Από τον Δρ. Βέρνον Κόλμαν
Το τέλος του κόσμου πλησιάζει κάθε μέρα. Και όλα τα κακά που συμβαίνουν συμβαίνουν σκόπιμα. Τίποτα κακό δεν συμβαίνει τυχαία. Και δεν υπάρχουν συμπτώσεις. Είμαστε σε πόλεμο με τις κυβερνήσεις μας. Δεν τους νοιάζει, φυσικά, επειδή ο στόχος είναι να δημιουργηθεί δυστυχία, ώστε οι άνθρωποι του κόσμου να αποδεχτούν μια νέα παγκόσμια κυβέρνηση με ανακούφιση.
Απλώς κοιτάξτε τι συμβαίνει.
Σε αυτό που κάποτε ονομαζόταν ανεπτυγμένες, πολιτισμένες χώρες, η υγειονομική περίθαλψη επιδεινώνεται σε σημείο που αμέτρητες χιλιάδες πεθαίνουν λόγω της έλλειψης πολύ απλής βασικής ιατρικής περίθαλψης. Το ιατρικό κατεστημένο ελέγχεται και ανήκει στη φαρμακευτική βιομηχανία.
Η γενική ιατρική είναι μια άρρωστη φάρσα – λειτουργεί προς όφελος υπερπληρωμένων, υποαπασχολούμενων γιατρών, οι περισσότεροι από τους οποίους δεν δίνουν δεκάρα για τους ασθενείς τους.
Τα νοσοκομεία είναι τόσο επικίνδυνα σήμερα όσο ήταν και στον Μεσαίωνα. Οι ασθενείς που πηγαίνουν στο νοσοκομείο είναι πιο πιθανό να σκοτωθούν από το προσωπικό παρά από την ασθένειά τους, και οι περισσότεροι γιατροί τώρα κάνουν περισσότερο κακό παρά καλό. Οι ηλικιωμένοι ασθενείς που εισάγονται στο νοσοκομείο είναι τυχεροί αν φύγουν ζωντανοί.
Η υγειονομική περίθαλψη ήταν σίγουρα καλύτερη και πιο ανθρώπινη τη δεκαετία του 1970 από ό,τι είναι τώρα. Και αναμφισβήτητα ακόμα καλύτερα ήταν τη δεκαετία του 1950.
Θα συζητούσα ευχαρίστως αυτόν τον ισχυρισμό ζωντανά στην εθνική τηλεόραση με οποιονδήποτε γιατρό του κατεστημένου.
Αλλά τα μέλη των ιατρικών συνδικάτων μου φαίνονται αποφασισμένα να εξαλείψουν την υγειονομική περίθαλψη βάζοντας τα δικά τους οικονομικά συμφέροντα πάνω από τα συμφέροντα των ασθενών. Υπάρχει επίσης ένας εξαιρετικός μύθος ότι η μείωση της θεραπείας, με κάποιο τρόπο, θα μετριάσει την φανταστική υπερθέρμανση του πλανήτη.
Αλλά κανείς δεν συζητά πια σημαντικά ζητήματα.
Η εκπαίδευση είναι επίσης μια καταστροφή. Οι δάσκαλοι δεν διδάσκουν στους μαθητές πώς να σκέφτονται. Διαδίδουν ψέματα και προπαγάνδα και περιμένουν από τους μαθητές τους να αποδέχονται και να αναμασούν τα σκουπίδια χωρίς ερωτήσεις. Πράγματι, οι φοιτητές – ακόμη και στο πανεπιστήμιο – αρνούνται να σκεφτούν ή να αμφισβητήσουν τα ψέματα που τους λένε. Όποιος αμφισβητεί την επίσημη γραμμή, θα λογοκριθεί μέχρι σιωπής ή θα δαιμονοποιηθεί.
Οι οικονομίες καταστρέφονται σκόπιμα από πολιτικές που φαίνονται παράλογες. Οι αφελείς τους κατηγορούν για ανικανότητα. Αλλά κανείς δεν θα μπορούσε να είναι τόσο ανίκανος όσο αυτές οι κυβερνήσεις. Καταστρέφουν σκόπιμα την οικονομία, καταστρέφουν επιχειρήσεις, δημιουργούν ανεργία, καταστρέφουν αποταμιεύσεις. Θέλουν να χρεοκοπήσετε. Θυμηθείτε το σχέδιο προχωράει: δεν θα έχετε τίποτα και θα είστε ευτυχισμένοι.
Το υγιεινό, αξιοπρεπές φαγητό είναι εξίσου δύσκολο να βρεθεί με τους έντιμους δημοσιογράφους. Τα περισσότερα από τα προϊόντα που πωλούνται είναι τόσο γεμάτα χημικά και επικίνδυνα πρόσθετα που δεν είναι κατάλληλα για ανθρώπινη κατανάλωση. Κι όμως οι τιμές συνεχίζουν να εκτοξεύονται. Οι αγρότες βρίσκονται υπό πολιορκία.
Οι τιμές της ενέργειας εκτοξεύονται επίσης. Και όταν οι τιμές της ενέργειας ανεβαίνουν, τότε ανεβαίνει και η τιμή των πάντων. Οι κυβερνητικές πολιτικές στην Ευρώπη έχουν σχεδιαστεί για να ωθήσουν τις τιμές της ενέργειας ακόμη υψηλότερα. Οι παράλογες πολιτικές μηδενικού καθαρού αποτυπώματος, που τόσο αγαπούνται από τους εντελώς παράφρονες και παραπλανημένους οπαδούς της υπερθέρμανσης του πλανήτη, θα έχουν ως αποτέλεσμα όλο και περισσότεροι άνθρωποι να πρέπει να επιλέξουν να φάνε ή να ζεσταθούν.
Οι πολιτικοί στην Ευρώπη επιθυμούν απεγνωσμένα έναν πόλεμο εναντίον της Ρωσίας και είναι αποφασισμένοι, για άλλη μια φορά, να αποτρέψουν την ειρήνη στην Ουκρανία με κάθε κόστος. Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα; Θα ανεβάσουν ακόμη περισσότερο τις τιμές του πετρελαίου και θα βοηθήσουν στην ερήμωση της Ευρώπης. Και, φυσικά, πολιτικοί όπως ο Στάρμερ και ο Μακρόν, των οποίων το μέλλον είναι σίγουρα πίσω τους, γνωρίζουν ότι μόνο ένας καλός, παλιομοδίτικος πόλεμος μπορεί να αναβιώσει τις πεσμένες καριέρες τους. (Φυσικά, οι πολιτικοί που πιέζουν για πόλεμο δεν θα εμπλακούν οι ίδιοι και τα παιδιά τους σε καμία από τις μάχες.)
Το να μπλοκάρουμε τον ήλιο σημαίνει ότι οι χειμώνες θα είναι πιο κρύοι από ποτέ. Η παγκόσμια ψύξη θα είναι ένα σκόπιμα ανθρωπογενές πρόβλημα που θα σκοτώσει εκατομμύρια.
Η ελευθερία μας να λέμε ή να γράφουμε ό,τι θέλουμε έχει περάσει χρόνια πριν. Αλλά τα πράγματα χειροτερεύουν συνεχώς. Είμαστε μήνες μακριά από τη στρατιωτική κυριαρχία σε πολλές πρώην πολιτισμένες χώρες. Όποιος διαφωνεί με την κυβέρνησή του είναι πιθανό να φυλακιστεί απλώς και μόνο επειδή εκφράζει μια γνώμη. Το μεγαλύτερο μέρος του διαδικτύου είναι κλειστό σε όσους τολμούν να μοιραστούν απαγορευμένες αλήθειες.
Όταν είσαι αρκετά θλιμμένος, εγκαταλείπεις κάθε ελπίδα, και την λύση την έχουν, θα σε προσκαλέσουν σε μια από τις κάψουλες ευθανασίας τους. Θα σε υποβάλουν για αυτοκτονία με ιατρική υποβοήθηση. Πιστεύεις πραγματικά ότι είναι σύμπτωση που η αυτοκτονία με ιατρική υποβοήθηση νομιμοποιείται σε όλο τον κόσμο με τέτοιο ρυθμό; Για άλλη μια φορά, δεν έχει γίνει πραγματική συζήτηση για αυτό.
Πριν από είκοσι χρόνια, έγραψα μια σειρά βιβλίων για το τι συνέβαινε στον κόσμο μας και προειδοποιούσα για το μέλλον που μπορούσα να δω να έρχεται.
Η σειρά βιβλίων ξεκίνησε με το « Έθνος των Αδέσποτων » (για το πώς οι νταήδες είχαν καταλάβει την Αμερική και έπαιρναν τον έλεγχο των πάντων) και το « Η Αγγλία, η Αγγλία μας » (για το πώς μια ομάδα μανιακών είχε δημιουργήσει την Ευρωπαϊκή Ένωση από τα συντρίμμια του ναζιστικού κόμματος και ήταν αποφασισμένοι να συνεχίσουν τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και να καταστρέψουν ότι απέμεινε) και συνέχισε με το « Γιατί όλα θα χειροτερέψουν », το « Η αλήθεια που δεν θα σας πουν » και, το 2006, το « Ζώντας σε μια φασιστική χώρα ».«. Α, και το OFPIS, το μόνο βιβλίο μου με ονοματοποιητικό τίτλο. Δεδομένου ότι κανένας εκδότης δεν θα τύπωνε τόσο επικίνδυνα αντικαθεστωτική ρητορική, έπρεπε να εκδώσω όλα αυτά τα βιβλία μόνος μου. Κανείς δεν θα τα κριτικάρει, φυσικά. Κανείς δεν θα μου έπαιρνε συνέντευξη γι’ αυτά, αν και ήμουν ακόμα ένας από τους επαγγελματίες συγγραφείς με τις μεγαλύτερες πωλήσεις στον κόσμο. Με φίμωσαν και με δαιμονοποίησαν.
Και μέρα με τη μέρα βλέπω όλα όσα προειδοποιούσα να υλοποιούνται.
Ο κόσμος στον οποίο ζούμε τώρα είναι ακριβώς ο ίδιος κόσμος που φοβόμουν.
Η Αγγλία είναι καταδικασμένη να εισέλθει στη χειρότερη ύφεση της ιστορίας της. Όλοι όσοι έχουν δεξιότητες ή χρήματα είτε έχουν φύγει είτε φεύγουν. Οι τιμές των σπιτιών είναι καταδικασμένες να καταρρεύσουν κατά το ένα πέμπτο – βάζοντας πολλούς με στεγαστικά δάνεια «στο νερό». Εκατοντάδες χιλιάδες εταιρείες θα κλείσουν τους επόμενους δώδεκα μήνες. Η ανεργία θα αυξηθεί κατά εκατομμύρια. Η χειρότερη ύφεση στην ιστορία έρχεται γρήγορα. Και είναι μια κατασκευασμένη ύφεση.
Η Αγγλία είναι τώρα μια πιο ρατσιστική χώρα από ποτέ, με θύματα τους λευκούς ιθαγενείς. Στις περισσότερες μεγάλες πόλεις αποτελούν εθνική μειονότητα. Και συνεχώς, όλο και περισσότεροι παράνομοι μετανάστες έρχονται ορμητικά. Πόσοι από αυτούς αγαπούν τον πολιτισμό μας ή την ιστορία μας; Η κυβέρνηση ξοδεύει τεράστια ποσά χρημάτων σε μετανάστες (νόμιμους ή μη) και τους δίνει προτεραιότητα στην πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας. Εν τω μεταξύ, οι συνταξιούχοι που έχουν εργαστεί και πληρώσει φόρους όλη τους τη ζωή είναι καταδικασμένοι να επιλέξουν μεταξύ θέρμανσης ή φαγητού – με τους ηλικιωμένους συνταξιούχους ιδίως να λαμβάνουν τη μικρότερη σύνταξη που καταβάλλεται από οποιαδήποτε κυβέρνηση στην G8. (Για λόγους που κανείς δεν έχει εξηγήσει, οι ηλικιωμένοι συνταξιούχοι λαμβάνουν πολύ μικρότερη σύνταξη από τους νέους συνταξιούχους) Και αν χρειάζονται υγειονομική περίθαλψη, οι ηλικιωμένοι μπορούν κάλλιστα να τηλεφωνήσουν στον νεκροθάφτη – το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο.
«Πειράζει;» ρώτησε ένας πολιτικός όταν του είπαν ότι ο ιθαγενής πληθυσμός στο Λονδίνο είναι πλέον μειονότητα. Λοιπόν, ναι, έχει σημασία. Είναι καλό να καλωσορίζουμε τους νεοφερμένους, αλλά η πλημμύρα των μεταναστών απειλεί τον πολιτισμό μας και την ιστορία μας. Η Αγγλία είναι η πιο πυκνοκατοικημένη χώρα στον κόσμο εδώ και χρόνια, και αυτό φαίνεται. Οι υποδομές έχουν σταματήσει να τρίζουν και έχουν καταρρεύσει. Πάρα πολλοί από τους αυτοπροκαλούμενους, άτακτους καλεσμένους περιφρονούν τους ιθαγενείς της χώρας στην οποία έχουν εισβάλει, μισούν τη σημαία τους και χλευάζουν την ιστορία τους. Όσο κι αν η Άκρα Αριστερά (που απεγνωσμένα θέλει να υπακούσει στους φασίστες συνωμότες και να καταστρέψει τον κόσμο μας) μπορεί να θέλει να προσποιείται ότι είναι, η αντίθεση στη μετανάστευση δεν είναι ζήτημα φυλής ή χρώματος δέρματος. (Όπως γνωρίζει καλά όλοι όσοι έχουν μελετήσει τον κύκλο της πολιτικής σκέψης, δεν υπάρχει πια διαφορά μεταξύ φασισμού και κομμουνισμού. Η Άκρα Αριστερά υποστηρίζει ένθερμα την πορεία προς το Μηδενικό Δίκτυο, τη Νέα Παγκόσμια Τάξη και τη Μεγάλη Επαναφορά – αν και για διαφορετικούς λόγους από εκείνους που ωθούν τους συνωμότες.)
Η αντίθεση στη μαζική ανεξέλεγκτη μετανάστευση είναι ζήτημα υπερπληθυσμού, ανεπαρκών υποδομών, ανεπαρκούς στέγασης, προβληματικής υγειονομικής περίθαλψης, τριζόμενων μέσων μεταφοράς. Υπάρχει εύλογη οργή για το γεγονός ότι δίνεται προτεραιότητα στους μετανάστες έναντι των κατοίκων που έχουν εργαστεί και πληρώσει φόρους για δεκαετίες.
Και η ιστορία και ο πολιτισμός έχουν σημασία. Η διδασκαλία τροποποιείται για να ικανοποιήσει τους εισβολείς και όχι τους ιθαγενείς. Ο πολιτισμός και η ιστορία καταστέλλονται για να μην προσβάλουν τους επισκέπτες.
Και είναι επίσης θέμα χρημάτων. Όταν εκατομμύρια μετανάστες εισρέουν σε μια χώρα, κοστίζουν χρήματα. Και υπάρχουν μόνο πεπερασμένοι πόροι. Όσοι υποστηρίζουν την απεριόριστη μετανάστευση δεν είναι αυτοί που θα πληρώσουν το οικονομικό κόστος, καθώς οι περισσότεροι από αυτούς είναι οι ίδιοι χωρίς εργασία. Δεν πληρώνουν φόρους, αλλά απαιτούν το δικαίωμα να κυβερνούν τον κόσμο και χρησιμοποιούν ψεύτικα ηθικά πρότυπα για να επιβάλλουν τις πολιτικά εμπνευσμένες φιλοδοξίες τους σε όλους τους άλλους.
Είναι επικίνδυνο να λες τέτοια πράγματα σε μια χώρα όπου η ελευθερία είναι πλέον απλώς μια λέξη στο λεξικό.
Τα έθνη έχουν ηγέτες που περνούν τον περισσότερο χρόνο τους ταξιδεύοντας σε όλο τον κόσμο – ελπίζοντας να μοιάζουν με τους πολιτικούς που δεν μπορούν ποτέ να γίνουν. Οι πολιτικοί νοιάζονται μόνο για τον εαυτό τους. Παραβιάζουν τους νόμους ατιμώρητα, με την αμέλεια των αστυνομικών. Οι πολιτικοί μας είναι αδαείς, φανατικοί, αμέτρητοι, άπληστοι, ιδιοτελείς και αδιάφοροι. Δεν μπαίνουν καν στον κόπο να κρύψουν την περιφρόνηση που νιώθουν για τους εργοδότες τους – το εκλογικό σώμα.
Τίποτα από αυτά δεν είναι λάθος των τρελών μεγαλομανών που γνωρίζουμε ως Μπίλντερμπεργκ. Λίγοι αισχρά διεφθαρμένοι και ηλίθιοι άνθρωποι δεν μπορούν να κυβερνήσουν τον κόσμο μόνοι τους.
Τίποτα από αυτά δεν είναι λάθος των μανιακών στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ. Είναι απλώς μια ομάδα άπληστων, εγωιστών ηλιθίων με μεγάλες ιδέες και την πεποίθηση ότι αυτοί ξέρουν καλύτερα.
Και τίποτα από αυτά δεν είναι λάθος των δισεκατομμυριούχων που περιφέρονται σε όλο τον κόσμο σαν να είναι δικός τους. Εκατό τρελοί δισεκατομμυριούχοι δεν μπορούν να μας αναγκάσουν να υπακούσουμε στις ιδιοτροπίες και τις φαντασιώσεις τους.
Δεν είναι καν λάθος της Άκρας Αριστεράς – μιας μειοψηφίας αιρετικών αναλφάβητων που χτίζουν την αποφασιστικότητά τους στην προκατάληψη και τη μισαλλοδοξία.
Αυτό που μας συμβαίνει είναι το λάθος της υπάκουης, σιωπηλής πλειοψηφίας που δεν λέει και δεν κάνει τίποτα, αλλά απλώς συμμορφώνεται και κάνει ό,τι της λένε, επειδή είναι ευκολότερο και συχνά πιο βολικό.
Δεν είναι ποτέ δημοφιλές να το λέμε αυτό.
Όταν έθεσα το ίδιο σημείο την άνοιξη του 2020, δέχτηκα άγρια επίθεση. «Θα αναστατώσεις τους ανθρώπους», μου είπαν. Αλλά αν αναστάτωσα τους ανθρώπους, δεν τους αναστάτωσα αρκετά, δεν τους αναστάτωσα όσο έπρεπε.
Υπάρχουν ακόμα πάρα πολλοί δειλοί ηττοπαθείς και τρολ που κρύβονται πίσω από ανόητα ονόματα και λένε πράγματα όπως: «Τίποτα δεν θα συμβεί. Δεν έχει νόημα να το πολεμάμε. Αυτά είναι θεωρίες συνομωσίας». Είναι σαν να συμβουλεύετε τα θύματα βιασμού να ξαπλώσουν και να το απολαύσουν.
Δεν κάνουν ποτέ τίποτα, αυτοί οι αξιολύπητοι άνθρωποι, αλλά σπεύδουν να γκρινιάζουν, και να χλευάζουν από τις κρυψώνες τους. Οι περισσότεροι από αυτούς δεν διαβάζουν ποτέ κάτι πιο απαιτητικό από την ετικέτα σε ένα μπουκάλι σάλτσας, και το μόνο πράγμα που έχουν κοινό είναι ότι αν τους τσιμπήσης θα πονέσουν.
Χάνουμε τον έλεγχο του κόσμου μας ως αποτέλεσμα του γεγονότος ότι η σιωπηλή πλειοψηφία απλώς κάνει ό,τι της λένε και δεν τολμά ποτέ ούτε καν να σκεφτεί για τον εαυτό της.
Οι άνθρωποι που πραγματικά μας καταστρέφουν είναι οι άνθρωποι που πληρώνουν ευχαρίστως για έναν καφέ με το smartphone τους επειδή είναι πιο βολικό από το να κουβαλούν μετρητά. (Αν πρέπει να έχετε smartphone, δοκιμάστε να το αφήσετε στο σπίτι όταν βγαίνετε έξω. Χρησιμοποιήστε ένα παλιό τηλέφωνο 2 ή 3G για έκτακτες ανάγκες. Χρειάζεστε πραγματικά περισσότερες selfies ή φωτογραφίες από το φαγητό σας;)
Αυτοί που μας καταστρέφουν είναι αυτοί που έχουν τοποθετήσει έξυπνους μετρητές ηλεκτρικού ρεύματος στα σπίτια τους επειδή τους είπαν ότι είναι καλή ιδέα. Αυτοί που μας καταστρέφουν είναι αυτοί που κάνουν την εβδομαδιαία ανακύκλωσή τους επειδή πιστεύουν τα ψέματα που τους λένε και που πιστεύουν ότι το πλύσιμο των χαρτοκιβωτίων γιαουρτιού με τον πιο πολύτιμο πόρο του κόσμου – το νερό – θα βοηθήσει στην προστασία του περιβάλλοντος, όταν τα ίδια αυτά χαρτόκουτα γιαουρτιού τοποθετούνται σε μια βάρκα και μεταφέρονται στη μέση του κόσμου για να καούν ή να θαφτούν. (Ποτέ δεν με έπεισε η παράλογη, χρονοβόρα ανοησία της ανακύκλωσης. Δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα ακόμα εκπαιδευτικό πρόγραμμα που έχει σχεδιαστεί για να ενθαρρύνει τη συμμόρφωση με το Κράτος.)
Αυτοί που μας καταστρέφουν είναι αυτοί που σηκώνουν τα μανίκια τους για να μπορέσουν να εμβολιαστούν με τοξικά και άχρηστα φάρμακα – βοηθώντας στην καταστροφή της υγείας των γύρω τους και βοηθώντας την κυβέρνηση να σπαταλά χρήματα και πόρους. Αυτοί που μας καταστρέφουν είναι αυτοί που λένε: «Δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα, οπότε δεν έχει νόημα να ταράξουμε τα νερά». Αυτοί που μας καταστρέφουν είναι αυτοί που δεν μιλούν ποτέ, δεν διαμαρτύρονται ποτέ και δεν λένε ποτέ «Γιατί;». Αυτοί που μας καταστρέφουν είναι αυτοί που δέχονται τις ανοησίες που τους λένε χωρίς να τις αμφισβητούν. Αυτοί που μας καταστρέφουν είναι αυτοί που δεν τολμούν να μοιραστούν αλήθειες με τους γείτονες, τους φίλους και τους συγγενείς τους για να μην τους χλευάσουν και τους περιγράψουν ως ψεκασμένους.
Οι άνθρωποι που μας καταστρέφουν είναι αυτοί που δεν κάνουν τίποτα και συμμορφούμενοι με κάθε νέο κανόνα και κανονισμό και εξουσιοδοτημένη πρόταση είναι σαν βάτραχοι σε βραστό νερό. Το νερό θερμαίνεται λεπτό με το λεπτό, και μέχρι να είναι έτοιμοι να πηδήξουν από την κατσαρόλα, θα είναι πολύ αργά.
Δεν χρειάζεται να αντιμετωπίσεις άντρες με όπλα για να είσαι επαναστάτης. Δεν χρειάζεται να πας φυλακή. Ούτε χρειάζεται να παραβείς τον νόμο (δεν μπορείς να νικήσεις τους άντρες και τις γυναίκες με όπλα) αλλά απλώς μάθε να υπερασπίζεσαι αυτό που έχει νόημα.
Αν συμφωνείς μαζί μου ότι αγωνιζόμαστε για τη ζωή μας, μοιράσου αυτό το άρθρο όσο το δυνατόν ευρύτερα.
