Το σώμα μας θα αναστηθεί. Δεν θα μείνει, όμως, έτσι που είναι τώρα. Αλλά θα είναι πιο κατάλληλο για την αιωνιότητα. Δεν θα έχει πια ανάγκη από υλικές τροφές για να ζήσει, ούτε σκάλες για να ανεβαίνει.
Διότι το σώμα θα γίνει πνευματικό (πρβλ. Α´ Κορ. ιε´ 44), κάτι θαυμαστό, που όμοιο τώρα δεν έχουμε για να συγκρίνουμε.
-Τότε, λέει η Αγία Γραφή, οι δίκαιοι θα λάμψουν όπως ο ήλιος και όπως η σελήνη και όπως ο λαμπρός ουρανός. (Αγίου Κυρίλλου Αρχιεπίσκοπος Ιεροσολύμων, Κατήχηση Φωτιζομένων ΙΗ´, σελ. 567)…
-Ο Επίσκ. Διοκλείας Κάλλιστος γράφει:
«Μας το λέει ο άγιος Εφραίμ ο Σύρος (+373):
“Σκέψου τον άνθρωπο μέσα στον οποίο κατοικούσε η λεγεώνα από κάθε είδους δαίμονες (Μρ 5, 9)˙ βρίσκονταν εκεί,
αν και δεν ήταν αναγνωρίσιμοι,
επειδή ο στρατός τους ήταν από υλικό λεπτότερο και αιθεριότερο απ’ ό,τι η ίδια η ψυχή.
Ολόκληρος αυτός ο στρατός κατοικούσε σ’ ένα σώμα.
Εκατό φορές λεπτότερα και αιθεριότερα θα είναι τα σώματα των δικαίων όταν εγερθούν κατά την ανάστασι:
θα μοιάζουν με μια σκέψι που είναι ικανή, αν θέλη, να απλωθή και να διασταλή,
ή απεναντίας, αν επιθυμή, να συσταλή και να μαζευθή:
αν συσταλή, βρίσκεται κάπου˙ αν διασταλή βρίσκεται παντού ..
Αυτή ίσως να είναι η καλύτερη περιγραφή της δόξας της αναστάσεως την οποία μπορούμε να βρούμε.
“Ας αφήσουμε τα υπόλοιπα στη σιωπή. “Ούπω εφανερώθη τί έσόμεθα” (Α’ Ίω 3, 2)»(Συ, τεύχ. 49, 32).
(αρχιμ. Ιωάννου Κωστώφ, Η Δευτέρα Παρουσία, Σταμάτα 2016, σελ. 213-214)
