Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας
Περνάμε την γνωστή γρίπη και την “λογοκρίνουμε” λόγω ιδιότητας ..και βλέπουμε ότι τα νέα στελέχη γρίπης δαγκώνουν “εργαστηριακά”..αυτό σημαίνει πρόληψη συντηρητική και εγρήγορση , όχι υπερβολές.
Όμως όλες οι μπόρες περνάνε σαν αυτή την δαιμονική που μας προέκυψε και δίνει καταιγίδες μέσα και έξω..ώστε το μέσα να επηρεάζει το έξω και τούμπαλιν.
Συμβαίνουν όμως κάποιες συγκυρίες που θα πρέπει να αξιολογηθούν και να προβληματίσουν.
Παρασκευή 6 του μηνός Φεβρουαρίου η παγκόσμια προσοχή στο διπλωματικό ραντεβού Ιράν – ΗΠΑ στην Τουρκία, αν τελικά πραγματοποιηθεί.
Όλοι κερδίζουν χρόνο για να πετύχουν τον απόλυτο αιφνιδιασμό .
Λίγο μετά και πριν την 15η Φεβρουαρίου, ούτε καν θα απασχολήσει την διεθνή γνώμη η εν δυνάμει επικείμενη συνάντηση στην Τουρκία μεταξύ Ερντογάν και Μητσοτάκη .
Μάλιστα αν αποτύχει η προηγούμενη χρονικά διπλωματική προσέγγιση μεταξύ Ιράν – ΗΠΑ τα δικά μας μπορεί να μην απασχολήσουν καθόλου τα διεθνή ΜΜΕ ..μόνο μέσα εδώ εμάς για το πραγματικό περιεχόμενο των τυχόν ληφθέντων αποφάσεων.
Μπορεί όμως και ανάλογα με τα γεωπολιτικά τεκταινόμενα στο διάστημα αυτό (αν γίνει τελικά η επίθεση των ΗΠΑ) να ακυρωθεί η συνάντηση Ελλάδος – Τουρκίας λόγω ανωτέρας βίας.
Το γεγονός όμως είναι ότι οι Τούρκοι βιάζονται σφόδρα και για αυτό αγόρασαν πρόσφατα δύο ακόμα τεράστια γεωτρύπανα εξόρυξης και κατατάσσονται πλέον παγκοσμίως πρώτοι με τέτοιο ειδικό στόλο .
Όμως το “ευτύχημα” αυτής της διπλής διπλωματικής συγκυρίας – ραντεβού είναι ότι ο Τραμπ ( ο καλός φίλος του Ερντογάν) αυτό το διάστημα δεν θα είναι απασχολημένος με τα δικά μας, αλλά με την υπόθεση του Ιράν που φυσικά δεν μοιάζει με επιχείρηση τύπου Βενεζουέλας.
Ας πούμε, ότι το Αιγαίο και τα ενεργειακά του πεδία κατατμήθηκσν σε εκείνες τις εταιρείες που θα αναλάβουν την εξόρυξη και την εκμετάλλευση …στον λαό πως τα λέμε;
Και εδώ αρχίζει το pressing για επιτάχυνση των εκλογών με όλο το σκηνικό των κυοφορούμενων εν δυνάμει κομματικών σχηματισμών .
Άντε να πάμε πιο κάτω ..γιατί οι άνθρωποι κάνουν σχέδια και ο Άγιος Θεός χαμογελάει γιατί πάντα θα γίνεται το δικό του.
Τρέχει η επικαιρότητα , αλλά μέσα στην Τουρκία γίνεται κοσμογονία μυστικοπαθείας.
Στα παρασκήνια “σφάζονται” προς το παρόν με το βαμβάκι ο υιός του Ερντογάν Μπιλάλ και ο γνωστός ΥΠΕΞ Φιντάν για την διαδοχή.
Άραγε εμείς σαν χώρα πως ετοιμαστήκαμε να διαχειριστούμε την επόμενη μέρα δίχως Ερντογάν στην Τουρκία και ότι φέρει αυτή;
Τώρα πάμε στο δια ταύτα..
Ενώ συμβαίνει κοσμογονία εξελίξεων παντού… στην Οικονομία , στην Κοινωνία, στις πρόσφατες συμμαχίες της ΕΕ και των ΗΠΑ με την Ινδία , με την αγωνία πως θα καταλήξει η Ουκρανία και αν η ΚΙΝΑ εμπλακεί στα Στενά του Ορμούζ ( μάλλον δεν θα εμπλακεί σε περίπτωση επίθεση των ΗΠΑ) …σας θέτουμε επίσης υπόψη και τυχόν αλλαγή εξουσίας μέσα στην Ρωσία που δεν φαίνεται μεν ,αλλά υποβόσκει μετά από ένα τέτοιο αιματοβαμμένο πόλεμο στην Ουκρανία με μεγάλες απώλειες (αυτό είναι και ο διακαής πόθος των Δυτικών να φύγει ο Πούτιν ..αλλά αν έρθει κανένας άγριος στρατηγός θα το μετανιώσουν ) και ενώ συμβαίνουν τόσα και τόσα μαζί με τα πάσης φύσεως έλλειμματα μέσα εδώ, έχουμε βασικό έλλειμα στρατηγικής.
Κόμματα, κομματάκια , νέα κόμματα ψάχνονται και θα συνεχίζουν να ψάχνονται γιατί τους λείπει ο στρατηγικός παράγοντας “διαχείριση – τίμια συναίνεση”|
Η μόνη συναίνεση που υφίσταται τόσα χρόνια εδώ είναι η ” συναίνεση μεταξύ των κλεφτών και των βολεμένων” …διδακτορικό για ιστορία πρέπει να γραφεί…
Και όταν μιλάμε για συναίνεση μιλάμε για την “Αγία Συναίνεση” που ενώνει , ενισχύει το Εθνικό προφίλ μας και καθίσταται η πιο πετυχημένη Στρατηγική για να αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις και τις αναφαινόμενες τέτοιες με ρυθμούς που όπως έλεγε ο Αγαπημένος μας Άγιος Παϊσιος ” δεν θα τις προλαβαίνουν οι δημοσιογράφοι ”
Ζωντανοί να είμαστε αδελφοί και Πρώτα ο Άγιος Θεός να τα λέμε …
