Οι αμαρτίες ενός λαού δεν νικούν την φιλανθρωπία του Θεού, όταν υπάρχουν λίγοι πού Τον ευαρεστουν.
Η υψηλότερα φιλοπατρία, είναι το να μην αμαρτάνουμε ή αφού αυτό είναι αναπόφευκτο, ας μετανοούμε με συναίσθηση της αθλιότητας μας.
Αν νομίζουν κάποιοι ότι μόνο με κάποια ένοπλη εξέγερση ή γενική επανάσταση, θα επέλθει η απελευθέρωση της πατρίδας από τους εβραιόδουλους, στην πράξη θα απογοητευθούν.
Τριάντα και πλέον επαναστάσεις έγιναν επί τουρκοκρατίας στην Ελλάδα, όλες από ρασοφόρους και όλες απέτυχαν, γιατί ο λαός δεν είχε μετανοήσει.
Λέει ο Θεός μέσω του Προφήτη Δαυίδ:
“Εάν ο λαός μου με άκουγε, μέσα σε μηδέν χρόνο θα εξαφάνιζα τους εχθρούς του”.
Πάνω σε μια μάχη με τα όπλα, αν πληγωθείς θανάσιμα, δεύτερη ευκαιρία δεν υπάρχει.
Στον προσωπικό αγώνα της μετανοίας που είναι το θεμέλιο της Εθνικής ανεξαρτησίας, αν πληγωθείς εκατό φορές σε μια μέρα, δεν πεθαίνεις.
Με μια μόνο νίκη (μετάνοια) επουλώνεις όλα τα τραύματα.
Αυτό δεν σημαίνει ότι θα εγκαταλείψουμε την κάθε μορφής αντίσταση ενάντια στους μισέλληνες κατακτητές.
Και επειδή αυτός ο λαός έχει σκληρυνθεί σφόδρα και δεν αλλάζει τρόπο ζωής, θα τον κάνει ο Θεός μέσα από σκληρές δοκιμασίες και πολύ αίμα να συνέλθει.
Ο επιβεβλημένος αγώνας στους δρόμους είναι το 10%,, με αυτό το ποσοστό δεν κερδίζεις εκλογές (ελευθερία).
Μετάνοια με συναίσθηση, συνάμα με κάθε μέσο αντίστασης.
Η Ελλάδα δεν θα πεθαίνει και ας έχουν ετοιμάσει τα σάβανα της.
Πατρίδα μου γλυκιά, που σε προδώσαν οι πολλοί, πίσω θε να σε πάρουν οι λίγοι και τρανοί.
Μη φοβηθείς ραγιά μου ψιλά να τιναχθείς, γιατί ήρωας θα γίνεις για χώμα ηρώων γης.
Τη τελευταία λέξη την έχει ο λαός και όχι ο διαβολοκίνητος Σιωνισμός.
Έλα παλικάρι μου, συνέλληνα παιδί μου, μπροστά θα μπω εγώ, δε δειλιά η ψυχή μου.
Ξέρω πολύ καλά πως τρέμουν τον Ρωμιό, σαν μάθει τέλος τέλος πως χάνει του το βιο.
Θηρίο θε να γίνει του Έλληνα η ψυχή σαν έρθει εκείνη ή ώρα ωσάν την χθεσινή.
Δεν θα χαθεί η Ελλάδα μας, η μάνα των Αγίων, γιατί στο όνομα της φέρει το όνομα του Θεού μας (ΕΛ) και χώμα ματωμένο.
Μωϋσής μοναχός
