«Ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι οὐδείς προφήτης δεκτὸς ἐστιν ἐν τῇ πατρίδι αὐτοῦ» (Κατά Λουκά δ΄ 24).
Ο πιο διάσημος Γερμανός ήταν Αυστριακός
Ο πιο διάσημος Γάλλος ήταν Ιταλός
Ο πιο διάσημος Κουβανός ήταν Αργεντίνος
Υπάρχει ένα πολύ ενδιαφέρον μοτίβο στις βασικές αρχές συμπεριφοράς του Μάτριξ το οποίο αναλύεται στην Οντοθεραπεία σχετικά με την ιδιαίτερη κλίση που αυτό έχει στο να προτιμά και να επιλέγει ξένους για να ηγηθούν στις νέες πατρίδες τους.
Αλλά δεν σταματά εκεί, όχι μόνο τους προωθεί αλλά τους μετατρέπει και σε εξαιρετικά σημαντικές προσωπικότητες της χώρας υποδοχής σε τέτοιο βαθμό που αυτοί να μένουν στην ιστορία ως οι πλέον χαρακτηριστικοί εκπρόσωποι ενός κράτους στο οποίο δεν γεννήθηκαν!
Πασίγνωστα ιστορικά παραδείγματα: Μεγάλη Αικατερίνη της Ρωσίας, Αδόλφος Χίτλερ, Τσε Γκεβάρα, Μέγας Ναπολέων, Ιωσήφ Στάλιν αλλά και μεγάλες βασιλικές οικογένειες όπως οι Ρομανώφ και η Βρετανική Βασιλική οικογένεια όπως επίσης και δύο Έλληνες Εθνάρχες που γεννήθηκαν ως Οθωμανοί υπήκοοι.
Όλοι οι παραπάνω υπήρξαν κάποτε <<ξένοι>> ως προς τα κράτη στα οποία τελικά κυριάρχησαν. Άρα είχε πολύ δίκιο ο Ιησούς όταν διαπίστωνε ότι “Ουδείς προφήτης στον τόπο του”
