Η Κερύνεια ήταν το πρώτο θύμα της παράδοσης.
Πλησιάζει σε λίγες εβδομάδες ακόμα μια μαύρη επέτειος των τραγικών ημερών του καλοκαιριού του 1974 με το πραξικόπημα και τις δύο βάρβαρες τουρκικές εισβολές. Όταν ξεκίνησε και η ενσυνείδητη – από τις τραγικές φιγούρες/ηγεσίες στην Κυπριακή Δημοκρατία – αδίστακτη κοροϊδία των Κερυνειωτών, εκμεταλλευόμενοι για χρόνια στα μπαλκόνια και προεκλογικές συνάξεις το σύνθημα «Τα σύνορά μας είναι στην Κερύνεια».
Στις 22.12.2016 έγραψα το άρθρο «Τα σύνορά μας ποτέ δεν ήταν στην Κερύνεια».
https://www.sigmalive.com/simerini/politics/390324/ta-synora-mas-pote-den-isan-stin-keryneia
Η Κερύνεια ήταν το πρώτο θύμα της παράδοσης. Με την ενσυνείδητη και αδίστακτη κοροϊδία των εκτοπισμένων Κερυνειωτών απ’ όλους τους κομματικούς ηγέτες υποστηρικτές της βρετανο-τουρκικής δικοινοτικής διζωνικής ομοσπονδίας. Ξεκινώντας από τους Γλαύκο Κληρίδη, ΑΚΕΛ, Αρχιεπίσκοπο Μακάριο και λοιπούς, εξαιρουμένου του Σπύρου Κυπριανού (Η Άντζελα Γκίλον του Φόρεϊν Όφις επιβεβαίωσε το 1983 ότι ο Σπ. Κυπριανού ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΔΕΧΘΕΙ τη ΔΔΟ).
Έγραψα, τότε, μεταξύ άλλων: «Όταν δόθηκε ο διζωνικός χάρτης από τον Τ. Παπαδόπουλο στους Τούρκους στη Βιέννη, στις 31.3.1977 – ο οποίος (χάρτης) σχεδιάστηκε με απόφαση του Προέδρου Μακαρίου (με διαφωνούντες τότε τους Βάσο Λυσσαρίδη και Σπύρο Κυπριανού) και ο οποίος ήταν έτοιμος στο συρτάρι του Μακαρίου όταν τον επισκέφθηκε ο Κλαρκ Κλίφορντ στις 23.2.1977, αποκάλυψη από τον Νέλσον Λέτσκι προς Βρετανούς – έγραψαν οι Βρετανοί στο Φόρεϊν Όφις για το τι πράγματι σήμαινε ο χάρτης εκείνος (τηλεγράφημα 16/4/1977 προς Αθήνα, Λευκωσία, Ουάσιγκτον, Βόνη, Παρίσι και βρετανική αντιπροσωπία στο ΝΑΤΟ):
«We noted the courageous and statesmanlike action of Archbishop Makarios in tabling a map, subsequently published, which made clear to his people the political reality that at least 50.000 refugees could not expect to return to their homes…».
Μετάφραση -«Σημειώσαμε τη θαρραλέα, οξυδερκή ενέργεια του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου να δώσει χάρτη, που στη συνέχεια δημοσιεύθηκε, ο οποίος ξεκαθάρισε στον λαό του την πολιτική πραγματικότητα ότι τουλάχιστον 50.000 πρόσφυγες δεν πρέπει να αναμένουν να επιστρέψουν στα σπίτια τους…».
Οι κατευθυντήριες
Σε 8σέλιδη, δε, αναθεώρηση της κατάστασης στην Κύπρο τον Ιούνιο του 1977 έγραψαν τόσο για τις 4 κατευθυντήριες της 12ης Φεβρουαρίου 1977 όσο και για τον χάρτη (σε μετάφραση):
«Η συνάντηση της 12ης Φεβρουαρίου 1977 ήταν σκηνοθετημένη ν’ αδυνατίσει το γενικό αίσθημα αισιοδοξίας. Κατευθυνόμενοι από τον Δρα Βαλντχάιμ, οι Μακάριος και Ντενκτάς συμφώνησαν σε γραπτές κατευθυντήριες για τους δύο διαπραγματευτές τους και έθεσαν ημερομηνία την 31η Μαρτίου στη Βιέννη, για σειρά ανταλλαγών ουσιαστικών απόψεων σε διαπραγματευτικό επίπεδο…
»Οι Ελληνοκύπριοι έδωσαν χάρτη (31.3.1977 στη Βιέννη) που περιελάμβανε μόνον το 20% της Δημοκρατίας (όπως γνωστοποιήθηκε, αποτελούσε την αρχική τους προσφορά – initial bid). Όμως, μόνο και μόνο η δημοσίευση ενός χάρτη, που το μόνο που υπονοούσε είναι ότι πολλοί Ελληνοκύπριοι -εκείνοι της περιοχής Κερύνειας και Λευκονοίκου- ποτέ δεν θα επιστρέψουν στα σπίτια τους, αντιπροσωπεύει μια πράξη μεγάλου πολιτικού θάρρους…».
«What is more, even to publish a map, whose clear implication was that many Greek Cypriots -those of the Kyrenia district and Lefkoniko- would never return to their homes, represented an act of considerable political courage…».
Πάμε τώρα λίγο πιο πίσω στον χρόνο…
Στις 21 Φεβρουαρίου 1975 οι Βρετανοί επιβεβαίωσαν το τουρκικό ξεκίνημα μεγάλης κλίμακας εποικισμού και έγραφαν ότι η ελληνική πλευρά δεν πρέπει πλέον να αναμένει επιστροφή εδαφικού, καθώς εποικιζόταν η Μόρφου και πέριξ περιοχή και το ίδιο και η νέα πόλη της Αμμοχώστου…
Οι επιμένοντες να επιστρέψουν «ταραχοποιοί»!
Στις 22 Αυγούστου 1975 έγραφαν οι Βρετανοί ότι ο Μακάριος θα δεχόταν η τουρκική ζώνη να είναι στα 25% (ήταν τότε που ο Μακάριος είχε ήδη ενημερώσει Βρετανούς και Αμερικανούς ότι δεχόταν την ΔΔΟ αλλά δεν θα το έλεγε δημόσια), γνώριζε ότι θα δίχαζε την ελληνο-κυπριακή γνώμη αλλά πίστευε η πλειοψηφία θα το δεχόταν… Ο δε Κληρίδης υπολόγιζε περίπου 80.000-90.000 πρόσφυγες να γύριζαν στις περιοχές που θα επέστρεφαν οι Τούρκοι… με την ελπίδα ότι άλλες 40.000 ή περίπου εκεί κοντά ίσως να είχαν την ευκαιρία να επιστρέψουν στον βορρά πίσω από τις τουρκικές γραμμές, αφήνοντας έναν όγκο επιμενόντων ταραχοποιών (obstreperous) του ύψους των 50.000 ή πλησίον (ειδικά τους Κερυνειώτες) αλλά εν πάση περιπτώσει ελεγχομένων για επανεγκατάσταση στον νότο…
Στατιστικά στοιχεία ιδιοκτησίας
Τον Αύγουστο του 1975 το Κτηματολόγιο στη Λευκωσία δημοσίευσε στοιχεία για τα πραγματικά ποσοστά ιδιοκτησίας γης σ’ όλη την Κύπρο.
«Τα πραγματικά και αδιαμφισβήτητα γεγονότα είναι ότι η τουρκοκυπριακή ιδιοκτησία γης είναι 12,3% σ’ όλη την Κύπρο, η δε ελληνοκυπριακή ιδιοκτησία είναι 61% και το 26,7% δεν ανήκει σε ιδιώτες… Οποιεσδήποτε διεκδικήσεις ή ισχυρισμοί από τους Τούρκους για μεγαλύτερο ποσοστό γης δεν μπορεί να υποστηριχτούν με κανέναν τρόπο, εκτός και αν οι Τούρκοι πετάξουν όλες τις προσποιήσεις τους και πουν καθαρά ότι ο τουρκικός στρατός εισέβαλε στην Κύπρο με μοναδικό στόχο να ενώσει τα κατεχόμενα με την Τουρκία και να επεκτείνει τα τουρκικά εδάφη…
Ποσοστά Κερύνειας και Αμμοχώστου
»Η τουρκική ιδιοκτησία στην περιοχή Κερύνειας ήταν στο ύψος του 12,7% και στην Αμμόχωστο 12,2%….».
Η βρετανική Υπ. Αρμοστεία στη Λευκωσία έστειλε τη στατιστική στην υπεύθυνη για τους σχεδιασμούς λύσεων για το Κυπριακό, δίδα Μοφ Φόρτ του Νοτίου Τμήματος Ευρώπης στο Φόρεϊν Όφις. Με τη σημείωση ότι το Κτηματολόγιο της Κ.Δ. είναι εγκυρότατο και διατηρεί πρώτης τάξεως στοιχεία (Εξάλλου οι ίδιοι το είχαν δημιουργήσει το 1909 και τελειώσει το 1929).
Τα σύνορά μας ουδέποτε ήταν στην Κερύνεια από το 1974 και μετά, αλλά μόνο για παραπλάνηση του λαού απ’ όλους και για αδίστακτη ψηφοθηρία μέχρι σήμερα.
Δεν ξεχνούμε ότι ο Τ. Παπαδόπουλος, κατ’ ιδίαν ομολογία, κατά τον σχεδιασμό τού περιβόητου διζωνικού τους χάρτη, μονομερώς άφησε έξω από την τουρκική ζώνη το χωριό του την Άσσια, ενώ άφησαν στους Τούρκους και το αεροδρόμιο της Τύμπου…
Με τον διζωνικό τους χάρτη ενσυνείδητα τουρκοποίησαν την Κερύνεια και την πέριξ περιοχή (εκτός Άσσιας!), για να χαρακτηριστεί η πράξη τους από τους ηθικούς αυτουργούς «πράξη μεγάλου πολιτικού θάρρους»…
*Ερευνήτρια/δημοσιογράφος
