που, ανάλογα με την χρήση του, μπορεί να υπηρετήσει είτε το αγαθό είτε το πονηρό. Όμως όταν η τεχνολογία συνδέεται με καθολικό έλεγχο, απώλεια της προσωπικής ελευθερίας, και ψηφιακή επιτήρηση, τότε τίθεται σε δοκιμασία η πνευματική αξιοπρέπεια του ανθρώπου ως εικόνα Θεού.
Ο άνθρωπος, σύμφωνα με την ορθόδοξη θεολογία, είναι μοναδικός και ανεπανάληπτος. Δεν είναι αριθμός, ούτε καταγραφή σε κάποια βάση δεδομένων. Είναι πρόσωπο, δηλαδή ύπαρξη που σχετίζεται με τον Θεό και με τους άλλους ανθρώπους σε ελευθερία και αγάπη.
Έτσι λοιπόν, η αντικατάσταση των υπαρκτών στοιχείων ταυτότητας με ένα απρόσωπο αριθμό εγείρει τις ανησυχίες μας ως Κληρικών επειδή ολοφάνερα γίνεται αντιληπτή η ψυχική αποστασιοποίηση του ανθρώπου από τον εαυτό του και από τον Θεό, όταν βλέπει τη ζωή του να εξαντλείται σε ψηφιακές καταγραφές.
Τέλος ως Ορθόδοξοι Κληρικοί ζητούμε σαφείς νομικές εγγυήσεις. Οφείλουμε να υπερασπιστούμε το δικαίωμα του προσώπου στην επιλογή. Είμαστε υποχρεωμένοι να ενημερώσουμε τους Χριστιανούς μας, για τα πνευματικά ρίσκα ενός συστήματος που ίσως στο μέλλον εκβιάσει την συνείδηση, αναφέροντας ότι η Εκκλησία, ο Χριστός δεν αριθμεί τους ανθρώπους- τους καλεί δια του βαπτίσματος με το όνομα τους.
ΕΚ ΤΟΥ ΙΣΚΕ
