Είναι ιστορικά αποδεδειγμένο: Ο αντικομουνισμός πάντα συμβαδίζει με τη δολιότητα, το ψεύδος και την παραχάραξη της Ιστορίας. Φυσικά και με τη βαρβαρότητα της καταστολής, των απειλών, των τραμπουκισμών και των διώξεων…
Η αντικομουνιστική υστερία προσδίδει στα ανωτέρω χαρακτηριστικά του αντικομουνισμού μορφές παράκρουσης και αυθάδους ηλιθιότητας.
Στην αντικομουνιστική υστερία της Εύας Καϊλή καταγράφονται σε μορφή παράκρουσης τόσο η δολιότητα, το ψεύδος και η παραχάραξη της ιστορίας, όσο και η αυθάδεια της βλακείας…
Μόνο το τυφλό αντικομουνιστικό μένος μπορεί να μορφοποιηθεί σε τέτοια ηλιθιότητα: Να ξερνάς τέτοιο ψεύδος και να αλλοιώνεις τόσο βάναυσα την Ιστορία, όταν με μια απλή ψηλάφηση της ιστορίας αποκαλύπτεσαι και πιάνεσαι επ’ αυτοφώρω…
Το άρθρο του Νίκου Μπογιόπουλου κονιορτοποιεί, κυριολεκτικά, όλα τα αχαλίνωτα ψεύδη και τις κυνικές ιστορικές παραχαράξεις, της κυρίας αυτής, η οποία, σαν σύγχρονη «γερμανοτσολιάς» (των Μνημονίων), «ξέσπασε» σε αντικομουνιστικές υστερίες, εμπορευόμενη ασυστόλως, μια ανύπαρκτη εκτέλεση του παππού της, από τους «αιμοχαρείς» κομμουνιστές…
Το άρθρο του Μπογιόπουλου εδώ:
http://resaltomag.blogspot.gr/2017/08/blog-post_29.html
Το ψεύδος της, βεβαίως, αποκαλύπτεται και από πολλές άλλες μαρτυρίες. Μαρτυρίες υπεράνω υποψίας: Από τα ίδια τα «λυσσασμένα» όργανα δίωξης των κομμουνιστών, τη Χωροφυλακή Έδεσσας.
Διαβάστε εδώ:
http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.gr/2017/08/1021947.html
Η ευρωβουλευτής των κατακαθιών του πασοκικού εκφυλισμούβιάστηκε να εναρμονιστεί με την αντικομουνιστική υστερία του 4ου Ράιχ (τα ανδρείκελα πάντα επιδεικνύουν υπερβάλλοντα ζήλο). Έτσι δεν «μελέτησε» καλά το παραμύθι της και τις συνέπειές του, αγνοώντας μάλιστα παντελώς και την ελληνική ιστορία.
Διότι και αληθινό να ήταν το παραμύθι της πάλι θα γινόταν «ρόμπα»: Αν υπήρχε παππούς και τον εκτελούσαν οι κομμουνιστές, αυτό θα σήμαινε ότι αυτός ήταν καραμπινάτος γερμανοτσολιάς και δωσίλογους…
Τώρα τουλάχιστον «σώθηκε» η τιμή του παππού της…
Εκτός και αν είχε και κάποιον τρίτο(!!!) παππού δωσίλογο…
Τελικά ο υστερικός αντικομουνισμός δεν σου βάζει μόνο τη «στάμπα» του ψεύτη και του παραχαράκτη της ιστορίας, αλλά και τη «στάμπα» του επαρμένου ηλίθιου: σε εξευτελίζει παντελώς…
