Στη δημοσιότητα έρχεται το περιεχόμενο της επίσημης ρηματικής διακοίνωσης που απέστειλε το γαλλικό υπουργείο Εξωτερικών προς την Άγκυρα για την πόντιση του ηλεκτρικού καλωδίου Great Sea Interconnector (GSI), αποκαλύπτοντας τον τρόπο με τον οποίο το Παρίσι εξισώνει de facto τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα με τις τουρκικές διεκδικήσεις.
Η φράση-κλειδί του Quai d’Orsay
Στο επίσημο διπλωματικό έγγραφο που διαβιβάστηκε στην τουρκική πλευρά, η γαλλική διπλωματία επιλέγει συνειδητά να διατυπώσει την εξής θέση:
«Η Γαλλία δεν επιθυμεί να έχει οποιαδήποτε ανάμιξη (implication) σε θέματα που αφορούν κυριαρχικά δικαιώματα χωρών».
Η συγκεκριμένη φράση αποτελεί τον πυρήνα της γαλλικής στρατηγικής αποστασιοποίησης.
Το Παρίσι επιχειρεί να εμφανίσει την παρουσία του πλοίου «VB Abeille Marengo» και της εταιρείας Nexans ως μια αυστηρά τεχνική εργολαβία, επιλέγοντας τον ρόλο του ουδέτερου παρατηρητή απέναντι στην αντιπαράθεση Αθήνας και Άγκυρας.
Πώς η διακοίνωση αναγνωρίζει στην πράξη τον ρόλο της Άγκυρας
Παρά τους κυβερνητικούς ισχυρισμούς περί «απλής, τυπικής ενημέρωσης», η επιλογή των λέξεων και ο τρόπος δράσης της γαλλικής πλευράς κατοχυρώνουν νομικά και πολιτικά την τουρκική παρουσία στην περιοχή για τρεις συγκεκριμένους λόγους:
Θεσμικός δίαυλος ΥΠΕΞ προς ΥΠΕΞ
Η επικοινωνία δεν έγινε από ιδιωτική εταιρεία, αλλά μέσω ρηματικής διακοίνωσης του γαλλικού κράτους. Όταν ένα κράτος απευθύνεται επίσημα σε μια τρίτη χώρα για θαλάσσιες έρευνες σε συγκεκριμένες συντεταγμένες, αναγνωρίζει αυτομάτως ότι η χώρα αυτή διαθέτει έννομο συμφέρον και λόγο επί της περιοχής.
Μετατροπή νόμιμης ζώνης σε «αμφισβητούμενη»
Με τη δήλωση περί «μη ανάμιξης σε κυριαρχικά δικαιώματα», η Γαλλία αρνείται να δεσμευτεί ότι η περιοχή συνιστά ελληνική υφαλοκρηπίδα.
Αντί να στηρίξει τις άδειες και τη NAVTEX που εξέδωσε η Αθήνα, το Παρίσι αντιμετωπίζει τον χώρο ως διεθνώς αμφισβητούμενο, εξισώνοντας το Δίκαιο της Θάλασσας με το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο.
Νομιμοποίηση του τουρκικού βέτο
Με το να δηλώνει ουδετερότητα, η Γαλλία επιτρέπει στην Άγκυρα να προβάλλει τις αξιώσεις της ως ισότιμες. Δεν είναι τυχαίο ότι τα τουρκικά ΜΜΕ (Milliyet, Turkiye) πανηγυρίζουν ήδη, υποστηρίζοντας πως το γαλλικό πλοίο υποχρεώθηκε να ζητήσει συνεννόηση και ότι η έναρξη των εργασιών εξαρτάται από την τουρκική συγκατάθεση.
Στην πράξη, η γαλλική ουδετερότητα λειτουργεί ως άδειασμα πρώτου μεγέθους για την ελληνική κυβέρνηση, η οποία, αφού δαπάνησε πάνω από 8 δισεκατομμύρια ευρώ για γαλλικά μαχητικά και φρεγάτες στο όνομα της στρατηγικής συμμαχίας, βλέπει τώρα το Παρίσι να υπογράφει έγγραφα που ανοίγουν την πόρτα στην Άγκυρα να επιβάλει καθεστώς συγκυριαρχίας στην Ανατολική Μεσόγειο.
Διπλωματικές πηγές «καίνε» το αφήγημα του Μαξίμου
Το μέγεθος της ζημιάς αποτυπώνεται στο γεγονός ότι οι πληροφορίες για το περιεχόμενο του γαλλικού εγγράφου προέρχονται από τον ίδιο τον διπλωματικό μηχανισμό. Όπως μετέφερε Έλληνας διπλωμάτης, η γαλλική ρηματική διακοίνωση δεν περιορίστηκε σε γενικόλογες αναφορές, αλλά διαβίβασε στην Άγκυρα τα πλήρη στοιχεία του σκάφους, το χρονοδιάγραμμα των εργασιών και τις ακριβείς συντεταγμένες της θαλάσσιας περιοχής.
Επιβολή του «δόγματος Ερντογάν» χωρίς νομική αλλαγή
Με την κίνηση αυτή, το Παρίσι κάνει πράξη αυτό ακριβώς που επιδιώκει συστηματικά ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν: να επιβάλει την Τουρκία ως αναγκαίο και αναπόφευκτο συνομιλητή σε κάθε κίνηση στην Ανατολική Μεσόγειο.
Όπως επισημαίνουν έμπειροι αναλυτές, η νομική κατοχύρωση ενός δικαιώματος και η δυνατότητα ανεμπόδιστης άσκησής του είναι δύο εντελώς διαφορετικά πράγματα. Ακόμη κι αν η Αθήνα επιμένει ότι έχει εκδώσει τις νόμιμες άδειες, στην πράξη η Άγκυρα καταφέρνει, μέσω της απειλής αντίδρασης, να καθιερώσει ένα εξαιρετικά επικίνδυνο προηγούμενο: ότι καμία έρευνα δεν μπορεί να ξεκινήσει χωρίς προηγούμενη συνεννόηση ή επίσημη γνωστοποίηση στις τουρκικές αρχές.
Ακίνητο στο λιμάνι του Ηρακλείου το VB Abeille Marengo το απόγευμα της Δευτέρας (09/11), όπως αποτυπώνεται στα δεδομένα του MarineTraffic
