Γράφει ο Αντρέας Μαρτσιλιάνο
Φοβάστε έναν νέο Παγκόσμιο Πόλεμο; Το ξέσπασμα μιας σύγκρουσης που θα εμπλέξει μεγάλες και μικρές δυνάμεις και θα κατακλύσει τις ζωές σας;
Λοιπόν, σας πληροφορώ ότι αυτός είναι ένας παράλογος φόβος, χωρίς νόημα. Ηρεμήστε & χαλαρώστε. Γιατί ο νέος, τρίτος ή τέταρτος Παγκόσμιος Πόλεμος είναι ήδη εδώ. Βρίσκεται σε εξέλιξη, μαίνεται παντού γύρω μας.
Απλά δυσκολευόμαστε να το συνειδητοποιήσουμε.
Δεν τον βλέπουμε. Ή, ίσως, δεν θέλουμε να τον δούμε.
Φυσικά, πρέπει να πούμε ότι είναι ένας Παγκόσμιος Πόλεμος διαφορετικός από αυτόν που έχουμε συνηθίσει από τα σχολικά βιβλία. Τα οποία, εξάλλου, είχαν την τάση να απλοποιούν τα πράγματα. Συνδυάζοντας, εκ των υστέρων, αναδρομικά, διαφορετικές συγκρούσεις – σκεφτείτε τον πόλεμο μεταξύ της ΕΣΣΔ και της Φινλανδίας, για να δώσω ένα παράδειγμα, ή την επίθεση της Ιταλίας στην Ελλάδα – και ερμηνεύοντάς τες ως πτυχές ενός ενιαίου, τεράστιου, πολέμου.
Και αμφιβάλλω, όμως, αν οι άνθρωποι της εποχής εκείνης είχαν πλήρη συνείδηση αυτού του γεγονότος.
Ωστόσο, η εποχή στην οποία ζούμε σήμερα είναι, από κάθε άποψη, μια παγκόσμια σύγκρουση. Μια ασυνήθιστη, αν θέλετε, ασύμμετρη, όπως λένε οι ειδικοί. Κι όμως, είναι μια παγκόσμια σύγκρουση.
Ο πόλεμος στην Ουκρανία. Αυτός που μόνο ένας εντελώς αγράμματος και ανίδεος ηλίθιος θα μπορούσε να να πιστεύει ότι είναι ένας πόλεμος μεταξύ Μόσχας και Κιέβου.
Επειδή ακόμη και μια πρόχειρη ματιά αν ρίξει κανείς είναι αρκετή για να καταλάβει ότι πρόκειται για σύγκρουση μεταξύ Ρωσίας και ΝΑΤΟ. Περιορισμένη σε μια εδαφική περιοχή, τουλάχιστον προς το παρόν. Για λόγους που έχουμε ήδη επανειλημμένως εξηγήσει μέχρι αηδίας.
Και μετά, έχουμε μπροστά τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή. Η Συρία μαστίζεται από μια αδιάκοπη εμφύλια σύγκρουση που δεν γνωρίζει ειρήνη.
Οι Κούρδοι επιτίθενται και αμύνονται, τόσο στη Συρία όσο και σε άλλες γειτονικές περιοχές.
Η Τουρκία εμπλέκεται έντονα σε αυτή την διαμάχη.
Και το Ιράν δέχεται επίθεση. Είναι ένα πόλεμος σε δόσεις. Ο πόλεμος των 12 ημερών. Έπειτα, διαδέχεται μια μακρά εκεχειρία. Σύντομα, πιθανότατα θα ξεσπάσει μια έκρηξη που θα είναι δύσκολο, αν όχι αδύνατο, να ελεγχθεί. Και θα έχει παγκόσμιες επιπτώσεις.
Και το Ισραήλ. Κάνει επίθεση στη Συρία. Ο Νετανιάχου που κάνει σφαγή στη Λωρίδα της Γάζας, εν μέσω της συνένοχης σιωπής των δυτικών ΜΜ ενημέρωσης.
Ταυτόχρονα προετοιμάζεται για μια μετωπική σύγκρουση με την Τεχεράνη.
Η Αφρική. Γύρω από τη Σαχάρα που βυθίστηκε στο χάος από την ανατροπή & την εξόντωση του Καντάφι από τους Γάλλους.
Και στην υποσαχάρια ζώνη της Αφρικής που διατρέχεται από τη σύγκρουση μεταξύ της νέας πραγματικότητας του Μπουρκίνα Φάσο και άλλων χωρών που έχουν εκδιώξει τους Γάλλους αποικιοκράτες, και εκείνων των κρατών που εξακολουθούν να είναι όργανα τους.
Με τη Ρωσία, αλλά και την Κίνα, που αρχίζουν να διαδραματίζουν έναν όλο και πιο σημαντικό ρόλο στην παγκόσμια σκηνή.
Και μετά, έχουμε την Άπω Ανατολή. Με τους ανέμους του πολέμου να πνέουν πάνω από την Ταϊβάν, ένα νέο, αλλά και παλιό, πεδίο σύγκρουσης μεταξύ Πεκίνου και Ουάσινγκτον.
Και η Βόρεια Κορέα που στέλνει στρατεύματα στην Ουκρανία στο πλευρό των Ρώσων, ενώ αυξάνεται ο κίνδυνος σύγκρουσης με τη Σεούλ, που ελέγχεται από τις ΗΠΑ.
Και η Νότια Αμερική. Η επίθεση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα, για να εξαλείψουν τον ανυπότακτο Μαδούρο.
Η Κούβα. Η οποία οχυρώνεται για να σε άμυνα με την μαζική και ξεκάθαρη υποστήριξη της Κίνας…
Και θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε…
Ωστόσο, αυτό που είναι ξεκάθαρο, ή μάλλον προφανές, είναι ότι αυτός ο τόσο τρομερός Γ΄ Παγκόσμιος Πόλεμος ─ που φοβούνται όλοι ότι θα ξεσπάσει στο μέλλον ─ έχει ήδη ξεκινήσει.
Η εκεχειρία, η ψευδαίσθηση της ειρήνης, μετά τον Ψυχρό Πόλεμο έχει προ πολλού τελειώσει.
Αν, βέβαια, υπήρξε ποτέ πραγματική εκεχειρία.
Κάτι που, ξαναδιαβάζοντας και πάλι τώρα το πρόσφατο παρελθόν, μου είναι όλο και πιο δύσκολο να πιστέψω ότι υπήρξε ποτέ.





