Δυστυχώς, η γάγγραινα του έθνους μας είναι το γεγονός ότι, σχεδόν 200 χρόνια μετά την απελευθέρωση, εξακολουθούμε να έχουμε επικεφαλής, μια κρατικοδίαιτη, παρασιτική, ψευδοαστική ολιγαρχία που κυνηγάει το εύκολο κέρδος, κυρίως από τα δημόσια ταμεία, χωρίς ουσιαστική παραγωγή, με εργαλείο της το εθελόδουλο και απόλυτα ελεγχόμενο πολιτικό σύστημα.
Μέσω του πολιτικού συστήματος, χρησιμοποιεί τον
κρατικό μηχανισμό και την κρατική βία για να έχει την κοινωνία στη γωνία, έξω από κάθε συμμετοχή και έλεγχο, και να την εκμεταλλεύεται απόλυτα.
Αυτό θα αλλάξει μόνο με επαναστατικό τρόπο, μέσω του ανακατέματος της πολιτικής και οικονομικής τράπουλας, ώστε να ξεπηδήσουν από την εθνική βάση, νέες οικονομικές και πολιτικές δυνάμεις και πρόσωπα.
Επομένως δεν χρειαζόμαστε μόνο αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου, αλλά και του πολιτικού μοντέλου.
