«Ο πόλεμος μεταξύ Ευρώπης και Ρωσίας; Θα διαρκέσει το πολύ μισή ώρα. Επειδή η προσφυγή της Μόσχας στα πυρηνικά όπλα θα είναι αναπόφευκτη». [Lucio Caracciolo Ιταλός Γεωπολιτικός Αναλυτής]
Φωνὴ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ…
Υπάρχει μια, ή μάλλον αρκετές φωνές που φωνάζουν μέσα στην έρημο.
Αλλά, μάλλον, μάταια ουρλιάζουν. Γιατί αυτή η έρημος είναι γεμάτη, ναι, αλλά από εντελώς κωφούς ανθρώπους.
Η τελευταία είναι η φωνή του Λούτσιο Καρατσόλο. Διαυγής, λογική ακόμη και ψυχρή. [* Ο Lucio Caracciolo είναι Ιταλός δημοσιογράφος, διευθυντής του ιταλικού γεωπολιτικού περιοδικού Limes.]
«Ο πόλεμος μεταξύ Ευρώπης και Ρωσίας; Θα διαρκέσει μισή ώρα. Επειδή η προσφυγή της Μόσχας στα πυρηνικά όπλα θα είναι αναπόφευκτη».
Και πριν από αυτόν υπήρξε ο Μάσσιμο Κατσιάρι, που και αυτός ούρλιαξε. Που και αυτός ούρλιαξε μέσα στην έρημο. Και πολλοί άλλοι. Αλλά … μάταια. Χωρίς αποτέλεσμα. [*Ο Massimo Cacciari είναι Ιταλός φιλόσοφος & πολιτικός πρώην δήμαρχος της Βενετίας]
Η ΕΕ, με επικεφαλής μια ολοένα και πιο παραληρηματική Φον ντερ Λάιεν, χτυπάει το τύμπανο του πολέμου. Επανεξοπλισμός!
Και ο Μακρόν εξυμνεί τον πόλεμο. Μιλάει για θυσίες. Για την ανάγκη να πολεμήσουμε και να πεθάνουμε.
Φυσικά, άλλοι θα πολεμήσουν και θα πεθάνουν. Οι απλοί πολίτες, και όσοι δεν θέλουν τον πόλεμο, όποιος κι αν είναι αυτός.
Αυτοί που είναι προορισμένοι να πληρώσουν το τίμημα της σύγκρουσης. Για τα συμφέροντα των άλλων.
Και μετά υπάρχει και η «δική μας» η Μελόνι που αγκαλιάζει τον γελωτοποιό του Κιέβου. Σαν να είναι το αγαπημένο το αγοράκι της. Και του υπόσχεται, και του προμηθεύει, όπλα. Ενώ η Ιταλία βυθίζεται σε μια οικονομική ύφεση. Μια στασιμότητα πνιγερή
Ας μην μιλήσουμε για τον Μερτς. Τον άξεστο τραπεζίτη που επιβλήθηκε ως επικεφαλής της Γερμανίας, ο οποίος εξυπηρετεί μόνο τα συμφέροντα των διεθνών κερδοσκόπων που θέλουν πόλεμο.
Η απλή αλήθεια είναι ότι η Ρωσία δεν ήθελε πόλεμο. Αναγκάστηκε να τον κάνει από τη προκλητική στάση της Δύσης, η οποία ερμήνευσε αυτή την επιθυμία της ως αδυναμία.
Τώρα, όμως, που μπήκε στη φωτιά της μάχης, φαίνεται αποφασισμένη να φέρει τον σύγκρουση μέχρι το τέλος. Με τα όπλα, όχι με τη διπλωματία. Επειδή δεν εμπιστεύεται πλέον καμία από τις υποσχέσεις των ψευτών της Δύσης. Και όχι χωρίς βάσιμους λόγους.
Φυσικά, και δεν θα ήθελε η σύγκρουση να κλιμακωθεί, κάτι που αναπόφευκτα θα οδηγούσε σε πυρηνικό πόλεμο.
Ωστόσο, είναι καλά οπλισμένο. Και έτοιμη να δράσει πρώτη κεραυνοβόλα εάν το απαιτήσει η περίσταση.
Και, δυστυχώς, αυτός ο κίνδυνος γίνεται ολοένα και πιο επικείμενος. Ειδικά επειδή οι λεγόμενοι Ευρωπαίοι ηγέτες φαίνεται να έχουν κυριευτεί από μια συλλογική παραφροσύνη. Μια πραγματικά ενδόμυχη επιθυμία μια «cupio dissolvi», μια «επιθυμία θανάτου & αυτοκαταστροφής», που τους παρασέρνει, αλλά κυρίως θέλει να παρασύρει και όλους εμάς, προς την καταστροφή του πολέμου.
Ένας πόλεμος που θα μπορούσε να διαρκέσει το πολύ μισή ώρα, όπως είπε ο Καρατσιόλο.
Αφήνοντας, ωστόσο, μια Ευρώπη εντελώς κατεστραμμένη.
Το τέλος μιας ηπείρου. Και της μακράς ιστορίας της.
Ας ελπίσουμε ότι δεν θα γίνει πραγματικότητα… Το εύχομαι…
