από τον Δρ. Ρόμπερτ Μαλόουν
Ο Αμερικανός ιολόγος Δρ. Ρόμπερτ Μαλόουν (Robert Malone), ένας από τους κορυφαίους κριτικούς του Covid και του mRNA παγκοσμίως, αναλύει με τρόπο προσιτό στο ευρύ κοινό την άποψή του για τον ιό Χανταϊού (Hantavirus), το θέατρο που κρύβεται πίσω από αυτόν, την προπαγάνδα και τα γεγονότα. Μια νηφάλια ματιά σε ένα νέο τσίρκο ΜΜ ενημέρωσης και σε αποτελεσματικές θεραπείες.
Σημείωση TKP: Εν τω μεταξύ, ΠΟΥ πλέον διαφοροποιεί τα στελέχη του ιού. Έτσι, η επιδημία φαίνεται να αφορά το στέλεχος των Άνδεων για το οποίο έχει καταγραφεί μετάδοση από άνθρωπο σε άνθρωπο. Η TKP δεν είχε κάνει αυτή τη διάκριση στα προηγούμενα άρθρα του. Ωστόσο, η εκστρατεία των ΜΜ ενημέρωσης για τον ιό Hanta κερδίζει δυναμικά έδαφος και γρήγορα διατίθενται περισσότερες πληροφορίες. Το στέλεχος των Άνδεων, ωστόσο, δεν υποστηρίζει τις αφηγήσεις του πανικού ή της επιδημίας του ΠΟΥ: Ο ιός δεν είναι ούτε νέος, ούτε ιδιαίτερα επικίνδυνος. Ο Malone αναλύει το θέμα λεπτομερώς.
Η ιστορία έχει εξελιχθεί. Χάρη στον ΠΟΥ και σε διάφορες υγειονομικές αρχές, οι οποίες ανησυχούν εξίσου για την εικόνα τους όσο και για τον ιό, γνωρίζουμε πλέον ότι οι επιβάτες του κρουαζιερόπλοιου MV Hondius μολύνθηκαν από το στέλεχος του ιού Hantavirus των Άνδεων. Ακριβώς αυτή τη λεπτομέρεια άρπαξε ο Τύπος, την μεγέθυνε και την μετέτρεψε σε ένα νέο επεισόδιο «φόβου-πoρνό». Πριν όμως παραδοθούμε στη θεατρική εκστρατεία πανικού, που έχει πλέον γίνει κανόνας στην επικοινωνία για τη δημόσια υγεία, αξίζει να εξετάσουμε πιο προσεκτικά τι σημαίνει αυτό στην πραγματικότητα.
Η Προέλευσή του Ιού: Ναι, Προέρχεται από τη Νότια Αμερική
Το πλοίο είχε αποπλεύσει από την Αργεντινή στα τέλη Μαρτίου. Στην Αργεντινή, ο στέλεχος των Άνδεων κυκλοφορεί τουλάχιστον από το 1995, εκεί σημειώνονταν τακτικά κρούσματα, και μόνο μεταξύ Ιουλίου 2025 και Ιανουαρίου 2026 αναφέρθηκαν τουλάχιστον 20 θάνατοι. Αυτό δεν είναι κάτι καινούργιο. Δεν πρόκειται για έναν αναδυόμενο νέο ιό. Πρόκειται για έναν γνωστό παθογόνο παράγοντα σε μια γνωστή ενδημική περιοχή – και προφανώς κάποιος (ή πολλά άτομα) που τον έφερε στον οργανισμό του επιβιβάστηκε στο κρουαζιερόπλοιο.
Το ερώτημα που θα έπρεπε να είχε θέσει ο Τύπος – και σε μεγάλο βαθμό δεν το έθεσε – είναι πολύ απλό: Πώς μεταφέρθηκε ο ιός από την Αργεντινή στο πλοίο; Η απάντηση βρίσκεται κατά πάσα πιθανότητα σε μια μόλυνση από τρωκτικά κατά τη διάρκεια της ανεφοδιασμού ή κατά την επιβίβαση. Πρόκειται για ένα πρόβλημα υλικοτεχνικής υποστήριξης, όχι για προάγγελο πανδημίας. Ήταν απολύτως προβλέψιμο και, με τα κατάλληλα μέτρα υγιεινής και υγειονομικής περίθαλψης, απολύτως αποτρέψιμο.
Όμως, η αφήγηση δεν λειτουργεί έτσι. Η καταπολέμηση των τρωκτικών στα λιμάνια ακούγεται βαρετή. Μη ενδιαφέρουσα. Ακατάλληλη για τον 24ωρο κύκλο ειδήσεων.
Μετάδοση από άνθρωπο σε άνθρωπο: Σπάνια, τεκμηριωμένη – και ψευδώς παρουσιασμένη
Αυτό που λέει στην πραγματικότητα η επιστήμη για το στέλεχος των Άνδεων και τη μετάδοση από άνθρωπο σε άνθρωπο είναι το εξής: Είναι πιθανή, αλλά εξαιρετικά σπάνια και απαιτεί παρατεταμένη, στενή επαφή – όπως αυτή που συμβαίνει μεταξύ συζύγων, μεταξύ νοσηλευτών και βαριά ασθενών ή εντός οικογενειών που ζουν σε στενή σχέση κατά τη διάρκεια μιας ενεργής έξαρσης της επιδημίας.
Ο Τύπος, φυσικά, το παρουσίασε ως επικείμενη απειλή. Ο υπονοούμενος μήνυμα είναι: Ένας ιός που μπορεί να μεταδοθεί από άνθρωπο σε άνθρωπο ταξιδεύει με ένα πλοίο. Ο πολιτισμός κρέμεται από μια κλωστή. Με αυτόν τον τρόπο, απλώς αγνοούν τις λίγες καταγεγραμμένες περιπτώσεις μετάδοσης από άνθρωπο σε άνθρωπο ή το γεγονός ότι αυτές συνέβησαν μόνο υπό συνθήκες ακραίας εγγύτητας ή άμεσης επαφής με το αίμα και τα σωματικά υγρά ατόμων με οξεία νόσο.
Για να το πούμε ξεκάθαρα: Ο ιός των Άνδεων μεταδίδεται κυρίως μέσω αερολυμάτων από τα κόπρανα και τα ούρα των μολυσμένων τρωκτικών. Οι άνθρωποι μολύνονται συνήθως εισπνέοντας απευθείας αυτά τα σωματίδια. Ναι, υπάρχουν τεκμηριωμένες περιπτώσεις μετάδοσης από άνθρωπο σε άνθρωπο – κυρίως στην Αργεντινή και τη Χιλή, και κυρίως μέσω στενής, παρατεταμένης επαφής. Αλλά όπως το έθεσε αξιοσημείωτα προσεκτικά ένας ειδικός: «Δεν είναι ένας ιός που εξαπλώνεται όπως η γρίπη ή το COVID. Είναι εντελώς διαφορετικός.»
Η μετάδοση μεταξύ ανθρώπων φαίνεται να πραγματοποιείται κυρίως μέσω στενής επαφής με σωματικά υγρά – και όχι μέσω της περιστασιακής (τυχαίας) επαφής που είναι χαρακτηριστική των ιών του αναπνευστικού συστήματος. Αυτή είναι μια καθοριστική κρίσιμη διαφορά.
Τι σημαίνει αυτό: Προστασία της Αναπνοής, Έλεγχος των αερολυμάτων και γιατί δεν πρέπει να Πανικοβαλλόμαστε
Αν – και είναι ένα μεγάλο «αν» – η μετάδοση του στελέχους των Άνδεων από άνθρωπο σε άνθρωπο πραγματοποιείται μέσω σταγονιδίων αναπνοής ή αερολυμάτων (κάτι που τα τρέχοντα ευρήματα υποδεικνύουν ως την πιο πιθανή οδό), τότε διαθέτουμε ήδη αποδεδειγμένα μέσα για να την αποτρέψουμε. Και αυτά δεν έχουν καμία σχέση με εμβόλια ή αντιιικά φάρμακα.
Εδώ ακριβώς γίνεται ενδιαφέρον – και εδώ ακριβώς γίνεται εμφανής η αξιοσημείωτη αδιαφορία των αρχών δημόσιας υγείας.
Τα ΜΜ ενημέρωσης ισχυρίζονται ότι δεν υπάρχει θεραπεία, ούτε εμβόλιο. Αυτό ισχύει στο βαθμό που δεν υπάρχει ειδικό αντιιικό φάρμακο εγκεκριμένο από την FDA (Οργανισμό Τροφίμων & Φαρμάκων των ΗΠΑ) κατά των ιών Hantavirus και δεν υπάρχει ευρέως διαθέσιμο προληπτικό εμβόλιο. Ωστόσο, αυτή η παρουσίαση ότι – «δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα» – είναι απλώς παραπλανητική.
Διαθέτουμε στρατηγικές για τη μείωση των αερολυμάτων. Διαθέτουμε περιβαλλοντικούς ελέγχους σε επίπεδο δωματίου. Διαθέτουμε τοπικά και αναπνευστικά μέτρα που μπορούν να καταπολεμήσουν τα ιικά σωματίδια απευθείας στο περιβάλλον και στους βλεννογόνους. Δεν πρόκειται για εικασίες. Δεν πρόκειται για ανεπιβεβαίωτες, αναπόδεικτες ιδέες. Αντιθέτως, πρόκειται για τις πιο άμεσες και προληπτικές προσεγγίσεις σε ολόκληρο το φάσμα της προστασίας από λοιμώξεις.
Η Συζήτηση που Λείπει: Το Υποχλωριώδες Οξύ & η Πρόληψη στην Πηγή
Έτσι, φτάνουμε στο υποχλωριώδες οξύ (HOCl) – ένα μόριο που αξίζει σαφώς περισσότερη προσοχή στη συζήτηση για τον έλεγχο των ιών των αναπνευστικών και περιβαλλοντικών ιών από ό,τι λαμβάνει σήμερα.
Το HOCl δεν είναι φάρμακο. Δεν είναι εμβόλιο. Είναι μια φυσική αντιμικροβιακή δραστική ουσία, ένα ασθενές οξύ που παράγεται από το ίδιο το ανθρώπινο ανοσοποιητικό σύστημα στα ουδετερόφιλα και σε άλλα ανοσοκύτταρα, προκειμένου να καταστρέψει τους παθογόνους μικροοργανισμούς. Σε ελεγχόμενες συνθέσεις – ως ρινικό σπρέι, ως απολυμαντικό επιφανειών ή ως αερομεταφερόμενο σπρέι – προσφέρει έναν απλό και αποτελεσματικό τρόπο για τη μείωση του ιικού φορτίου ακριβώς εκεί όπου λαμβάνει χώρα η μετάδοση ή η μόλυνση.
Μπορεί να θεωρηθεί ως «ανάντη» πρόληψη: να μην περιμένουμε μέχρι κάποιος να εμφανίσει συμπτώματα, να μην περιμένουμε μέχρι ο ιός να φτάσει στους πνεύμονες ή στο αίμα. Αντ’ αυτού, να παρεμβαίνουμε έγκαιρα απευθείας στο σημείο της μόλυνσης – στον ρινικό βλεννογόνο, στον αναπνευστικό σωλήνα, στο μολυσμένο περιβάλλον.
Ένα ρινικό σπρέι HOCl δρα άμεσα αντιιικά στο κύριο σημείο εισόδου των αναπνευστικών παθογόνων. Ο ψεκασμός σε κλειστούς χώρους – μια λεπτή ομίχλη υποχλωριώδους οξέος σε ολόκληρο το δωμάτιο – εξασφαλίζει περιβαλλοντικό έλεγχο των ιών, χωρίς την τοξικότητα των συμβατικών χημικών απολυμαντικών. Και οι δύο προσεγγίσεις είναι μηχανιστικά ορθές, ανοσολογικά κατάλληλες και μπορούν να εφαρμοστούν αμέσως σε μια κατάσταση όπως αυτή στο Hondius.
Σε ένα νοσοκομείο ή σε ένα κρουαζιερόπλοιο που βρίσκεται σε καραντίνα, τα μέτρα αυτά προσφέρουν επιλογές που σήμερα σχεδόν απουσιάζουν από την τρέχουσα δημόσια συζήτηση – παρόλο που είναι πολύ πιο γρήγορα διαθέσιμα και εφαρμόσιμα από την ανάπτυξη νέων αντιιικών φαρμάκων ή εμβολίων.
Η Πραγματική Ιστορία: Ούτε Καινούρια, ούτε Πρωτοφανής, Διαχειρίσιμη με Γνωστά Μέσα
Τι συνέβη πραγματικά: Ένας ιός, ο οποίος είναι ενδημικός στη Νότια Αμερική εδώ και δεκαετίες και σκοτώνει ανθρώπους στην Αργεντινή με τραγική τακτικότητα, κατάφερε να τρυπώσει σε ένα πλοίο. Ένας μικρός αριθμός ανθρώπων αρρώστησε. Μερικοί χρειάστηκε να νοσηλευτούν, κάποιοι πέθαναν. Αυτό είναι σοβαρό. Αλλά δεν είναι και πρωτοφανές.
Ο στέλεχος των Άνδεων έχει δείξει στο παρελθόν μετάδοση από άνθρωπο σε άνθρωπο σε επιδημίες, κυρίως στην Αργεντινή και τη Χιλή. Η επιστημονική βιβλιογραφία είναι σαφής & αδιαμφισβήτητη. Ωστόσο, είναι εξίσου σαφές στο ότι τέτοιες μεταδόσεις είναι σπάνιες, περιορισμένες και συμβαίνουν μόνο υπό πολύ συγκεκριμένες επιδημιολογικές συνθήκες. Το τρέχον περιστατικό στο Hondius δεν αποτελεί θεμελιώδη αλλαγή στη συμπεριφορά του ιού, ούτε αντιπροσωπεύει μια νεοεμφανιζόμενη παραλλαγή με αυξημένη μεταδοτικότητα.
Είναι απλώς αυτό που ήταν πάντα: Ένας ζωονοτικός παθογόνος μικροοργανισμός που κυκλοφορεί σε πληθυσμούς τρωκτικών της Νότιας Αμερικής, περιστασιακά μεταδίδεται στους ανθρώπους και, σε σπάνιες περιπτώσεις, είναι ικανός για περιορισμένη μετάδοση από άνθρωπο σε άνθρωπο. Οι μηχανισμοί είναι καλά κατανοητοί. Η επιδημιολογία είναι καλά τεκμηριωμένη.
Το πρόβλημα δεν είναι ότι δεν καταλαβαίνουμε τίποτα. Το πρόβλημα είναι ότι η κατανόηση δεν δημιουργεί έσοδα από διαφημίσεις.
Τι πρέπει να γίνει τώρα
Από πρακτική άποψη, η απάντηση θα έπρεπε να είναι σαφής:
- Έλεγχος του Περιβάλλοντος. Ενδελεχής, πλήρης απολύμανση του πλοίου με ιδιαίτερη έμφαση στην απομάκρυνση και την καταπολέμηση των τρωκτικών. Αυτό αποτελεί βασικό κανόνα δημόσιας υγείας και είναι αποτελεσματικό.
- Απομόνωση των Ασθενών. Τυπικά προληπτικά μέτρα για κάθε αιτιολογικό παράγοντα του αναπνευστικού συστήματος, με κατάλληλο προστατευτικό εξοπλισμό για το ιατρικό προσωπικό και τους φροντιστές.
- Προστασία των Βλεννογόνων. Για άτομα που βρίσκονται σε στενή επαφή και για το νοσηλευτικό προσωπικό, τα ρινικά σπρέι HOCl προσφέρουν μια ορθολογική, τεκμηριωμένη δυνατότητα μείωσης του ιικού φορτίου απευθείας στο σημείο εισόδου. Δεν πρόκειται για εικασία – βασίζεται στη βιολογία της έμφυτης ανοσίας.
- Έλεγχος Αερολυμάτων σε Δωμάτια. Η νεφελοποίηση με HOCl επιτρέπει τη μείωση των ιικών σωματιδίων σε κοινόχρηστους χώρους, χωρίς να εξαρτάται κανείς από εμβόλια, αντιιικά φάρμακα ή μακροχρόνιους περιορισμούς ή παρατεταμένα lockdown.
Κανένα από αυτά τα μέτρα δεν χρειάζεται έγκριση που δεν έχει ήδη λάβει. Κανένα δεν απαιτεί χρόνια ανάπτυξης. Όλα λειτουργούν σε επίπεδο πρόληψης και έγκαιρης παρέμβασης – και όχι μόνο στη διαχείριση κρίσεων.
Το Ευρύτερο Πλαίσιο
Η αφήγηση των ΜΜ ενημέρωσης γύρω από το στέλεχος των Άνδεων αποσκοπεί στο να πυροδοτήσει τον φόβο για μια νέα απειλή. Αλλά αυτή η απειλή δεν είναι καινούργια. Πρόκειται απλώς για μια ακόμη εκδοχή μιας ζωονοσολογικής πραγματικότητας που είναι γνωστή εδώ και δεκαετίες και η οποία έχει αντιμετωπιστεί άλλοτε καλύτερα και άλλοτε χειρότερα. Η μόνη διαφορά σήμερα είναι ότι διαθέτουμε επιπλέον εργαλεία: στοχευμένα αντιμικροβιακά αερολύματα, τοπικά αντιιικά φάρμακα βασισμένα σε επιστημονικά στοιχεία και μια σαφώς καλύτερη κατανόηση των τρόπων μετάδοσης των αναπνευστικών παθογόνων από ό,τι είχαμε πριν από πέντε χρόνια.
Το επίσημο μήνυμα – «δεν υπάρχει θεραπεία, δεν υπάρχει εμβόλιο, άρα δεν μπορεί να γίνει τίποτα» – δεν είναι μόνο αντικειμενικά ελλιπές, αλλά και στρατηγικά αβάσιμο. Αγνοεί τη δυνατότητα πρόληψης στην πηγή, της έγκαιρης παρέμβασης πριν από την ανάπτυξη συστηματικής νόσου, καθώς και των περιβαλλοντικών μέτρων που μπορούν πραγματικά να μειώσουν τον κίνδυνο μετάδοσης.
Όποιος θέλει πραγματικά να ενημερώσει το κοινό και να προστατεύσει την υγεία, πρέπει να διευρύνει σημαντικά αυτή τη συζήτηση. Αντίθετα, όποιος επιθυμεί να διατηρήσει μια αφήγηση αδυναμίας και φόβου, κάνει τα πάντα σωστά με την τρέχουσα προσέγγιση.
Αφήνω στον αναγνώστη να κρίνει το τι πρόκειται να συμβεί.
— Ρόμπερτ Γ. Μαλόουν, MD, MS
Οι απόψεις που εκφράζονται σε αυτό το άρθρο δεν αντικατοπτρίζουν απαραίτητα τις απόψεις των μόνιμων συντακτών του TKP. Τα δικαιώματα και η ευθύνη για το περιεχόμενο ανήκουν στον συγγραφέα.
Ο Δρ. Robert W. Malone είναι Διευθύνων Ιατρικός Σύμβουλος στο Curativa Bay – όπου το κείμενο δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά στα αγγλικά. Είναι γιατρός, επιστήμονας και εφευρέτης της βασικής τεχνολογίας των εμβολίων mRNA. Έχει διατελέσει μέλος σε πολυάριθμες συμβουλευτικές επιτροπές για τη βιοτεχνολογία και τη βιολογική άμυνα και δημοσιεύει τακτικά άρθρα σχετικά με την πρόληψη πανδημιών, τα ιατρικά αντίμετρα και την πολιτική υγείας.
