Οι αρχές της δημόσιας υγείας κάνουν ένα λάθος και διακινδυνεύουν την εμπιστοσύνη του κοινού, με το να μην είναι ειλικρινείς για την πιθανότητα βλάβης από ορισμένες παρενέργειες του εμβολίου
Dr. Ladapo is an associate professor of medicine at UCLA’s David Geffen School of Medicine.
Dr. Risch is a professor of epidemiology at Yale School of Public Health.
Είναι τα εμβόλια πιο επικίνδυνα από ότι αναγγέλλεται;
Υπάρχουν ανησυχίες για τάσεις θρομβώσεων και χαμηλά αιμοπετάλια, όχι ότι θα σας πουν τίποτα οι αρχές.
Μια αξιοσημείωτη πτυχή της πανδημίας Covid-19 ήταν το πόσο συχνά οι μη δημοφιλείς επιστημονικές ιδέες, από τη θεωρία διαρροής εργαστηρίου έως την αποτελεσματικότητα των μασκών, αρχικά απορρίφθηκαν, ακόμη και γελοιοποιήθηκαν, μόνο για να εμφανιστούν ξανά αργότερα στη συστημική σκέψη. Η διαφορά στις απόψεις είχε μερικές φορές ως αίτιο κάποια διαφωνία σχετικά με την υποκείμενη επιστήμη. Αλλά το πιο κοινό κίνητρο ήταν πολιτικό.
Μια άλλη αντιστροφή μπορεί να είναι επικείμενη. Ορισμένοι επιστήμονες έχουν εκφράσει την ανησυχία τους για την επικινδυνότητα των εμβολίων Covid-19 λέγοντας ότι έχει υποτιμηθεί. Αλλά η πολιτική του εμβολιασμού έχει εκτοπίσει τις ανησυχίες τους στα περίχωρα της επιστημονικής σκέψης – προς το παρόν.
Παραδοσιακά, η ασφάλεια των φαρμάκων – συμπεριλαμβανομένων των εμβολίων – συχνά δεν είναι πλήρως κατανοητή έως ότου αυτά χρησιμοποιηθούν σε μεγάλους πληθυσμούς.
Κάποια παραδείγματα είναι η ροφεκοξίμπη (Vioxx), ένα παυσίπονο που αύξησε τον κίνδυνο καρδιακής προσβολής και εγκεφαλικού επεισοδίου, αντικαταθλιπτικά που φάνηκε να αυξάνουν τις απόπειρες αυτοκτονίας σε νεαρούς ενήλικες, και ένα εμβόλιο γρίπης που χρησιμοποιήθηκε στην επιδημία της γρίπης των χοίρων 2009-10 και ήταν ύποπτο πρόκλησης εμπύρετων σπασμών και ναρκοληψίας σε παιδιά.
Τα στοιχεία από τον πραγματικό κόσμο είναι πολύτιμα, καθώς οι κλινικές δοκιμές γίνονται συχνά σε ασθενείς που δεν είναι αντιπροσωπευτικοί του γενικού πληθυσμού. Μαθαίνουμε περισσότερα για την ασφάλεια των φαρμάκων από στοιχεία πραγματικού κόσμου και μπορούμε να προσαρμόσουμε τις κλινικές συστάσεις για να εξισορροπήσουμε τον κίνδυνο και τα οφέλη.
Το Σύστημα Αναφοράς Ανεπιθύμητων Ενεργειών Εμβολίου, ή το Vaers, το οποίο διαχειρίζονται τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων και η Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων, είναι μια βάση δεδομένων που επιτρέπει στους Αμερικανούς να καταγράφουν ανεπιθύμητα συμβάντα που συμβαίνουν μετά τη λήψη εμβολίου.
Το FDA και το CDC δηλώνουν ότι η βάση δεδομένων δεν έχει σχεδιαστεί για να προσδιορίσει εάν τα συμβάντα προκλήθηκαν από εμβόλιο. Αυτό είναι αλήθεια. Ωστόσο, τα δεδομένα μπορούν να αξιολογηθούν, λαμβάνοντας υπόψη τα πλεονεκτήματα και τις αδυναμίες του, και αυτό λένε το CDC και το FDA.
Τα δεδομένα Vaers για τα εμβόλια Covid-19 δείχνουν ένα ενδιαφέρον μοτίβο. Μεταξύ των 310 εκατομμυρίων εμβολίων Covid-19 που δόθηκαν, πολλές ανεπιθύμητες ενέργειες αναφέρονται σε υψηλά ποσοστά τις ημέρες αμέσως μετά τον εμβολιασμό και στη συνέχεια πέφτουν απότομα μετά. Ορισμένες από αυτές τις ανεπιθύμητες ενέργειες ενδέχεται να είχαν συμβεί ούτως ή άλλως. Το μοτίβο μπορεί να οφείλεται εν μέρει στην τάση να αναφέρονται περισσότερο συμβάντα που συμβαίνουν αμέσως μετά τον εμβολιασμό.
Η βάση δεδομένων δεν μπορεί να πει τι θα συνέβαινε εάν δεν υπήρχε εμβολιασμός. Ωστόσο, η μεγάλη συσσώρευση ορισμένων ανεπιθύμητων ενεργειών αμέσως μετά τον εμβολιασμό είναι ανησυχητική και η σιωπή γύρω από αυτά τα πιθανά σημάδια βλάβης αντικατοπτρίζει την πολιτική γύρω από τα εμβόλια Covid-19. Ο στιγματισμός τέτοιων ανησυχιών είναι κακός για την επιστημονική ακεραιότητα και μπορεί να βλάψει τους ασθενείς.
Τέσσερις σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες ακολουθούν αυτή τη πορεία, σύμφωνα με δεδομένα που λαμβάνονται απευθείας από το Vaers: χαμηλά αιμοπετάλια (θρομβοπενία), μη λοιμώδης μυοκαρδίτιδα ή καρδιακή φλεγμονή, ειδικά για άτομα κάτω των 30 ετών, βαθιά φλεβική θρόμβωση και θάνατος.
Ο Vaers καταγράφει 321 περιπτώσεις μυοκαρδίτιδας εντός πέντε ημερών από τη λήψη του εμβολιασμού, πέφτοντας σχεδόν στο μηδέν στις 10 ημέρες. Προηγούμενη έρευνα έχει δείξει ότι αναφέρθηκε μόνο ένα μικρό μέρος των ανεπιθύμητων ενεργειών, οπότε ο πραγματικός αριθμός των περιπτώσεων είναι σχεδόν σίγουρα υψηλότερος. Αυτή η τάση να μην αναφέρονται όλα τα περιστατικά συμφωνεί με την κλινική μας εμπειρία.
Αναλύσεις για επιβεβαίωση ή απόρριψη αυτών των ευρημάτων θα πρέπει να πραγματοποιούνται χρησιμοποιώντας μεγάλα σύνολα δεδομένων εταιρειών ασφάλισης υγείας και οργανισμών υγείας. Το CDC και το FDA γνωρίζουν σίγουρα αυτά τα μοτίβα δεδομένων, ωστόσο κανένας οργανισμός δεν έχει παραδεχτεί την τάση.
Αυτό που υπονοείται είναι ότι οι κίνδυνοι ενός εμβολίου Covid-19 μπορεί να υπερτερούν των οφελών για ορισμένους πληθυσμούς χαμηλού κινδύνου, όπως παιδιά, νεαροί ενήλικες και άτομα που έχουν αναρρώσει από το Covid-19. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα σε περιοχές με χαμηλά επίπεδα κοινοτικής εξάπλωσης, καθώς η πιθανότητα ασθένειας εξαρτάται από τον κίνδυνο έκθεσης.
Και ενώ δεν θα το μαθαίνατε ποτέ από τα χείλη των αξιωματούχων δημόσιας υγείας, καμία μεμονωμένη μελέτη δεν έδειξε ότι οι ασθενείς που έχουν προηγούμενα μολυνθεί επωφελούνται από τον εμβολιασμό κατά της Covid-19. Το ότι δεν το παραδέχονται αμέσως ο CDC ή ο Anthony Fauci είναι μια ένδειξη του πόσο βαθιά εμπλέκεται η πανδημική πολιτική στην επιστήμη.
Ωστόσο η επιστημονική ειλικρίνεια δείχνει κάποια σημάδια ζωής. Τον Μάιο, η Νορβηγική Υπηρεσία Φαρμάκων εξέτασε αρχεία περιπτώσεων για τους πρώτους 100 αναφερόμενους θανάτους σε τρόφιμους οίκων ευγηρίας που έλαβαν το εμβόλιο Pfizer. Η Υπηρεσία κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το εμβόλιο «πιθανόν» να συνέβαλε στο θάνατο 10 από αυτών των τροφίμων λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών όπως πυρετός και διάρροια, και «πιθανώς» συνέβαλε στο θάνατο επιπλέον 26. Αλλά αυτό το είδος τιμιότητας είναι σπάνιο. Και είναι σπάνιο να συνδέεται οποιοδήποτε εμβόλιο με θανάτους, επομένως αυτή η ασυνήθιστη εξέλιξη των εμβολίων mRNA αξίζει περαιτέρω διερεύνηση.
Η μάχη για την ανάκτηση της επιστημονικής τιμιότητας θα είναι δύσκολη στην πολιτική των ΗΠΑ κατά του Τραμπ την άνοιξη του 2020, η οποία θα μετατραπεί σε λογοκρισία στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Οι ειδήσεις συχνά στερούνταν πνευματικής περιέργειας σχετικά με την καταλληλόλητα των κατευθυντήριων γραμμών για τη δημόσια υγεία – ή γιατί μια μαχητική μειονότητα επιστημόνων διαφωνούσε έντονα με τις επικρατούσες απόψεις. Οι επιστήμονες έχουν υποστηρίξει υπέρ ή κατά των θεραπειών Covid-19 ενώ έχουν οικονομικές σχέσεις με τους κατασκευαστές προϊόντων και τους ευεργέτες τους.
Οι αρχές της δημόσιας υγείας κάνουν ένα λάθος και διακινδυνεύουν την εμπιστοσύνη του κοινού, με το να μην είναι ειλικρινείς για την πιθανότητα βλάβης από ορισμένες παρενέργειες του εμβολίου. Θα υπάρξουν μόνιμες συνέπειες από την ανάμιξη της πολιτικής μεροληψίας με την επιστήμη κατά τη διαχείριση μιας κρίσης δημόσιας υγείας.
