Εκλογικός νόμος: «Κερκόπορτα» για μουσουλμανικό κόμμα στην Ελλάδα ανοίγει η απλή αναλογική

Και τούτο γιατί το αφήγημα της απλής αναλογικής αφήνει ελπίδες ακόμη και σε πολύ μικρά κόμματα να μπουν στη Βουλή, ανεξάρτητα με το εάν το όριο εισόδου παραμείνει στο 3% ή μειωθεί στο 2,5%.

Σκοπός της Άγκυρας είναι να δράσει εμπρηστικά, αξιώνοντας υπογείως από τους μουσουλμάνους της Θράκης να καταγράψουν τη δύναμή τους ως μειονότητα, για πρώτη φορά μέσω εκλογικών διαδικασιών.

Δηλαδή, με άλλα λόγια, επιχειρούν να «γκριζάρουν» τον χάρτη της Ροδόπης και της Ξάνθης, στο όνομα μελλοντικών διεκδικήσεων για χάρη της μειονότητας και σίγουρα σε βάρος της εδαφικής ακεραιότητας στην Ελλάδα.

Ήδη, σύμφωνα με πληροφορίες, βολιδοσκοπούνται διάφοροι εξτρεμιστικοί κύκλοι στους δύο νομούς, οι οποίοι θα βγουν σύντομα στο… σεργιάνι, επιχειρώντας να πείσουν πολιτικά πρόσωπα που σχετίζονται με τη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης να στηρίξουν την προσπάθεια για την ίδρυση ανεξάρτητου κόμματος που θα απαρτίζεται αποκλειστικά από βασικούς παράγοντες του μουσουλμανικού στοιχείου.

Το ζήτημα που ανακύπτει είναι εξαιρετικά σοβαρό, καθώς η Τουρκία, όντας πιστή στο «παιχνίδι» της ανοικτής πρόκλησης, επιχειρεί να ερεθίσει επικίνδυνα τα πνεύματα σε δύο από τις πλέον ευαίσθητες περιοχές της Ελλάδας. Είναι γνωστή, άλλωστε, η διείσδυση που συστηματικά εφαρμόζει το τουρκικό προξενείο στην Κομοτηνή, πάντοτε υπό τις «ευλογίες» και το άγρυπνο βλέμμα της τουρκικής κυβέρνησης.

Σε αυτό, ακριβώς, το σημείο προκύπτει ένα εύλογο ερώτημα: Τι ενέργειες θα κάνει η ελληνική κυβέρνηση, ώστε να αποτρέψει μια τέτοια κίνηση, μπροστά σε μια ενδεχόμενη πρόωρη προσφυγή στις κάλπες;

Γιατί, δεν είναι μόνο το ζήτημα εάν θα υπάρξει ανεξάρτητο μουσουλμανικό κόμμα στην Ελλάδα, αλλά το εάν η επίσημη Πολιτεία θα εξακολουθεί να αφήνει ανενόχλητο το «βαθύ κράτος» να αλωνίζει στη Ροδόπη και την Ξάνθη.

Η κυβέρνηση δεν μπορεί να «ποιεί τη νήσσαν»: Γνωρίζει πολύ καλά ότι η Άγκυρα εδώ και χρόνια πασχίζει να προσεταιριστεί ανθρώπους που είναι πολιτογραφημένοι αλλά και νιώθουν Έλληνες πολίτες, αλλά που το ίδιο το κράτος τους έχει λησμονήσει.

Εδώ, λοιπόν, υπάρχει μια εν εξελίξει πρόκληση. Το Μαξίμου ακούει;