Η 67η συνεδρίαση του ομίλου Bilderberg πραγματοποιήθηκε πριν από λίγες ημέρες στο Montreux της Ελβετίας. Στο πλαίσιο αυτών των συναντήσεων ηγέτες και εμπειρογνώμονες στους τομείς της βιομηχανίας, της χρηματοδότησης, της ακαδημαϊκής κοινότητας και των μέσων ενημέρωσης έθεσαν πολύ συγκεκριμένα θέματα επί τάπητος.
Σύμφωνα με πληροφορίες που βέβαια προκύπτουν με το σταγονόμετρο, τα οικονομικά προβλήματα δεν συζητήθηκαν άμεσα στις φετινές συναντήσεις της Bilderberg. Η υποβάθμιση των οικονομικών θεμάτων οφείλετο στην τάση της αμερικανικής πλευράς να προηγηθούν πρωτοποριακά ιδεολογικά ζητήματα, αντί των οικονομικών, σε σχέση με τη σύσταση συμμαχίας ενάντια στην Κίνα.
Το γενικό θέμα στη συνάντηση ήταν να δοθεί η δυνατότητα στην Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες να συναντηθούν σε κοινό έδαφος και να είναι σε θέση να παράγουν κοινές λύσεις για την αύξηση των απειλών. Αλλά ποιες είναι αυτές οι αυξανόμενες απειλές;
Πρώτον, συζητήθηκαν ανησυχίες σχετικά με το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Διατυπώθηκε ότι, από την στιγμή που τα προβλήματα του εμπορικού πολέμου, της τρομοκρατίας και της κλιματικής αλλαγής προστίθενται στο υφιστάμενο πρόβλημα της μετανάστευσης, η ΕΕ δεν είναι σε θέση να παράγει αποτελεσματικές λύσεις για τα προβλήματα αυτά.
Σημειώθηκε ότι η ανησυχία αυτή τροφοδοτεί τα «λαϊκιστικά και εθνικιστικά κινήματα» και προκαλεί λάθη στην ΕΕ.
Αναφέρθηκε ότι, προκειμένου να εξαλειφθούν τα «λαϊκιστικά και εθνικιστικά κινήματα», οι ελευθερίες θα πρέπει να διατηρηθούν μέσω της ευημερίας, θα πρέπει να δημιουργηθεί μια κοινή αντίληψη της ταυτότητας και της κοινότητας που θα απέτρεπε τη διαίρεση στην κοινωνία και να ενισχυθούν τα θεμέλια της δημοκρατίας και της υπεροχής του νόμου.
Η αλλαγή του κλίματος διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στην ημερήσια διάταξη της συνάντησης. Υπήρξαν πολλοί εκπρόσωποι από «πράσινα» κόμματα και εκπρόσωποι της βιομηχανίας μεταξύ των συμμετεχόντων. Λέγεται ότι το καθήκον των κυβερνήσεων σχετικά με αυτό το ζήτημα είναι να επισημάνουν με σαφήνεια και διαφάνεια την κατεύθυνση που πρέπει να ακολουθηθεί μακροπρόθεσμα, να ενισχύσουν την πεποίθηση ότι αυτή η διαδρομή θα ακολουθηθεί αποφασιστικά και, με τον τρόπο αυτό, να διασφαλίσουν ότι η η βιομηχανία κάνει τις επιθυμητές επενδύσεις.
Αλλά εάν η ευρωπαϊκή οικονομία επιβραδυνθεί και έρθει στα πρόθυρα μιας νέας κρίσης, υπάρχουν αρκετά εργαλεία για την αντιμετώπισή της; Μια απαισιόδοξη εικόνα αποτυπώθηκε σχετικά με αυτό το ζήτημα. Σημειώθηκε ότι υπήρξε απώλεια αξιοπιστίας μετά την τελευταία χρηματοπιστωτική κρίση και, επομένως, θα είναι δύσκολο να παρασχεθεί σταθερότητα σε ένα περιβάλλον δυσπιστίας. Αναφέρθηκε επίσης ότι η Ιταλία ειδικότερα αποτελεί σημαντικό παράγοντα κινδύνου.
Ένα άλλο κύριο θέμα που συζητήθηκε στη συνάντηση ήταν η φύση μιας βάσης συμφιλίωσης για τις ιδεολογικές διαφορές μεταξύ της Δύσης και της Κίνας σε μια παγκόσμια τάξη, κατά την οποία οι χώρες θα συνδέονται σταδιακά μεταξύ τους με ισχυρότερους δεσμούς όσον αφορά το εμπόριο και την τεχνολογία.
Τονίστηκε ότι πρέπει να αποφευχθεί ένας τεχνολογικός ψυχρός πόλεμος με την Κίνα, ο οποίος θα διασπάσει τόσο τα δίκτυα επικοινωνίας όσο και την τεχνολογία.
Φαίνεται ότι η ευρωπαϊκή πλευρά είναι κάπως ανήσυχη με τη στάση των Ηνωμένων Πολιτειών προς την Κίνα.
Μπορούμε να πούμε ότι υπάρχουν δύο λόγοι πίσω από αυτήν την ανησυχία: α)οικονομικές ανησυχίες που θα προκληθούν από την επιδείνωση των εμπορικών σχέσεων με την Κίνα και β) το γεγονός ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν θεωρούνται αξιόπιστοι σύμμαχοι
Αυτή η επίπληξη δόθηκε στη συνάντηση. Δόθηκε έμφαση στα αισθήματα δυσπιστίας και δυσαρέσκειας που προκαλούνται από το γεγονός ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ ζητούν υποστήριξη από την Ευρώπη κατά της Κίνας, εφαρμόζουν υψηλούς δασμούς στην Ευρώπη.
Σημειώθηκε επίσης ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες αρνήθηκαν να αναπτύξουν μια κοινή προσέγγιση με την Ευρώπη σε σχέση με την ανάπτυξη μιας πολιτικής έναντι της Κίνας και ότι ένας πιθανός διαχωρισμός μεταξύ Ευρώπης και Ηνωμένων Πολιτειών θα δημιουργούσε ευκαιρίες για την Κίνα.
Υπογραμμίστηκε, αντιθέτως, ότι θα ήταν μια πιο εποικοδομητική και ορθή πολιτική ανταγωνισμού με την Κίνα στον τομέα της τεχνολογίας μέσω κοινών επενδύσεων και προστασίας και ότι σε αυτό το σημείο μια ισχυρή ένωση ευρωζώνης και μιας κεφαλαιαγοράς θα εξυπηρετούσε αυτόν τον σκοπό.
Ειπώθηκε ότι η πρόθεση της Ευρώπης είναι να μην ακολουθήσει τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά να συνεργαστεί με τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η Τουρκία δεν ήταν στην κύρια ημερήσια διάταξη της συνάντησης. Ωστόσο, μετά από μια ερώτηση, συζητήθηκε και η Τουρκία, αν και για λίγο.
Σημειώθηκε ότι εάν η Τουρκία επιμείνει στην αγορά του πυραυλικού αμυντικού συστήματος S-400 από τη Ρωσία, θα υπάρξουν κυρώσεις από τις ΗΠΑ, δεν θα γίνουν παραχωρήσεις στην Άγκυρα, η Τουρκία θα απομακρυνθεί από την κοινοπραξία F-35 και ο ρόλος της στην προμηθευτική αλυσίδα θα τερματιστεί.
Επιπλέον, υπογραμμίστηκε ότι, εάν η Τουρκία υπογράψει τη συμφωνία S-400, θα έχει τεράστιο αρνητικό αντίκτυπο στο ΝΑΤΟ.
Σημειώθηκε ότι το ΝΑΤΟ είναι ένας οργανισμός ο σκοπός του οποίου δεν είναι η στρατηγική αλλά η ασφάλεια και ότι αν ο έλεγχος της Ρωσίας στην περιοχή αυξηθεί, αυτό θα αποτελέσει σημαντική απειλή για το ΝΑΤΟ.
Σε αυτό το σημείο, αναφέρθηκε η αναγκαιότητα συμμετοχής των Δημοκρατικών και των Ρεπουμπλικανών στις Ηνωμένες Πολιτείες σχετικά με το γεγονός ότι το ΝΑΤΟ δεν είναι στρατηγική οργάνωση.
