Κατάντησε ρουτίνα για το δικαστικό-ανακριτικό σύστημα της χώρας η συγκάλυψη οφθαλμοφανών και ειδεχθών εγκλημάτων ως «ατυχήματα» — τροχαία, φυσικά ή υγειονομικά, πολύνεκρα ή ατομικά.
Όταν μάλιστα οι ευθύνες για το «ατύχημα» δεν αποδίδονται στα ίδια τα θύματα, όπως συνέβη στο Μάτι ή στην προκειμένη περίπτωση του Βασίλη Καλογήρου, τότε οι ευθύνες διαχέονται στο πολιτικό σύστημα για να ενοχοποιήσουν ολόκληρη την κοινωνία που το «νομιμοποιεί», είτε διά της ψήφου, είτε διά της «αποχής από τα κοινά».
Τελικά, όλοι μαζί τα κάναμε, όπως «όλοι μαζί τα φάγαμε». Άρα όλοι μαζί είμαστε άξιοι της ατυχίας μας.
Αυτή όμως η κυκλική, αυτοαναιρετική λογική του φιδιού που τρώει την ουρά του, είναι κατάφορα παράλογη και ΤΕΧΝΗΤΗ.
Δεν κάνει μόνο τα κόκαλα του Αριστοτέλη να τρίζουν, αλλά χαροποιεί και τους εκάστοτε Δράστες και άμεσους Συνεργούς στο Φόνο, που ξέρουν ότι θα διαφύγουν εύκολα με προεξοφλημένο το Ακαταδίωκτο, υπό την προστασία ενός θηριώδους και πολυπλόκαμου μηχανισμού παρασκηνιακής Διαφθοράς, Βίας και Εξαπάτησης.
Αυτό το άγος της αυτοενοχοποίησης που το Βαθύ Κράτος επισωρεύει στο συλλογικό ασυνείδητο για να ρημάξει την Ελληνική Ψυχή και Νόηση Αλήθειας, φτάνει στα όρια του με την παραμικρή αμφισβήτηση των εμπειρικών δεδομένων του «ατυχήματος».
Τα πειστήρια Δόλου και Προμελέτης στην εξιχνίαση Οργανωμένου Εγκλήματος δεν χρειάζεται να οδηγούν απευθείας στην ταυτοποίηση των Δολοφόνων. Αρκεί ως πρώτο βήμα η ακύρωση των πιθανών κινήτρων τους που διαφαίνονται σε προμηνύματα και συνέπειες του φόνου.
Όταν η μητέρα του θύματος, ως εισαγγελική λειτουργός που προΐσταται της ανάκρισης στην υπόθεση των Τεμπών, είχε απειληθεί δημόσια από εμπλεκόμενο στην υπόθεση πρόσωπο, το χειρότερο που θα περίμενε κανείς, μετά τη δίμηνη απουσία από τα καθήκοντα της, ήταν να της αφαιρεθεί η αρμοδιότητα στην υπόθεση ως συνέπεια του φόνου.
Το επόμενο λογικό βήμα στη συγκάλυψη του εγκλήματος είναι να κλείσει η υπόθεση με τη διάγνωση των αιτίων θανάτου ως «ισχαιμία του μυοκαρδίου», η οποία μπορεί σκόπιμα να προκληθεί χωρίς να αφήσει ίχνη.
Ποιός είναι ο ρόλος της «έγκριτης» αστυνομικής ή ερευνητικής δημοσιογραφίας σε μια τέτοια υπόθεση;
Οφείλει ή όχι να ενημερώνει την κοινή γνώμη για τα στοιχεία που προέκυπταν στη διάρκεια της τρίμηνης ανακριτικής διαδικασίας πριν το κλείσιμο της υπόθεσης;
Η απάντηση δίνεται στο παρακάτω άρθρο.
Αφού έχει κλείσει η υπόθεση εμφανίζονται για πρώτη φορά αρκετά στοιχεία που συνθέτουν το σενάριο της αρπαγής και της δολοφονίας του 39χρονου Βασίλη Καλογήρου όπως υποστηρίζουν οι γονείς του.
Η ανακοίνωση του συνηγόρου της οικογένειας του θύματος, θέτει 24 σαφή ερωτήματα και ενδείξεις που συνηγορούν υπέρ της εγκληματικής ενέργειας σε βάρος του.
Από επαγγελματίες απαγωγείς και δολοφόνους, θα προσθέταμε εμείς…
Εγω ειδικη δεν ειμαι αλλα ειμαι της περιοχης εκει που βρεθηκε το παιδι την περιοχη την ξερουν μονο κηνυγοι και οι κατοικοι της περιοχης
υπευθυνη για ολα αυτα ειναι η κυβερνηση και η χιραγωγημενη δικαιοσυνη.