Χαίρεται
Ο άνθρωπος πάντα ,σε κάτι πιστεύει…
Δεν υπάρχει “άθεος”
Δεν υπάρχει περίπτωση ο άνθρωπος να μην έχει “Θεό ” ,δεν υφίσταται εσωτερικά σε κανέναν άνθρωπο η έννοια “αθεΐα” όπως λανθασμένα επικρατεί .
Όλοι σε κάποιον “Θεό” πιστεύουμε ,κάτι ή κάποιος είναι για εμάς ο δικός μας φανερός “Θεός” ,αλλά ο κρυμμένος είναι ένας και μοναδικός …
Ο φανερός Θεός ,είναι κάποιος “άλλος” άνθρωπος” ,η “επιστήμη “ ,μία “ενασχόληση” ,”τα ‘χόμπι μας “η “εργασία μας ” κ.α τα οποία θεοποιούμε ,απολυτοποιούμε, όλα αυτά έναν κρυμμένο Θεό έχουν ,τον ΕΑΥΤΟ μας ,την άποψη μας ,την γνώμη μας ,τον οποίο λατρεύουμε αδιαλείπτως, μέσω μικρών “ειδώλων “ ..
Η “κενοδοξία ” των ειδώλων μας ..
Ο άνθρωπος τρέφεται ή νομίζει ότι τρέφεται πνευματικά από τον Θεό του , είτε είναι αληθινός Θεός είτε “είδωλο” Θεού .
Η διάφορα είναι ότι ο Θεός “είδωλο “ λαμβάνει και απολαμβάνει την “δόξα” ,χαίρεται γιατί σκοπό του έχει μόνο την “καταστροφή “χωρίς να μπορεί να την επιστρέψει ως “Χάρι” και “δύναμη” αφού αντιστρατεύεται τον Θεό .
“πάντες οἱ θεοὶ τῶν ἐθνῶν δαιμόνια” λέει η Παλαιά Διαθήκη .
Αντίθετα το “είδωλο “επιστρέφει “κενή δόξα ” και έτσι εκμηδενίζει ,αδειάζει σιγά σιγά τον άνθρωπο καταλήγει ασθενής ,άρρωστος σωματικά και ψυχικά με ένα συνεχές και αέναο κυνήγι των ψεύτικων Θεών ,εργασία ,χόμπι που τα αλλάζει συνεχώς ,σχέσεις κ.α έχει δημιουργήσει ένα “δίκτυο ειδώλων ”
“προσκόλληση ” λέγεται ,αδυνατώντας να κατανοήσει ότι είναι κλινικά “νεκρός ” δεν λαμβάνει ζωή και φως η αιώνια ψυχή του ,αλλά σκότος και ψέμα,λόγω της άρνησης του να “θέλει” να πιστέψει στον αληθινό Θεό
«Εγώ ειμι το φως του κόσμου· ο ακολουθών εμοί ου μη περιπατήση εν τη σκοτία αλλ ‘ έξει το φως της ζωής» ( Ιωάννου 8, 12) .
Το “έλεος” του Θεού και η αγάπη των άλλων ..
Μόνο το “έλεος” του Θεού ή οι “παρακλήσεις “ και η “αγάπη ” κάποιον κοντινών προσώπων σε μας όταν πέσουμε σε αυτήν την άθλια κατάσταση ,υποχρεώνει τον Θεό να μας διατηρεί και να μας συντηρεί στην “ζωή” με συνεχή βοήθειες που μας οδηγούν στην “μετάνοια “την οποία αρνούμαστε πεισματικά .
Έως ότου σβήσει κάθε ελπίδα “μετάνοιας” και επιστροφής ,τότε “φεύγουμε” εξαντλήσαμε το “‘έλεος” τότε αρχίζει η “δικαιοσύνη “ …
Αλλά πέφτουμε στην παγίδα του σατανά ,
“και λεγει αυτω ταυτα παντα σοι δωσω εαν πεσων προσκυνησης μοι ”
Παγίδα που δεν έπεσε σε έναν από τους τρεις πειρασμούς ο Χριστός ,δίνοντας μας παράδειγμα ,μάθημα να μην την “πατήσουμε και χαθούμε .
τοτε λεγει αυτω ο ιησους υπαγε σατανα γεγραπται γαρ “κυριον τον θεον σου προσκυνήσεις”
Η “δόξα ” η “Χάρις” το Άγιο Πνεύμα και η πίστη
Ο “Τριαδικός Θεός” που είναι κάτοχος της αληθινής και απείρου “δόξας “ της ζωής ,όταν έχουμε απλά θέληση για πίστη και δοξάζουμε τον Θεό , λαμβάνει την “θέληση ” μας και πολλαπλάσια την επιστρέφει ως
πίστη και “Χάρι “.
Σταδιακά ,προσεχτικά ,λεπτά χειρουργικά μας αδειάζει από το “σκότος” ,και το “ψέμα “και αυξάνει την “πίστη ” μέσα μας .
Μας γεμίζει με πίστη αρχικά ,ελπίδα αργότερα και μας ολοκληρώνει γεμίζοντας του την ψυχή μας ,με Χάρι “δόξα” αληθινή ,αυτό που λέμε ΑΓΑΠΗ.
“οὓς δὲ προώρισε, τούτους καὶ ἐκάλεσε, καὶ οὓς ἐκάλεσε, τούτους καὶ ἐδικαίωσεν, οὓς δὲ ἐδικαίωσε, τούτους καὶ ἐδόξασε “(Ρωμ. 8:28–30)
Τότε ο άνθρωπος γίνεται ΑΓΙΟΣ ,συνδέεται με τον Θεό δια μέσω του Χριστού
το μόνο που διαθέτει ο άνθρωπος είναι η διάθεση του να πιστέψει ,ο Θεός την μετατρέπει σε “πίστη” και μαζί με την άρνηση του εαυτού του και των σκέψεων του ,τον οδηγεί εκ του ασφαλούς .
«Πιστεύω, Κύριε, βοήθει μου τῇ ἀπιστίᾳ»
Ακόμα και αυτοί που λένε δεν πιστεύω στον “Θεό ” πιστεύουν σε κάτι άλλο .
Η προσκύνηση και η πίστη στον Θεό που πιστεύει ο καθένας είναι στην ψυχή του κάθε ανθρώπου και ίσως να αγνοεί ποιόν Θεό και ποιός κρύβεται ως “είδωλο “ πίσω από αυτό που προσκυνά
Έχουμε θέσει στην καρδιά μας και “προσκυνούμε “ είδωλα που τρέφονται με την ενέργεια μας
Καταλήγουμε άδειοι ,άρρωστοι ,ασθενείς ,καρδιοπαθείς ,καρκινοπαθείς κ.α ασθένειες ,που δείχνουν ως δείκτες την έλλειψη της ζωογόνου “δόξας” Χάρις του Θεού μέσα μας.
Θέλω να πιστέψω …
Είναι τόσο ,μα τόσο απλό ,αλλά και δύσκολο να επιστρέψουμε στον Θεό και να αρχίσει να μας τροφοδοτεί “δόξα” αυτό που ο κόσμος λέει “ενέργεια” .
‘Έστω και αν όλα μέσα μου διαφωνούν ,βλέπω όμως ότι δεν νοιώθω και δεν είμαι καλά , “χτυπημένος “ από ασθένειες ,ψυχολογικά ,ένα” χαρούμενο ράκος” που τρέχει από ασχολία σε ασχολία .
Σαν να ανοίγω πολύχρωμες χαρούμενες πόρτες που δεν καταλήγουν πουθενά και να τρέχω από βαγόνι σε βαγόνι σε ένα τραίνο που εκτροχιάζεται συνεχώς και πέφτει στον γκρεμό , εγώ αλλάζω βαγόνι και νομίζω ότι σώθηκα μέχρι να διαλυθεί όλο το τρένο και εγώ μαζί .
Προσευχή και πίστη .
Αρκεί να καταλάβω εκ του αποτελέσματος ότι κάτι δεν πάει καλά μαζί μου ,να απαρνηθώ τον εαυτό μου και να αρχίσω να διαβάζω τον “Λόγο “ του Θεού και όπου περιέχεται αυτός .
Εκεί υπάρχει η χαμένη από μένα “Χάρις ” και “δόξα” που θέλω να ξανά πάρω πίσω ,το μόνο που χρειάζεται είναι να το θέλω ..
Να διαβάζω το πρωί μιά “πρωινή προσευχή ” μέσα στην ημέρα τους “ψαλμούς του Δαυίδ” ,τα Ευαγγέλια ,την “Αγία Γραφή “το βράδυ το “Απόδειπνο ” τους “χαιρετισμούς της Παναγίας “ ,να επαναλαμβάνω όσο μπορώ το Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με ,να κάνω έστω και μία “μετάνοια “ την ημέρα ,να βάλω πρόγραμμα .
Ότι μπορώ ..
Ότι μπορώ έστω και ελάχιστα από τα παραπάνω ,όσο και αν εναντιώνεται το ΕΓΩ μου και μέσα μου να υπάρχει ένας περίεργος “αντίλογος ”
Αυτή είναι η “προσευχή “που σιγά σιγά αν επιμείνω θα με αλλάζει και θα με οδηγήσει από μόνης της στα επόμενα βήματα .
Τα αόρατα “μυστήρια” της Εκκλησίας ,ο εκκλησιασμός ,που είναι και συντελείται “Βροχή Χάριτος “ πρός κάθε πληγωμένη και ταπεινωμένη “ψυχή “, είναι αυτά που θα οδηγηθεί με πίστη κάθε άνθρωπος που απλά θα θελήσει να “προσευχηθεί “ σπίτι του μόνος του …
Ας απαρνηθούμε τους “λογισμούς ” μας ,τον “αντίλογο” ας δούμε εκ του αποτελέσματος που μας οδηγούσε η προηγούμενη ζωή μας και ας κάνουμε το απλό ,εύκολο
«Υιέ μου, δός μοι σήν καρδίαν»
Όταν ο Χριστός μιλά για “απλό νού” εννοεί να προσπαθούμε συνεχώς να στρέφουμε τον “νού” μας σε αυτόν .
Ειδάλλως θα βουλιάζουμε σαν τον Άγιον Απόστολο Πέτρο ,όταν θέλησε να περπατήσει στο νερό και του φώναξε..
Κύριε, ει σύ εί, κέλευσόν με προς σε ελθείν
τα κατάφερε όσο είχε το βλέμμα του στον Κύριο ,όταν ο νους του “μετεωρίστηκε “ βούλιαξε και φώναξε
Κύριε, σῶσόν με.
Και ο Κύριος απαντά σε όλους μας ,που διστάζουμε να “προσευχηθούμε ” για να μας σώσει από τον “χαμό ” ..
ολιγόπιστε! εἰς τί ἐδίστασας;
Καλή φώτιση και αρχή μετανοίας
Γ.Μ
