Γράφει: Γιάννης Πετρίδης
Αμερικανικά μαχητικά F-15E Strike Eagle και ελληνικά μαχητικά F-16C/D από διάφορες Μοίρες “απλώθηκαν” σήμερα στην θαλάσσια έκταση μεταξύ Ρόδου και Καστελόριζου, σε απόσταση “αναπνοής” από τις τουρκικές ακτές σε ένα πολύπλοκο από επιχειρησιακής,
αλλά πολύ απλό από πολιτικής άποψης, σενάριο: Προσβολή και καταστροφή εχθρικού Στόλου!
Τα περισσότερα από τα 14 αμερικανικά μαχητικά που συμμετέχουν στην άσκηση “Ηνίοχος 2018” πήραν μέρος στο σενάριο το οποίο προέβλεπε αφ’ενός μεν την προστασία των μαχητικών κρούσης (ελληνικά F-16 ανέλαβαν τον ρόλο αυτό) και ένα μικτό ελληνο-αμερικανικό πακέτο το οποίο κτύπησε “εχθρικές” κύριες μονάδες και αποβατικά πλοία.
Ολες οι φωτό είναι από το σημερινό επιχειρησιακό σκέλος της άσκησης και είναι αποκλειστικές του pronews.gr:
Τα τουρκικά μαχητικά δεν “κουνήθηκαν” ούτε τόλμησαν να αμφισβητήσουν στην πράξη τις “κλειστές” περιοχές της άσκησης.
Η συνεργασία των F-16 με τα αμερικανικά F-15E της USAFΕ, είναι πλέον ρουτίνα και γίνεται περίπου “με κλειστά μάτια”.
Οι Αμερικανοί σπάνια βρίσκουν πληρώματα όπως αυτά του επιπέδου των πιλότων της ΠΑ για να ασκηθούν παγκοσμίως.
Στην άσκηση μεταξύ Ρόδου και Καστελόριζου δεν συμμετείχαν τα Mirage 2000-5 της Πολεμικής Αεροπορίας τα οποία συμμετείχαν, όμως στο άλλο μέρος της άσκησης που διεξήχθη στο Μυρτώο Πέλαγος με το Πολεμικό Ναυτικό (άσκηση “Αστραπή” με την φρεγάτα “Ναυαρίνο” κλάσης “S”).
Στην άσκηση αυτή συμμετείχαν τα ισραηλινά F-16I, τα βρετανικά EF-2000 Eurofighter, τα ιταλικά Tornado και τα εμιρατιανά Μirage 2000-9 (φωτό).
Εδώ υπήρχε πακέτο αεροσκαφών που προστάτευε τα πλοία του ΠΝ και ένα άλλο πακέτο που εκτέλεσε διαδοχικές προσβολές του ελληνικού Στόλου.
Τα αποτελέσματα δεν ήταν καθόλου ενθαρρυντικά όταν οι βολές γίνονταν από stand-off όπλα.
Γενικά, τα πυραυλικά συστήματα του ΠΝ αδυνατούν να εκτελέσουν βολές σε απόσταση μεγαλύτερη των 40 χλμ. που είναι η ακτίνα των αντιαεροπορικών πυραύλων ESSM των MEKO-200HN.
Τα πράγματα στις φρεγάτες “S” είναι ακόμα χειρότερη με τους “αρχαίους” RIM-7 Sea Sparrow με την ακτίνα δράσης να περιορίζεται σε κάτω από 18 χλμ. για αποτελεσματική βολή.
Σε πραγματικές συνθήκες μάχης οι ζωές των πληρωμάτων και των πλοίων θα “κρέμονταν” από τα συστήματα εγγύς αντιπυραυλικής άμυνας CIWS Phalanx, αλλά αυτό πραγματικά είναι ένα σενάριο που κανένας δεν θα ήθελε να δει να γίνεται πραγματικότητα γιατί πλέον μιλάμε για “ζαριά”: Αν αναχαιτιστούν, αν ο εχθρός δεν εκτελέσει επιθέσεις κορεσμού, αν καταστραφούν όλα τα εχθρικά βλήματα κλπ κλπ.
Σε οποιαδήποτε περίπτωση το Ναυτικό έχει πρόβλημα ύπαρξης με τα νυν κύρια πλοία επιφανείας, άρα έχει πρόβλημα ύπαρξης και η ίδια η Ελλάδα σε περίπτωση επιχειρήσεων. Ελλάδα χωρίς ισχυρό ΠΝ δεν υπάρχει.
Από την άλλη πλευρά τα πληρώματα της ΠΑ, επιβεβαίωσαν τις εξαιρετικά υψηλές τους δυνατότητες και μάλιστα απέναντι στα βρετανικά EF-2000 Eurofighter που κατά τεκμήριο είναι ανώτερα αεροσκάφη από τα F-16 και Mirage 2000-5 της ΠΑ.
