Με αφορμή τη γιορτή του Τιμίου, Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου, ας δούμε ένα θέμα πολύ σοβαρό που ταλαντεύεται εξαιτίας λανθασμένης (εσκεμμένα) ερμηνείας από τους κρυφούς οικουμενιστές.
Ενώ λοιπόν, τον Ιωάννη τον Βαπτιστή τον θαυμάζουμε άπαντες για την ελεγκτική στεντόρεια φωνή κατά του Ηρώδη και καλώς κάνουμε, από την άλλη επικαλούνται κατά το δοκούν (οι πονηροί), το «Μη κρίνετε ,ίνα μη κριθήτε» για τους άλλους.
Ω της μωρίας και του θράσους !!
Το ακούμε δυστυχώς και για θέματα περί Πίστεως και όχι μόνο περί βίου!
Τί θα πούμε επομένως, ότι ο Τίμιος Πρόδρομος κακώς ήλεγχε, έκρινε και καυτηρίαζε τον Ηρώδη στα περί βίου αμαρτήματά του, ή μήπως παράκουσε την Εντολή του Κυρίου έστω και νωρίτερα «Μη κρίνετε ,ίνα μη κριθήτε»;
Ο Ιερός Χρυσόστομος μας λέει:
«Το μη κρίνετε ,ίνα μη κριθήτε ,περί βίου εστί, ουχί περί Πίστεως.» Νομίζουμε ότι μας απαγορεύει να κρίνουμε τα περί βίου αμαρτήματα; Όχι αδερφοί μου, λάθος το ερμηνεύουν οι πονηροί στους αδιάφορους και ακατήχητους τόσα χρόνια.
Μήπως ο Άγιος έλεγε άλλα τη μία φορά και άλλα την άλλη; Όχι βέβαια!!
Συνεπώς, να μην ακούμε τον κάθε κρυφό αιρετικό, απατεώνα να μας λέει να μη κρίνουμε έτσι αόριστα. Ας ακούσουμε πώς μας ερμηνεύει το λεπτό αυτό θέμα ο Άγιος Χρυσορρήμων Ιωάννης.
ΟΜΙΛΙΑ ΚΓ’ ΙΩΑ.ΧΡΥΣ. /ΜΑΤΘ.7,1-23 / ΕΠΕ. ΕΡΓΑ:10 (σελ.65-77) -117.
(Αποσπάσματα)
«Μη κρίνετε διά να μη κριθήτε»
«1. Τί λοιπόν; Δεν πρέπει να ελέγχομεν αυτούς που αμαρτάνουν; Διότι και ο Παύλος αυτό το ίδιο λέγει: Μάλλον δε και εκεί ο Χριστός δια του Παύλου λέγει , «Σύ διατί κρίνεις τον αδελφόν σου; Και σύ διατί περιφρονείς τον αδελφόν σου;» και, «Σύ ποιος είσαι που κρίνεις ξένου υπηρέτην;».Και πάλιν, «’Ωστε μη κρίνετε πριν έλθη ο καιρός, μέχρις ότου έλθη ο Κύριος». Και εις άλλο μέρος πώς λέγει « Να τον ελέγξης, να τον επιτιμήσης ,να τον ενθαρρύνης»; και , «Αυτούς που αμαρτάνουν να τους ελέγχης παρουσία όλων»; Και ο Χριστός δε εις τον Πέτρον είπεν , «Πήγαινε και να ελέγξης αυτόν όταν θα είσθε μόνοι σας, και αν δεν συμμορφωθή πάρε μαζί σου και άλλον. Εάν όμως ούτε έτσι υποχωρήση να τον καταγγείλης και εις την εκκλησίαν», και διατί τόσους ώρισε τους ελεγκτάς και όχι μόνον ελεγκτάς αλλά και τιμωρούς; Διότι εκείνος που δεν θ’ ακούση εις κανένα απ’αυτούς, ώρισε να θεωρείται ως εθνικός και τελώνης.(…)
Αλλά και ο Παύλος τους Κορινθίους δεν τους παρήγγειλεν απλώς να μη κρίνουν, αλλ’ έδωσεν Εντολήν να μη κρίνουν αυτούς που προΐστανται αυτών και δια υπόθεσιν που δεν έχει πλήρη αποδεικτικά στοιχεία. Δεν είπε να μη διορθώνουν γενικά αυτούς που αμαρτάνουν.(…)
Τί λοιπόν; εάν κάποιος πορνεύη, λέγει, να μη είπω ότι είναι κακόν πράγμα η πορνεία, ούτε να διορθώσω αυτόν που κάμνει αισχράς πράξεις; Να τον διορθώσης βέβαια, αλλ’όμως όχι ωσάν αντίπαλος, ούτε ωσάν εχθρός που θέλει εκδίκησιν, αλλά ωσάν ιατρός παρασκευάζων φάρμακα. (…)
Η Εντολή λοιπόν που έδωσε δια των λεχθέντων σημαίνει το εξής: αυτός δηλαδή που είναι ένοχος δια μύρια κακά δεν πρέπει να είναι αυστηρός δικαστής των αμαρτημάτων των άλλων και προ πάντων όταν αυτά είναι μικρά. Μ’αυτό δεν καταργεί τον έλεγχον, ούτε την διόρθωσιν, αλλ’ απαγορεύει το να αδιαφορή κανείς δια τα ιδικά του και να διαλαλή τα ξένα παραπτώματα. Καθόσον αυτό επροξενούσε πολύ μεγάλην κακίαν, αφού εισήγαγε διπλήν πονηρίαν. Διότι αυτός που φροντίζει να αδιαφορή μεν δια τα ιδικά του, αν και είναι μεγάλα, να κρίνη δε τον άλλον με αυστηρότητα, αν και είναι μικρά και ασήμαντα βλάπτεται κατά διπλούν τρόπον, και με το ότι αδιαφορεί δια τα ιδικά του και με το ότι επιδεικνύει την έχθραν και την αποστροφήν του προς όλους γενικώς και ρυπαίνεται καθημερινώς με την χειρίστην ωμότητα και αντιπαθητικότητα.(…) – ΤΕΛΟΣ αποσπάσματος από ΚΓ’ ΟΜΙΛΙΑ.
Εν κατακλείδι, και στα περί βίου αμαρτήματα των αδερφών έχουμε ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ και ΚΑΘΗΚΟΝ να κρίνουμε και να διορθώνουμε, αλλά, με αγνές προθέσεις και προϋποθέσεις!, καθότι και ο Απόστολος μας λέει:
«Δεν σας έγραψα δια τους μη χριστιανούς. Διότι τί δουλειά έχω εγώ να κρίνω και τους έξω, τους μη χριστιανούς δηλαδή; Δεν κρίνετε και σείς τους εντός της Εκκλησίας; Όπως λοιπόν σείς, έτσι και εγώ μόνον αυτούς, που είναι μέσα εις την Εκκλησίαν, έχω ΚΑΘΗΚΟΝ και ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ να κρίνω.» (Κοριν.Α.’ ε’ 12.)
Τα ανωτέρω αφορούν στα περί βίου.
Στα δε περί Πίστεως το θέμα αλλάζει εντελώς!
{ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΟΜΙΛΙΑΣ ΜΣΤ’ (Ματθ.13,24-33) Ι.Χρυς. ΕΡΓΑ 11 ΕΠΕ , σελ.215-223}
«Παρουσιάζει δε (ο Κύριος) τον ίδιον τον άνθρωπον ως εχθρόν, εξαιτίας της βλάβης που προξενεί εις τους ανθρώπους.» (…) «Αυτός δε τους απάντησε ,κάποιος άνθρωπος εχθρός μου το έκανεν αυτό.»
«Διότι δεν έσπειρε πριν από αυτόν, επειδή δεν θα είχε τίποτα να καταστρέψη, αλλ’ όταν πλέον είχεν ολοκληρωθή η όλη εργασία της σποράς δια να καταστρέψη τους κόπους και τας φροντίδας του γεωργού (έσπειρε τα ζιζάνια).
(…) Κάτι παρόμοιον δε συνέβη και εις την αρχήν. Πολλοί δηλαδή από τους προεστώτας ,εισάγοντας εντός των εκκλησιών πονηρούς άνδρας που ήσαν κρυπτοαιρετικοί, παρείχαν μεγάλην ευκολίαν εις τα επίβουλα σχέδιά του. Διότι δεν απαιτείται πλέον κόπος δια τον διάβολον, όταν φυτεύση αυτούς μεταξύ των πιστών.»( …) «Και ακριβώς αυτό κάνουν και οι αιρετικοί, οι οποίοι μόνον από κενοδοξίαν και όχι δια τίποτε άλλο, ρίπτουν το δηλητήριόν των». (…) «Εις την αρχήν δηλαδή αποκρύπτουν τους πραγματικούς εαυτούς των, όμως όταν αποκτήσουν περισσότερον θάρρος και τους παραχωρήσει κανείς τον λόγον, τότε χύνουν το δηλητήριόν των.»(…)
«Επομένως ο Κύριος δεν απαγορεύει να παρεμποδίζονται οι αιρετικοί, να αποστομώνονται, να αποκόπτεται η θρασύτης των και να διαλύωνται τα συνέδριά των και αι συγκεντρώσεις των, αλλ’ απαγορεύει να φονεύονται και να κατασφάζονται.»
ΤΕΛΟΣ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΩΝ
*******************************
Θα πρέπει να είναι εντελώς τυφλός κάποιος ώστε να μην αντιλαμβάνεται ότι έχουν στην κυριολεξία αλλάξει οι όροι.
Οι αιρετικοί φονεύουν τους Ορθοδόξους Χριστιανούς και όλους τους ανθρώπους με σατανικό και ύπουλο τρόπο.
Επανερχόμαστε στους πρώτους χριστιανικούς χρόνους των διωγμών με την τεράστια διαφορά όμως, ότι στις μέρες μας , τους διωγμούς δεν τους κάνουν οι ειδωλολάτρες, αλλά οι ίδιοι οι «χριστιανοί» που εξέπεσαν και έγιναν αιρετικοί -πρόδρομοι του αντιχρίστου και εχθροί του Θεού και του ανθρώπου.
Οι αιρετικοί παρεμποδίζουν τους πιστούς χριστιανούς.
Οι αιρετικοί τους διώκουν.
Οι αιρετικοί κλείνουν τις Εκκλησίες των Ορθοδόξων.
Οι αιρετικοί διαλύουν τις συγκεντρώσεις των πιστών.
Όλα αυτά βεβαίως ήταν αναμενόμενα και έπονται τα χειρότερα αφού «εκοιμώντο οι άνθρωποί του, ήλθεν ο εχθρός Του και έσπειρε ζιζάνια ανάμεσα εις τον σίτον και έφυγεν.»
«Επαγρυπνείτε και παραμένετε αμετακίνητοι εις την Πίστιν».
ΚΑΛΗ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ Η ΝΕΑ ΧΡΟΝΙΑ 2022, με αγωνιστικότητα και ομολογιακό φρόνημα!
Με εν Χριστώ αγάπη και ενδιαφέρον
