Η Jean Steel, θύμα των πειραμάτων μυαλού MK Ultra.
Η Αμερικανική κυβέρνηση αποζημίωσε αθόρυβα με 100.000 δολάρια την κόρη ενός από τα θύματα πειραμάτων ελέγχου του νου του περιβόητου προγράμματος MK Ultra που είχαν γίνει από τον Δρ. Cameron στον Καναδά και χρηματοδοτήθηκαν από την CIA, μεταδίδει το CBC News.
Η Alison Steel ήταν μόλις 4½ ετών όταν η ζωή της μητέρας της άλλαξε για πάντα.
Το 1957, η Jean Steel έγινε δεκτή στο Ινστιτούτο Allan Memorial του Μόντρεαλ. Η κάποτε χαρούμενη και δραστήρια 33χρονη διαγνώστηκε με μανιακή κατάθλιψη και παρανοϊκή σκέψη.
Τους μήνες που ακολούθησαν, η Steel έγινε θύμα πειραμάτων πλύσης εγκεφάλου που χρηματοδοτήθηκαν από την CIA και διεξήχθησαν από τον Δρ. Ewen Cameron. Κρατήθηκε σε χημικό ύπνο για εβδομάδες και υποβλήθηκε σε ηλεκτροσόκ, πειραματικά φάρμακα και μαγνητοσκοπημένα μηνύματα που έπαιζαν χωρίς διακοπή.
Η Steel δήλωσε ότι η μητέρα της δεν ήταν ποτέ η ίδια.
“Ποτέ δεν ήταν σε θέση πραγματικά να λειτουργήσει ως υγιές ανθρώπινο ον λόγω του αυτού που της έκαναν.”
Τώρα, 60 χρόνια αφότου τα πειράματα του Cameron άφησαν τη μητέρα της κατεστραμμένη για μια ζωή, η Alison Steel κέρδισε τελικά ένα μέτρο δικαιοσύνης για την οικογένειά της.
Σύμφωνα με το CBC News η ομοσπονδιακή κυβέρνηση έκανε αθόρυβα έναν συμβιβασμό εκτός δικαστηρίου νωρίτερα αυτό το χρόνο με την Steel, δίνοντας της 100.000 δολάρια σε αντάλλαγμα για την διακοπή της νομικής δράσης που ξεκίνησε το Σεπτέμβριο του 2015.
Ενώ μια συμφωνία μη δημοσιοποίησης απαγορεύει στην Steel να μιλά για τον ίδιο τον συμβιβασμό, η ύπαρξη του διακανονισμού και το ποσό συμπεριλήφθηκε στους πιο πρόσφατους δημόσιους λογαριασμούς που κατέθεσε η κυβέρνηση νωρίτερα αυτό το μήνα.
Η Alison Steel κρατά μια φωτογραφία της μητέρας της Jean.
Ο δικηγόρος του Μόντρεαλ Alan Stein, ο οποίος διαπραγματεύθηκε τη συμφωνία, δήλωσε ότι η απόφαση της κυβέρνησης να αποζημιώσει την Steel θα μπορούσε να προσφέρει ελπίδα στις οικογένειες άλλων ασθενών που ήταν υποκείμενα των πειραμάτων “απο-προγραμματισμού” του Cameron, αλλά αρχικά τους αρνήθηκαν την αποζημίωση.
“Έχουν ακόμα μια πιθανότητα εάν οι ιατρικές τους εκθέσεις αποδεικνύουν σαφώς ότι ήταν ουσιαστικά αποπρογραμματισμένοι.”
Παρόλο που το επίσημο πρόγραμμα αποζημίωσης έκλεισε πριν από περισσότερα από 20 χρόνια, ο Stein είπε ότι η ομοσπονδιακή κυβέρνηση έχει ρυθμίσει ήσυχα τις απαιτήσεις από μια χούφτα ασθενών τα τελευταία χρόνια. Είπε ότι ο διακανονισμός της Steel είναι η δεύτερη περίπτωση της κυβέρνησης που αποζημιώνει έναν πρώην ασθενή.
LSD και CIA
Ο διακανονισμός με την Steel είναι η τελευταία εξέλιξη της παλιάς ιστορίας δεκαετιών που ξεκίνησε με τα πειράματα του Cameron στο Ινστιτούτο Allan Memorial στις δεκαετίες του ’50 και του ’60.
Ο Cameron πίστευε ότι ένας συνδυασμός χημικώς επαγόμενου ύπνου για εβδομάδες κάθε φορά, μαζικές θεραπείες με ηλεκτροσόκ, πειραματικά παραισθησιογόνα φάρμακα όπως το LSD και τεχνικές όπως η «ψυχική καθοδήγηση» μέσω της επαναλαμβανόμενης αναπαραγωγής ηχογραφημένων μηνυμάτων θα μπορούσαν να «αποπρογραμματίσουν» το μυαλό, τις οδούς του εγκεφάλου και εξαλείφοντας τα συμπτώματα ψυχικών ασθενειών όπως η σχιζοφρένεια. Οι γιατροί θα μπορούσαν στη συνέχεια να “επαναπρογραμματίσουν” τους ασθενείς.
Ωστόσο, ο επαναπρογραμματισμός εξάλειψε επίσης πολύ τη μνήμη των ασθενών και τους άφησε σε παιδική κατάσταση. Σε μερικές περιπτώσεις, ενήλικες ξέχασαν βασικές δεξιότητες όπως το πώς να χρησιμοποιήσουν το μπάνιο, πώς να ντυθούν ή πώς να δέσουν τα παπούτσια τους.
Τα πειράματα χρηματοδοτήθηκαν εν μέρει με επιχορηγήσεις από το υπουργείο Υγείας και Πρόνοιας της ομοσπονδιακής κυβέρνησης, αν και μια έκθεση του δικηγόρου George Cooper του 1986 διαπίστωσε ότι οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι δεν γνώριζαν την πλήρη έκταση των πειραμάτων του Cameron.
Αυτό που οι ασθενείς και οι οικογένειές τους δεν γνώριζαν ήταν ότι τα πειράματα του Cameron χρηματοδοτήθηκαν επίσης από το πρόγραμμα MK Ultra της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών των Η.Π.Α. Η CIA, ανησυχώντας για την πλύση εγκεφάλου των στρατιωτών των Η.Π.Α. που ήταν αιχμάλωτοι πολέμου στην Κορέα, χρηματοδότησε πειράματα ελέγχου μυαλού στη Βόρεια Αμερική.
Το 1992, ο συντηρητικός υπουργός Δικαιοσύνης Kim Campbell αποφάσισε να αποζημιώσει δεκάδες πρώην ασθενείς του Cameron. Χωρίς να δεχθεί νομική ευθύνη, ο Campbell δήλωσε ότι η κυβέρνηση θα πραγματοποιήσει πληρωμές ύψους 100.000 δολαρίων για «συμπονετικούς και ανθρωπιστικούς λόγους».
Υπολογίστηκε ότι 70 ασθενείς αποζημιώθηκαν, αλλά εκατοντάδες περισσότεροι που υπέβαλαν αίτηση απορρίφθηκαν επειδή η κυβέρνηση δήλωσε ότι δεν είχαν «αποπρογραμματιστεί» αρκετά για να δικαιολογήσουν αποζημίωση.
Ο πατέρας της Steel ζήτησε αποζημίωση για λογαριασμό της συζύγου του αλλά απορρίφθηκε.
Μόνο το 2014, όταν στην CBC Television επανεμφανίστηκε το ντοκιμαντέρ Fifth Estate σχετικά με τα πειράματα του Cameron, η Alison Steel εμπνεύστηκε να κάνει άλλη μια προσπάθεια.
Συμβουλεύτηκε τον Stein, ο οποίος είχε κερδίσει με επιτυχία αποζημίωση για τον πρώην ασθενή Gail Kastner το 2004 και εξωδικαστική διευθέτηση για τον πρώην ασθενή Janine Huard το 2007 και υπέβαλε αίτημα πρόσβασης πληροφορίας για να βγάλει ολόκληρο το ιατρικό αρχείο της μητέρας της.
“Ήθελα μόνο να αποδείξω ότι αυτό έγινε και η δικαιοσύνη επιδόθηκε στη μητέρα μου”, δήλωσε ο Steel.
Οι φωτογραφίες της μητέρας της Steel πριν από την είσοδό της στο Allan Memorial δείχνουν ένα ευτυχισμένο, ενεργό άτομο, να κάνει σκι, ιππασία, γελώντας με τους φίλους της. Τα γράμματά της είναι αυτά ενός φυσιολογικού, υγιούς ατόμου.
Αλλά η Steel είπε ότι οι γονείς της είχαν χάσει ένα πρώτο παιδί που γεννήθηκε με πρόβλημα στη σπονδυλική στήλη. Η μητέρα της φάνηκε να υποφέρει από κατάθλιψη μετά τον τοκετό μετά τη γέννηση της Steel δύο χρόνια αργότερα.
Το Ινστιτούτο Allan Memorial όπου γινόντουσαν τα πειράματα ελέγχου του νου.
“Έδειχνε σημάδια κατάθλιψης και δεν ήταν σε θέση να το αντιμετωπίσει”, δήλωσε η Steel. “Και έχοντας ένα νεαρό βρέφος – εμένα, τότε, ενός ή δύο χρονών – ήταν δύσκολο, και έτσι ανησυχούσαν.”
Η Steel είπε ότι οι παππούδες της, που ζούσαν στο προάστιο του Μόντρεαλ της Westmount, άκουσαν για τη φήμη του Cameron και σκέφτηκαν ότι προσέφερε τη λύση.
Σελίδες επί σελίδων ιατρικών αρχείων καταγράφουν τι συνέβη στη συνέχεια.
«Μπερδεμένη … αλλά πολύ πιο συνεργάσιμη»
Σύμφωνα με μια έκθεση που γράφτηκε από τον Cameron, η Steel κρατήθηκε σε έναν χημικώς επαγόμενο ύπνο για εβδομάδες. Μία σειρά ύπνου διήρκεσε 29 ημέρες. Μια δεύτερη διήρκεσε 18 ημέρες. Η θεραπεία ύπνου συνοδεύτηκε από μια σειρά ηλεκτροσόκ.
“Ήταν εξαιρετικά μπερδεμένη και αποπροσανατολισμένη αλλά πολύ πιο συνεργάσιμη”, γράφει ο Cameron στην έκθεσή του.
Οι σημειώσεις των νοσοκόμων στα διαγράμματα της αναφέρουν λεπτομερώς τις επαναλαμβανόμενες δόσεις αμυλίου νατρίου και πώς η Steel θα αισθανόταν σαν φυλακισμένη: ”’Είναι ακριβώς σαν να θάβεσαι ζωντανός. Κάποιος σας παρακαλώ ας κάνει κάτι.’ Όλα αυτά τα είπε ουρλιάζοντας στη νοσοκόμα και στο γιατρό”, έλεγε ένα σημείωμα.
Η Jean Steel σε μια άλλη φωτογραφία της εποχής.
Η Steel είπε ότι σε κάποιο σημείο η μητέρα της ήταν τόσο αναστατωμένη με την προοπτική να επιστρέψει για επακόλουθες θεραπείες που προσπάθησε να πηδήξει από το αυτοκίνητο του συζύγου της στο κέντρο του Μόντρεαλ.
Η Steel άρχισε να αντιλαμβάνεται όταν ήταν έφηβη ότι η μητέρα της δεν ήταν ίδια με άλλες μητέρες.
”Όταν ήθελες να μιλήσεις μαζί της για κάτι συναισθηματικό … απλά δεν μπορούσε να το κάνει”, είπε η Steel. “Τα συναισθήματά της είχαν απογυμνωθεί. Πήρε την ψυχή της.”
Η μητέρα της θα καθόταν μόνη της στο σκοτάδι, γράφοντας κώδικες και αριθμούς στους τοίχους.
“Μια φορά που ήρθα σπίτι η οροφή ήταν βαμμένη παντού με κόκκινους στρόβιλους”, είπε η Steel. “Έπαιρνε ταπετσαρία και έκοβε μικρά τμήματα απ’ αυτήν και τα καρφίτσωνε σε όλο το δωμάτιο.”
Με τον εξωδικαστικό διακανονισμό η Steel έχει κάποιο μέτρο δικαιοσύνης, αλλά σκέφτεται τις οικογένειες άλλων ασθενών που δεν έλαβαν ποτέ αποζημίωση.
«Νιώθω ότι είναι σημαντικό να αναδείξουμε την ιστορία, να πούμε στους άλλους ότι αυτό συνέβη».
