ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΕΝΟΣ ΠΡΟΔΙΑΓΕΓΡΑΜΜΕΝΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΔΙΑΖΥΓΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟ «ΜΑΓΑΖΙ ΓΩΝΙΑ» ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ
Αν για ένα πράγμα φημίζεται ο Αλέξης Τσίπρας, είναι η ευκολία με την οποία μπορεί να «καθαρίσει» οποιονδήποτε συνεργάτη που δεν του είναι πλέον χρήσιμος ή αισθάνεται ότι μπορεί να τον απειλήσει.
Στην πορεία του Τσίπρα προς την πολιτική κορυφή τα «θύματα» ήταν αρκετά. Πολλοί δε εξ’ αυτών είχαν βοηθήσει καθοριστικά τον Αλέξη Τσίπρα στην πολιτική του ανέλιξη.
Όλοι, όταν διαφώνησαν ή όταν δεν ήταν πια χρήσιμοι στον αρχηγό του ΣΥΡΙΖΑ πετάχτηκαν στο περιθώριο με συνοπτικές διαδικασίες.
Το πρώτο θύμα ήταν ο Αλέκος Αλαβάνος. Ο πρώην ηγέτης και ιδρυτής του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος πήρε τον άγνωστο μεταξύ αγνώστων Αλέξη Τσίπρα και τον επέβαλε αρχικά ως υποψήφιο Δήμαρχο Αθηναίων και μετά ως αρχηγό του κόμματος. Σήμερα, ο Αλέκος Αλαβάνος είναι στο περιθώριο, ενώ μιλάει με τα χειρότερα λόγια για τον πρώην ευεργετούμενό του.
Αξέχαστη ήταν και η περίπτωση του Φώτη Κουβέλη τον οποίο ο Αλέξης Τσίπρας «ξεφορτώθηκε» σε χρόνο ρεκόρ, ενώ πολλές φορές τον «κρέμασε» αν και στις κατ’ ιδίαν επαφές τους, του μιλούσε συνεχώς για συμπόρευση.
Χαρακτηριστική είναι επίσης η περίπτωση του Αλέξη Μητρόπουλου. Ο κ. Μητρόπουλος αποτέλεσε τη γέφυρα για την προσέλκυση μεσαίων στελεχών του ΠΑΣΟΚ, ενώ επί χρόνια υποστήριζε το αντιμνημονιακό αφήγημα του ΣΥΡΙΖΑ στα ΜΜΕ με το ειδικό του βάρος, ως πανεπιστημιακός, ειδικά στην πρωινή ζώνη.
Όταν διαφώνησε βρέθηκε στο περιθώριο, έχοντας επιπλέον να αντιμετωπίσει δικαστικές εκκρεμότητες για υποθέσεις φοροδιαφυγής, μια επίθεση που ο ίδιος θεωρεί ότι εκπορεύτηκε από το Μέγαρο Μαξίμου ώστε να εξοστρακιστεί πολιτικά.
Ο Γιάνης Βαρουφάκης ήταν ο σούπερ σταρ της εποχής της ανόδου του ΣΥΡΙΖΑ. Επικοινωνιακά ικανός, άφθαρτος, με το κύρος του καθηγητή, συνέβαλε τα μέγιστα στην εκλογική εκτίναξη του ΣΥΡΙΖΑ. Εκδιώχθηκε σε μία μέρα όταν ο Αλέξης Τσίπρας άλλαξε γραμμή, φορτώνοντας παράλληλα στον πρώην υπουργό οικονομικών όλο το φιάσκο του πρώτου 8μήνου του 2015 και χαρακτηρίζοντάς τον «βαρίδι».
Η Ζωή Κωνσταντοπούλου η οποία σήκωσε μεγάλο μέρος του αντιπολιτευτικού έργου του ΣΥΡΙΖΑ την περίοδο 2012-14, επίσης καθαρίστηκε με συνοπτικές διαδικασίες τις οποίες η ίδια περιγράφει με ιδιαίτερη πικρία.
Είναι ο Πάνος Καμμένος επόμενος στη λίστα;
Πολλοί λένε πως όχι, διότι ο Τσίπρας έχει (ακόμα…) ανάγκη τον κ. Καμμένο. Χωρίς Καμμένο δεν υπάρχει Κυβέρνηση. Άρα πάμε σε εκλογές τις οποίες ο ΣΥΡΙΖΑ ξέρει ότι θα χάσει πανηγυρικά.
Όμως ο Τσίπρας και ο στενός πυρήνας του Μαξίμου δεν κοιτάζουν μόνο το δρόμο μέχρι τις εκλογές, αλλά και μετά από αυτές.
Βέβαιοι πλέον ότι οι επόμενες εκλογές είναι χαμένες, ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να πετύχει δύο πράγματα:
1ον. Να κάνει δύσκολη τη ζωή στη ΝΔ και τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Και αυτό σημαίνει –αν η ΝΔ δεν κατακτήσει αυτοδυναμία– να δυσκολέψει τη συγκρότηση Κυβέρνησης με κορμό τη ΝΔ.
2ον. Να διαμορφώσει μετεκλογικές συμμαχίες για συγκρότηση αντιπολιτευτικού μετώπου. Πράγμα που πρακτικά σημαίνει σύγκλιση με το ΠΑΣΟΚ.
Και στους δύο στόχους, ο Πάνος Καμμένος και οι ΑΝ.ΕΛ. δεν χωράνε.
Αφενός μεν το ΠΑΣΟΚ χρησιμοποιεί τη συνεργασία με τους ΑΝ.ΕΛ. ως άλλοθι για να αρνείται κάθε συζήτηση με τον ΣΥΡΙΖΑ, αφετέρου δε, οι ΑΝΕΛ είναι εξαιρετικά δύσκολο να είναι στην επόμενη Βουλή.
Όλες οι δημοσκοπήσεις δείχνουν το κόμμα των ΑΝ.ΕΛ. εκτός Βουλής, ενώ και η συνολική εικόνα του κόμματος είναι σταθερά πτωτική από το 10,5% του Μαΐου 2012 στο 3,7% των τελευταίων εκλογών.
Το μαξιλαράκι ασφαλείας είναι ελάχιστο, ενώ αναλυτές θεωρούν ότι δεν είναι δυνατόν ο ΣΥΡΙΖΑ να χάνει το 50% της δύναμής του και να πιστεύει κάποιος ότι ο άλλος εταίρος θα μείνει αλώβητος.
Όλα λοιπόν συγκλίνουν στο ότι ο Πάνος Καμμένος και οι ΑΝ.ΕΛ. σύντομα δεν θα έχουν καμία «χρησιμότητα» για τον Τσίπρα και θα ακολουθήσουν τον δρόμο των πρώην συμμάχων και συνεργατών του.
Πότε; Όταν ο Τσίπρας αποφασίσει ότι είναι η ώρα να προχωρήσει σε εκλογές. Τη στιγμή εκείνη θα θυμηθεί τα αριστερά του αντανακλαστικά και ενδεχομένως να επιδιώξει κιόλας τη ρήξη με τους ΑΝ.ΕΛ, ώστε να φέρει σε δύσκολη θέση τόσο το αριστερό του ακροατήριο, όσο και το ΠΑΣΟΚ.
Το ερώτημα είναι τι θα κάνει ο Πάνος Καμμένος ο οποίος έχει αποδείξει ότι έχει ισχυρό ένστικτο πολιτικής επιβίωσης. Θα περιμένει στωικά τη μοίρα του ταυτιζόμενος απολύτως με τον ΣΥΡΙΖΑ ή θα επιδιώξει να αναλάβει πρωτοβουλίες που θα τον επανατοποθετήσουν στον πολιτικό χάρτη;
Με απλά λόγια, θα περιμένει να τον πετάξουν αφού τον στύψουν ή θα προλάβει να δρομολογήσει αυτός τις εξελίξεις; Μη βιαστείτε να βγάλετε συμπεράσματα.
Κρατήστε στο πίσω μέρος του μυαλού σας την πρόσφατη δήλωση του Νίκου Φίλη ότι η συνεργασία ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝ.ΕΛ. δεν έχει νομιμοποιητικό χαρακτήρα. Μόνο τυχαία δεν ήταν.
Οι άνθρωποι του Μαξίμου γνωρίζουν πολύ καλά ότι μπροστά σε μια ενδεχόμενη συντριπτική ήττα, οι σκληροπυρηνικοί Συριζαίοι δεν πρόκειται να αποδεχθούν οποιαδήποτε σχέση με τους ΑΝ.ΕΛ.
