Ήταν εποχή καλοκαιριού μεσημέρι λόγω απεργίας της ΔΕΗ τα φανάρια είχαν απορρυθμιστεί,
όμως για τα αυτοκίνητα λειτουργούσαν κανονικά, οπότε σε μία διάβαση προσπαθώντας να περάσω μαζί με όλους τους άλλους περαστικούς που προπορευόταν πριν από εμένα, προσεχτικά στο φανάρι, δεδομένου ότι τα αυτοκίνητα είχαν σταματήσει στις ακριανές λωρίδες, στη μεσαία λωρίδα που δεν υπήρχε αυτοκίνητο σταματημένο, έρχεται με ταχύτητα ένα αυτοκίνητο χωρίς να προσέξει ότι υπήρχαν πεζοί στο δρόμο.
Εκεί ακριβώς ήμουν εγώ στη λάθος στιγμή με κτυπά με δύναμη στα πόδια και πετάχτηκα πάνω στο παρμπρίζ του αυτοκινήτου 2 μέτρα ψηλά και από εκεί άρχισα την πτώση προς τα κάτω, αλλά προσπαθούσα να καταλάβω το που θα πέσω, διότι έβλεπα τις ρόδες του σταματημένου λεωφορείου.
Όταν έπεσα τελικά εκσφενδονίστηκε η τσάντα μου στο απέναντι πεζοδρόμιο και εγώ καταμεσής στο δρόμο. Μόλις σηκώθηκα κατάλαβα ότι δεν είχα κτυπήσει παρά μόνο λίγο στη μέση κάτι σα θλάση εφόσον μπορούσα να περπατήσω, ο δε οδηγός δεν έβγαινε διότι νόμιζε ότι είχα κτυπήσει σοβαρά και είχε πάθει σοκ.
Στη συνέχεια οι συνάδελφοί μου από την υπηρεσία, μου είπαν ότι έπεφτα σαν να με κρατούσαν 10 Άγιοι ήμουν σε επίπεδη κάθοδο.
Όλα έγιναν κάπως περίεργα ο οδηγός με πήγε σε νοσοκομείο για να διαπιστώσει.. αν ήμουν καλά και τελικά όντως δεν είχα κανένα σπάσιμο, ούτε εκδορά σε κανένα σημείο, μόνο μια μελανιά από την θλάση.
Δόξα τω Θεώ όλα ήταν καλά, γύρισα σπίτι μου και την άλλη μέρα πήγα στην υπηρεσία όπου εργαζόμουν.
Όλοι οι συνάδελφοι αναστατωμένοι μήπως είχα κάποιο θέμα λόγω του ατυχήματος, εγώ κανένα πρόβλημα ούτε πόνους όλα καλά.
Όμως διαπίστωσα συζητώντας ότι στο σημείο της διάβασης λίγο παραπάνω υπήρχε ένα μικρό εκκλησάκι, το οποίο είναι αφιερωμένο στους Αγίους Αναργύρους και μου είπαν να πάω να ανάψω λαμπάδα, διότι με σώσανε οι Άγιοι από τότε τους έχω προστάτες μου.
Ο οδηγός μου τηλεφώνησε για να δει αν είμαι καλά τις επόμενες μέρες, από ότι μου ανέφερε, πήγαινε σχετικά γρήγορα για να προλάβει μία κηδεία και δεν είχε προσέξει καλά τους σηματοδότες που δεν λειτουργούσαν για τους πεζούς.
Όμως ο Θεός μας βοήθησε μαζί με τους Αγίους του.!!
Θεωρώ ότι η ζωή μου χαρίστηκε και τον ευγνωμονώ για κάποιο σημαντικό λόγο, ο Θεός έχει σχέδιο για όλους μας.
Η πίστη σώζει όταν μέτρησα τους αγίους που η οικογένειά μου είχε πάντα ως βοηθο
