Οι καναδικές αρχές έδωσαν το πράσινο φως για μια 32χρονη γυναίκα να σταλεί σε θάνατο λόγω του εξαιρετικά χαμηλού εισοδήματός της.
Η απόφαση να δολοφονήσει τη γυναίκα με χαμηλό εισόδημα αποτελεί μέρος ενός νέου σχεδίου της καναδικής κυβέρνησης για την επίλυση του πληθωρισμού, των αστέγων, της εκτοξευόμενης εγκληματικότητας και της έλλειψης τροφίμων με ευθανασία των φτωχών .
Η Ντενίζ, της οποίας το πραγματικό όνομα έχει παραλειφθεί για την προστασία της ταυτότητάς της, πάσχει από μια σπάνια πάθηση γνωστή ως Πολλαπλή Χημική Ευαισθησία . Η έκθεση σε οικιακές χημικές ουσίες προκαλεί αλλεργικές αντιδράσεις.
Αυτό έχει καταστήσει την εξασφάλιση στέγης ένα πολύ δύσκολο έργο.
Το Ctvnews.ca αναφέρει: Μετά από ένα άρθρο του CTV National News που δημοσιεύθηκε αυτή την άνοιξη και περιγράφει λεπτομερώς την εκκρεμούσα έγκρισή της για ιατρική βοήθεια στο θάνατο (MAiD), η Denise δήλωσε ότι το κύμα δημόσιας υποστήριξης που έλαβε προκάλεσε μια αχτίδα ελπίδας για το μέλλον της. Αλλά τώρα, έχει αρχίσει να θαμπώνει.
“Μου δόθηκε αυτή η οιονεί ελπίδα όπου βλέπω έναν τρόπο να επιβιώσω τώρα … τα κομμάτια απλά δεν προσθέτουν και τα χρήματα είναι το ρολόι”, είπε.
Η MAiD νομιμοποιήθηκε στον Καναδά το 2016 για υποψηφίους των οποίων ο φυσικός θάνατος ήταν λογικά προβλέψιμος και αργότερα τροποποιήθηκε για να συμπεριλάβει τους Καναδούς που υποφέρουν από “ανυπόφορη” και “μη αναστρέψιμη” ασθένεια, νόσο ή αναπηρία.
Περισσότεροι από 1.000 δωρητές συγκέντρωσαν χρήματα την άνοιξη για να βοηθήσουν την Ντενίζ να εξασφαλίσει μόνιμη στέγαση σε χώρο προσβάσιμο σε αναπηρικό αμαξίδιο με μη μολυσμένο αέρα. Αλλά έξι μήνες αργότερα, εξακολουθεί να ψάχνει για σπίτι καθώς τα κεφάλαια και ο χρόνος τελειώνουν.
“Προς το παρόν μου απομένουν δύο μήνες”, δήλωσε η Ντενίζ, γνέφοντας προς την εναπομείνασα δεξαμενή χρημάτων.
“Έχω ζητήσει την τελική έγκριση για το MAiD”, είπε.
ΠΡΟΣΩΡΙΝΉ ΑΝΑΚΟΎΦΙΣΗ
Σε ένα ξενοδοχείο στο Τορόντο, σκαρφαλωμένο σε μια χαράδρα που περιβάλλεται από δέντρα και καθαρό αέρα, η Ντενίζ μπόρεσε επιτέλους να βγάλει τον αναπνευστήρα και να αναπνεύσει την άνοιξη.
Το ξενοδοχείο ήταν το μόνο προσωρινό κατάλυμα που μπόρεσε να βρει, το οποίο ήταν πρόθυμο να διακόψει τη χρήση προϊόντων καθαρισμού με αρώματα και χημικά 24 ώρες πριν από την άφιξή της.
Στο τελευταίο της διαμέρισμα, δεν μπορούσε να ξεφύγει από τα χημικά.
Η Ντενίζ, η οποία είναι χρήστης αναπηρικού αμαξιδίου εδώ και έξι χρόνια ως αποτέλεσμα τραυματισμού της άνω σπονδυλικής στήλης, είναι δικαιούχος του Προγράμματος Στήριξης Αναπηρίας του Οντάριο (ODSP). Αποκαλεί τα 1.278 δολάρια το μήνα “κυβερνητικά ρυθμιζόμενη άθλια φτώχεια”.
Το σχέδιο δεν ήταν ποτέ να μείνει στο ξενοδοχείο για μεγάλο χρονικό διάστημα. “Αυτό είναι εντελώς μη βιώσιμο”, δήλωσε η Denise. Αλλά μήνες αργότερα, παραμένει στο δωμάτιο.
“Ντρέπομαι που είμαι ακόμα εδώ”.
Τον Οκτώβριο, η Ντενίς ξεναγήθηκε για πρώτη φορά σε μια δημοτική μονάδα που προσφέρει ενοίκιο κάτω από την αγοραία τιμή – κάτι που έψαχνε για το μεγαλύτερο μέρος της δεκαετίας.
Αλλά όταν είδε τον διαθέσιμο χώρο, διαπίστωσε ότι ήταν αβίωτος.
“Η πρώτη κατοικία που είδα δεν είχε επαρκή ροή αέρα. Υπήρχε μόνο ένα παράθυρο. Υπήρχε μυρωδιά μούχλας στο μπάνιο, πτώματα νεκρών κατσαρίδων”, είπε.
“Εδώ είναι που γίνεται θέμα προσβασιμότητας, επειδή ουσιαστικά δεν υπάρχουν οικονομικά προσιτά ενοίκια στην πόλη που να είναι σχεδιασμένα ή να εξυπηρετούν την Πολλαπλή Χημική Ευαισθησία”.
Η ΣΤΈΓΑΣΗ ΩΣ ΑΝΘΡΏΠΙΝΟ ΔΙΚΑΊΩΜΑ
Η βουλευτής του Τορόντο-St. Paul’s Jill Andrew δήλωσε ότι το γραφείο της επικοινώνησε με την Denise τον Μάρτιο, αφού άκουσε για την άκαρπη προσπάθειά της για ασφαλή και προσιτή στέγαση.
“Η επισφάλεια της κατάστασης της Denise δεν θα έπρεπε ποτέ να συμβαίνει, αλλά αυτή είναι η καταστροφική πραγματικότητα για τα άτομα που στεγάζονται επισφαλώς στο Οντάριο”, δήλωσε η Andrew στο CTV News Toronto.
Η ομάδα της έγραψε επιστολές στον πρωθυπουργό Doug Ford, μαζί με τον Steve Clark, τον υπουργό δημοτικών υποθέσεων και στέγασης, και την Merrillee Fullerton, την υπουργό παιδιών, κοινότητας και κοινωνικών υπηρεσιών.
“Εξ όσων γνωρίζω, καμία από αυτές τις επιστολές δεν έχει απαντηθεί”, δήλωσε η Andrew.
“Κανείς δεν θα πρέπει να χρειαστεί να ζητήσει Ιατρική Βοήθεια στον Θάνατο (MAiD) εξαιτίας της άρνησης μιας κυβέρνησης να ενεργήσει προς το συμφέρον των ατόμων που βιώνουν άστεγους ή αναπηρία. Η Ντενίζ χρειάζεται η κυβέρνηση του Οντάριο να δράσει σήμερα. Δεν έχει άλλο χρόνο για χάσιμο”.
Ο υπουργός δημοτικών υποθέσεων και στέγασης του Οντάριο δήλωσε στο CTV News Toronto ότι η επαρχιακή κυβέρνηση έχει επιτύχει “ιστορικά αποτελέσματα” στην οικοδόμηση περισσότερων κατοικιών για την αντιμετώπιση της έλλειψης στέγης για τους ευάλωτους πολίτες του Οντάριο, παράλληλα με την αύξηση του ODSP κατά πέντε τοις εκατό τον Σεπτέμβριο.
Ωστόσο, δεν ασχολήθηκε άμεσα με την κατάσταση της Ντενίζ.
Η εκτελεστική διευθύντρια της γραμματείας στέγασης του Τορόντο, Abigail Bond, δήλωσε ότι η πόλη είναι “απογοητευμένη” από την είδηση ενός κατοίκου που εξετάζει το MAiD και ελπίζει ότι η Denise θα το ξανασκεφτεί.
Η Μποντ δήλωσε ότι η πόλη βοηθά ενεργά την Ντενίζ να αποκτήσει “κατάλληλη στέγαση”, η οποία περιλαμβάνει επιλογές στην ιδιωτική αγορά και μέσω των στεγαστικών εταίρων της πόλης. Πρόσθεσε ότι η πόλη βοήθησε την Denise να εξασφαλίσει ένα φορητό στεγαστικό επίδομα που βοηθάει στο κόστος ενοικίασης στην ιδιωτική αγορά.
Αλλά η Ντενίζ είπε ότι την προειδοποίησε το προσωπικό της πόλης ότι η εύρεση επιδοτούμενης από την πόλη στέγης που θα μπορούσε να φιλοξενήσει την αναπηρία της θα ήταν σαν να “βρίσκεις βελόνα στα άχυρα”.
Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση αναγνώρισε το δικαίωμα στην επαρκή στέγαση ως θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα το 2019, το οποίο η Susannah Bunce, αναπληρώτρια καθηγήτρια ανθρώπινης γεωγραφίας στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο, δήλωσε ότι η πόλη πρέπει να αντιμετωπίσει.
“Πρέπει να αρχίσουμε να το συζητάμε προληπτικά στο Τορόντο, για να δούμε τη στέγαση ως ανθρώπινο δικαίωμα και όχι ως κάτι που πρέπει να θεωρηθεί ως εμπόρευμα”, δήλωσε η Bunce.
“Είναι μια κατάσταση που έχει παραχθεί από κανονισμούς που έχουν αρθεί από την επαρχιακή κυβέρνηση, ιδίως τα τελευταία χρόνια, για να εξυπηρετήσουν τις ανάγκες των ιδιοκτητών και των ανθρώπων που θέλουν να επενδύσουν σε κατοικίες, αντί για τους ανθρώπους που χρειάζονται καλή ποιότητα, ασφαλή και οικονομικά προσιτή στέγαση”.
ΤΕΛΙΚΗ ΕΓΚΡΙΣΗ
Η Ντενίζ δήλωσε ότι υπάρχει μόνο η τελική γραφειοκρατία που στέκεται ανάμεσα στην ίδια και τον ιατρικά υποβοηθούμενο θάνατο.
Έχουν γίνει οι ρυθμίσεις για την κηδεία και έχει υπογραφεί πληρεξούσιο.
Για να εξεταστεί, ένας αιτών χρειάζεται δύο ανεξάρτητους γιατρούς ή νοσηλευτές να επιβεβαιώσουν ότι πληροί τα κριτήρια, κάτι που η Denise έχει κάνει. Αυτό συνοδεύεται από μια γραπτή αίτηση για MAiD υπογεγραμμένη από το άτομο που υποβάλλει την αίτηση.
Μόλις κατατεθούν τα έντυπα, η Ντενίζ θα εισέλθει σε περίοδο αναμονής 90 ημερών προτού πραγματοποιηθεί το MAiD.
“Είναι η μόνη επιλογή”, δήλωσε η Denise.
“Το να ζω σε ένα μη ασφαλές περιβάλλον είναι τόσο επιζήμιο για μένα και μου προκαλεί τόση ταλαιπωρία που είναι απλώς σωματικά ανυπόφορο”.
