«Μην ξεγελαστείτε: η βασιλεία του θα τελειώσει ή με θάνατο ή εξορία ή φυλάκιση ή εκτέλεση» αναφέρει ο γεωπολιτικός αναλυτής Michael Rubin
Ο Erdogan φαίνεται να συγκεντρώνει 45,2% ενώ Kilicdaroglu 44,9%…
Παρ’ όλα αυτά, ο γνωστός γεωπολιτικός αναλυτής και «φωνή της αμερικανικής υπηρεσίας πληροφοριών CIA» -σύμφωνα με τους Τούρκους- Michael Rubin αναφέρει: «Μην ξεγελαστείτε: η βασιλεία του θα τελειώσει ή με θάνατο ή εξορία ή φυλάκιση ή εκτέλεση»
Ειδικότερα, στο άρθρο του «What Happens If Turkey’s Recep Tayyip Erdogan Dies?» που δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα 1945, αναφέρονται τα εξής:
«Εάν ο Erdogan πεθάνει, δεν θα πρέπει να γιορτάσουμε αμέσως τον θάνατό του:
Υπενθυμίζεται πως κατά τη διάρκεια τηλεοπτικής συνέντευξής του κατέρρευσε και χρειάστηκε να του παρασχεθεί ιατρική βοήθεια…
Η τουρκική προεδρία απέρριψε τις εικασίες και υποβάθμισε το όλο περιστατικό, αναφέροντας πως επρόκειτο για στομαχική διαταραχή…
Ωστόσο, οι φήμες πως ο Erdogan υπέστη καρδιακό επεισόδιο και ότι η κατάστασή του επιδεινώθηκε ενώ ήταν στο νοσοκομείο δίνουν και παίρνουν…
Η Τουρκία είναι ένα αυταρχικό αστυνομοκρατούμενο κράτος χωρίς ελεύθερα μέσα ενημέρωσης…
Επομένως είναι αδύνατο να γνωρίζουμε ποια είναι η αλήθεια.
Σε κάθε δημοκρατικό κράτος, οι αξιωματούχοι ξυπνούν κάθε πρωί γνωρίζοντας πότε τελειώνει ο χρόνος της διακυβέρνησής τους.
Αντίθετα, κάθε δικτάτορας ξυπνά κάθε πρωί, ανησυχώντας ότι μπορεί να είναι το τελευταίο του…
Και ο Erdogan εδώ και καιρό έχει ενταχθεί στο στρατόπεδο των δικτατόρων…
Μην ξεγελαστείτε: η βασιλεία του θα τελειώσει ή με θάνατο ή εξορία ή φυλάκιση ή εκτέλεση.
Η ιδέα ότι ένας άνθρωπος που περιφρονεί τη δημοκρατία θα παραιτηθεί οικειοθελώς ή θα επιτρέψει στους παρατηρητές των εκλογών να τον επιβεβαιώσουν ότι είναι ηττημένος είναι παραπλανητική, μια φαντασίωση διπλωματών και ερευνητών.
Εάν ο Εrdogan πεθάνει ή αν χρησιμοποιήσει την κρίση της υγείας του για να περάσει την υποψηφιότητά του σε συγγενή ή πιόνι, ούτε οι Ηνωμένες Πολιτείες ούτε η Ευρώπη θα πρέπει να το γιορτάσουν.
Μετά από 20 χρόνια Ερντογανισμού, δεν υπάρχει εύκολη επιστροφή στο status quo ante.
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο Εrdogan έχει πάρει υπό τον έλεγχό του τον τραπεζικό τομέα και τις κρατικές επιτροπές ελέγχου.
Μπόρεσε να κατηχήσει (ή τουλάχιστον να προσπαθήσει να κάνει πλύση εγκεφάλου) πάνω από 30 εκατομμύρια μαθητές, ανάβοντας τις φλόγες τόσο του συνωμοσιολογισμού όσο και του ακραίου εθνικισμού.
Απόφοιτοι θρησκευτικών σεμιναρίων διαπερνούν έχουν κατακτήσει την τουρκική γραφειοκρατία.
Έχει επίσης μεταμορφώσει τον στρατό: Κάθε στρατιώτης, ναύτης και πιλότος οφείλει πλέον την καριέρα και την πρόοδό του στην πίστη στον Erdogan.
Αλλιώς μοίρα του είναι η φυλακή…
Η τουρκική οικονομία είναι είναι ερείπιο.
Ο Erdogan και οι φίλοι του φημολογείται πως έχουν υπεξαιρέσει ποσό 400 δισεκατομμυρίων δολαρίων.
Κάποια από αυτά χάθηκαν στη Ρωσία, περισσότερα υπάρχουν στο Ντουμπάι ή στη Ντόχα, στα νησιά Κέιμαν ή στον Παναμά.
Θα χρειαστεί προσπάθεια για να ανακτηθούν τα κλεμμένα.
Το ιστορικό της διεθνούς κοινότητας σε τέτοιες προσπάθειες είναι φτωχό.
Αν δεν ήταν, η αγορά ακινήτων του Λονδίνου θα είχε καταρρεύσει εδώ και πολύ καιρό.Θα χρειαστεί χρόνος
Θα χρειαστεί ακόμη περισσότερος χρόνος για την αποκατάσταση της πνευματική υγείας στην κοινωνία.
Η κληρονομιά των πραξικοπηματιών το 1960 και το 1980 ήταν κακή, αλλά του Erdogan ήταν χειρότερη.
Οι πύλες της φυλακής πρέπει να ανοίξουν και τα θύματα του κυνηγιού μαγισσών να αποζημιωθούν.
Εξόντωσε την κοινωνία των πολιτών.
Δεν υπάρχει πλέον ανεξάρτητος Tύπος, τουλάχιστον εντός της Τουρκίας.
Eνθάρρυνε το μίσος προς τους Έλληνες, τους Ασσύριους, τους Αρμένιους, τους Αλεβίτες και τους Κούρδους.
Οι τουρκικές δυνάμεις πρέπει να αποσυρθούν από τη Συρία, το Ιράκ και την Κύπρο.
Πρέπει να σταματήσουν να απειλούν την Αρμενία και την Ελλάδα.
Οι θεσμοί του Erdogan έχουν διαφθείρει ορισμένους τόσο στις Ηνωμένες Πολιτείες όσο και στην Ευρώπη.
Τα έγγραφα θα πρέπει να είναι ανοιχτά για επιθεώρηση για να δούμε ποιος και πώς προσπάθησε να παρακάμψει τη νομοθεσία των ΗΠΑ και πώς ορισμένοι βουλευτές παρέκαμπταν τον Νόμο για την εγγραφή ξένων πρακτόρων.
Το θέμα είναι το εξής: Θα υπάρχουν ευσεβείς πόθοι τόσο στην Ουάσιγκτον όσο και στις Βρυξέλλες ότι τα χειρότερα στις σχέσεις με την Τουρκία έχουν τελειώσει.
Αυτό μπορεί να είναι αλήθεια, αλλά θα ήταν πρόωρο να πιστέψουμε ότι η επιστροφή στο status quo ante είναι εφικτή.
Σίγουρα, τόσο οι Ηνωμένες Πολιτείες όσο και η Ευρώπη θα πρέπει να συνεργαστούν με μια μετα-Erdogan Τουρκία για να κινηθούν προς τη σωστή κατεύθυνση.
Είναι προς το συμφέρον όλων να έχουμε μια Τουρκία σε ειρήνη με τον εαυτό της και τους γείτονές της.
Η Τουρκία πρέπει να είναι δύναμη σταθερότητας και δημοκρατίας και όχι δύναμη κλεπτοκρατίας.
Θα πάρει χρόνο».
www.bankingnews.gr
