Μετά τη μεγάλη φωτιά του καλοκαιριού στο Άγιον Όρος, είχα πάει να δω το γέροντα. Ήταν «θυμωμένος» και φώναζε. «Σκαμπίλι από την Παναγία ήταν».
” σκαμπίλι από την ΠΑΝΑΓΙΑ” για τις φωτιές ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΙΣΙΟΣ
Άρχισε την πρώτη μέρα της νηστείας και τελείωσε την τελευταία (με το παλιό εορτολόγιο που γιορτάζει το Όρος).
Λέγανε ότι θα σβήσει πιο μπροστά, γιατί δε φυσούσε και όμως έσβησε την τελευταία μέρα κι ας είχε αέρα.
Λες και την οδηγούσε ένα χέρι, πήγαινε γύρω – γύρω από ‘κει που δεν την περιμένανε και παρέκαμπτε τις ζώνες ασφαλείας. Κάηκαν τα δάση! Κάηκε το κοσμικό φρόνημα;»
ΝΑ ΑΝΑΡΩΤΗΘΟΥΜΕ ΑΝ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΖΟΥΜΕ ΕΙΝΑΙ ΣΚΑΜΠΙΛΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΓΙΑ ΟΣΑ ΚΑΝΟΥΜΕ
σε ένα χωριό απέναντι από την Πάτρα έστησαν μέρες Νηστείας της ΠΑΝΑΓΙΑΣ τρικούβερτο γλέντι με νταούλια και χορούς – έβλεπαν τις φλόγες που καιγόταν η ΑΧΑΙΑ και αυτοί χόρευαν σαν τα παρτάλια.
ΣΤΩΜΕΝ καλώς
