Όσο πλησιάζουμε στις εκλογές και βλέπω τα προεκλογικά΄δωράκια΄της κυβέρνησης στους συνταξιούχους,μου ήλθε στο νου η εποχή του Σιμήτη, τότε που ο μακαριστός Χριστόδουλος έκανε το δημοψήφισμα για το θρήσκευμα.
Τότε οι κυβερνώντες προσπάθησαν να φοβίσουν τους συνταξιούχους (πάλι αυτή η πολυπληθής και ευπαθής ομάδα),διαδίδοντας έντεχνα, ότι σε όσους υπογράψουν, κινδυνεύουν οι συντάξεις τους.
Θα μου πείτε αστείο το επιχείρημα. Αλλά ο παππούς και η γιαγιά επηρεάζονται και θα πουν ‘δεν ξέρεις τι γίνεται καμιά φορά παιδάκι μου, έχουν δει πολλά τα μάτια μας,πως θα ζήσουμε’.
Οι ηλικιωμένοι που πέρασαν μια κατοχή, έστω και παιδιά τότε, απεχθάνονται και μόνο την ιδέα της επανάληψής της.
Οι νέοι όμως γιατί αδρανούν;γιατί τόση ηττοπάθεια;Ίσως περιμένουν κάποιο ηγέτη; Αλλά επειδή συνήθως οι κυβερνώντες πιστεύουν μόνο στην δύναμη του χρήματος (και μάλλον όχι στις ικανότητες τους),χρησιμοποιούν την μέθοδο ‘καρότο και μαστίγιο’.
Αυτό βέβαια το φαινόμενο, θα είναι πιο έντονο την εποχή του αντιχρίστου. Αυτό το όπλο το χρησιμοποιούν οι ισχυροί της γης για διάφορους λόγους όπως και από την έναρξη της εποχής των μνημονίων, προσπάθησαν να εκφοβίσουν τους Έλληνες με την οικονομική καταστροφή.
Κακά τα ψέμματα ο “βολεψάκιας” Έλληνας είναι στην πλειοψηφία του έτοιμος να θυσιάσει ότι ιερό έχει,προκειμένου να μην χαλάσει το πρόγραμμά του και τις συνήθειές του. Μέχρι σήμερα που μιλάμε, έχουμε νοιώσει για τα καλά τις συνέπειες της κρίσης,όπου βλέπουμε να εφαρμόζεται η ιστορία με τον βάτραχο στο νερό που βράζει.
Δηλαδή όλα αυτά τα χρόνια, έχουμε υποστεί μία σταδιακή αφαίμαξη σιγά-σιγά της οικονομικής και εθνικής μας υπόστασης, η οποία κατά τα φαινόμενα, έχει μέλλον.Είναι ένα είδος γάγγραινας που κατατρώγει τον Ελληνισμό.
Αν θέλουμε λοιπόν να λεγόμαστε γνήσιοι απόγονοι των Ελλήνων προγόνων μας πρέπει οπωσδήποτε να στηριζόμαστε σε δύο πράγματα:πρώτα στην δύναμη της πίστης μας στο Θεό και μετά στην πίστη στον εαυτό μας.
Αυτό το διαπιστώνουμε όχι μόνο από την ιστορία μας,αλλά και από την ιστορία άλλων λαών.
Για παράδειγμα στον Β’ΠΠ ο Στάλιν προσπάθησε να εμψυχώσει τους Ρώσους στρατιώτες κατά των Γερμανών με κομουνιστικές θεωρίες και συνθήματα για την πάλη των λαών κλπ,χωρίς αποτέλεσμα.
Τότε σκέφτηκε να ανοίξει πάλι τις εκκλησίες και να επαναφέρει από την εξορία τον πατριάρχη (προσωρινά βέβαια)για την τόνωση του πατριωτικού και εθνικού αισθήματος του λαού,με τα γνωστά νικηφόρα αποτελέσματα.
Ένα ίδιο πνεύμα πίστης και αυτοθυσίας χρειαζόμαστε και εμείς.Ο Χριστός περιμένει όμως να κάνουμε εμείς το πρώτο βήμα προς Αυτόν για να μεγαλουργήσει και πάλι το έθνος μας.
Ας το πάρουμε απόφαση επιτέλους, ότι η δύναμη του χρήματος χάνεται ή αλλάζει χέρια.Το πρώτο που μας χρειάζεται είναι ο Χριστός.
