Απειλείται να μείνει στα ”κρύα του λουτρού” η Τουρκία, μετά το μεγάλο σύστημα συμμαχιών που επεκτείνεται μεταξύ Ελλάδας και Ινδίας.
Ο Mohammed Soliman, εξωτερικός συνεργάτης του Ινστιτούτου Μέσης Ανατολής (ΜΕΙ) της Ουάσινγκτον, αναφέρει πως «Η επιθετικότητα και η στάση της Τουρκίας, ώθησε τις χώρες αυτές σε στενότερες επαφές». «Η Τουρκία του Ερντογάν, όσον αφορά την εξωτερική πολιτική, εκμηδένισε τους ”φίλους” και τους κατέστησε σε ”εχθρούς” τα τελευταία χρόνια», δήλωσε ο Soliman .
«Υπάρχει η αίσθηση ότι η εξωτερική πολιτική της Τουρκίας αφορά περισσότερο την κυριαρχία και όχι τη συνύπαρξη με περιφερειακές και άλλες ξένες δυνάμεις», είπε.
Ο Soliman, ο οποίος συνέγραψε ένα άρθρο για το ΜΕΙ τον Ιούλιο, περιγράφοντας λεπτομερώς αυτό που αποκάλεσε «ινδο-αβρααμική συμμαχία», δηλώνει ότι η τουρκική εξωτερική πολιτική δεν είναι ο μόνος παράγοντας που οδηγεί σε αυτή την στάση.
Αυτές οι εταιρικές σχέσεις μεταξύ διαφορετικών εθνών όπως η Ελλάδα, το Ισραήλ, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ), η Αίγυπτος και η Ινδία, αναπτύσσονται από μεμονωμένες πρωτοβουλίες που βασίζονται σε ένα ευρύ σύνολο συμφερόντων που περιλαμβάνουν την απόρριψη της ισχύος του προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και της Τουρκίας γενικά, ως περιφερειακής δυνάμεως.
Η Ινδία, παραμένει η μεγαλύτερη δημοκρατία στον κόσμο. Έως και το 2026 αναμένεται μάλιστα να έχει ξεπεράσει σε πληθυσμό και την Κίνα, ενώ παράλληλα διαθέτει και μια πολύ δυναμική ινδική διασπορά με παρουσία σε χώρες όπως είναι τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, η Σαουδική Αραβία και οι Ηνωμένες Πολιτείες.
“Η «Συμφωνία του Αβραάμ» τον Αύγουστο του 2020, η οποία ομαλοποίησε τις σχέσεις μεταξύ Ισραήλ και ΗΑΕ, πραγματοποιήθηκε εν μέρει λόγω των κοινών φόβων που σχετίζονται με την Τουρκία. Η Ελλάδα, μέλος του ΝΑΤΟ και κύριος αντίπαλος της Άγκυρας, επίσης, έχει αναπτύξει στενότερους δεσμούς με το Ισραήλ και τα ΗΑΕ στον τομέα της άμυνας και του εμπορίου για την αντιμετώπιση της τουρκικής επιρροής στην ανατολική Μεσόγειο Θάλασσα”, τόνισε ο ίδιος.
Οι ανησυχίες των χωρών αυτών για την Τουρκία μοιάζουν εν μέρει με παρόμοιους περιφερειακούς φόβους για το Ιράν, ιδιαίτερα στη Μέση Ανατολή.
Ο ειδικός ανέφερε ότι η Τουρκία είναι από πολλές απόψεις ικανότερος στρατηγικός παίκτης από το Ιράν και ότι η ικανότητά της να προβάλλει τη δύναμή της έχει ανησυχήσει πολλές χώρες για τις αληθινές προθέσεις της.
“Υπάρχει η αίσθηση ότι η εξωτερική πολιτική της Τουρκίας αφορά περισσότερο την κυριαρχία και όχι τη συνύπαρξη με περιφερειακές και άλλες ξένες δυνάμεις”, δήλωσε ο Soliman.
Η συμπερίληψη της Ινδίας στην ανάλυση του Soliman είχε να κάνει πιο πολύ με τις στενότερες σχέσεις της Τουρκίας με το Πακιστάν. Υπό τον Ερντογάν, η Άγκυρα υποστήριξε το Ισλαμαμπάντ στη διαμάχη της για την περιοχή Τζαμού-Κασμίρ που κυβερνάται από το Νέο Δελχί και έφτασε στο σημείο να απορρίψει οποιαδήποτε ινδική ένταξη στην ομάδα πυρηνικών προμηθευτών για λογαριασμό του Πακιστάν.
Σε πρόσφατη συνέντευξή του , ο πρέσβης της Τουρκίας στην Ινδία είπε ότι θεωρεί ότι τα πολιτικά προβλήματα πρέπει να διαχωριστούν, χωρίς να προκαλέσουν μεγαλύτερες ζημιές στους διπλωματικούς δεσμούς.
Αλλά ο Soliman πιστεύει ότι Τουρκία και Ινδία, είναι στρατηγικά αντίθετους δρόμους, με τρόπους που θα εκδηλωθούν ακόμη και μετά την αποχώρηση ηγετών όπως ο Ερντογάν ή ο Ινδός Ναχρέντα Μόντι από την πολιτική σκηνή.
Αυτό μπορεί να φανεί ιδιαίτερα μετά την απόσυρση των Ηνωμένων Πολιτειών από το Αφγανιστάν και την κατάληψη της Καμπούλ από τους Ταλιμπάν στις 15 Αυγούστου.
Ο Soliman ανέφερε ότι το τέλος της αμερικανικής παρουσίας στο Αφγανιστάν θα μειώσει απότομα κάθε σημασία που έχει δώσει η Ουάσινγκτον στο Πακιστάν υπέρ στενότερων δεσμών με την Ινδία. Για τις ΗΠΑ, η Ινδία αντιπροσωπεύει έναν κρίσιμο εταίρο στον αυξανόμενο ανταγωνισμό της με την Κίνα σε αντίθεση με το ένθερμο υπέρ του Πεκίνου Πακιστάν.
Με την απώλεια του ενδιαφέροντος των ΗΠΑ, το Πακιστάν μπορεί με τη σειρά του να πλησιάσει την Τουρκία, η οποία μέχρι τη νίκη των Ταλιμπάν στην Καμπούλ επιθυμούσε μεγαλύτερη συμμετοχή στο Αφγανιστάν.
Το γεγονός ότι ισχυροί αντίπαλοι μιλούν τώρα μεταξύ τους και συνάπτουν νέες συνεργασίες έχει τεθεί υπό παρακολούθηση από την Άγκυρα. Τον τελευταίο χρόνο, η Τουρκία έχει κάνει προσπάθειες να επιδιορθώσει τις σχέσεις της με αρκετούς από αυτούς, χωρίς αποτέλεσμα.
Ο Soliman εξηγεί επίσης, ότι οι χώρες αυτές θεωρούν αυτή την επίθεση “τουρκικής γοητείας”, ως τακτική από η οποία αποκρύβει τα πραγματικά κίνητρα της Άγκυρας.
Η Τουρκία κινείται σύμφωνα με όλα αυτά, ως μια απεγνωσμένη και απομονωμένη χώρα, προσπαθώντας να πετύχει χιμαιρικά σχέδια σε Ανατολή και δύση, καθώς το τέλος της είναι πλέον προδιαγεγραμμένο.
pentapostagma.gr
