Μετά το Brexit, ήρθε η ώρα των σοβαρών αποφάσεων για το μέλλον της ίδιας της Γερμανίας. Η ιμπεριαλιστική και εθνικιστική νοοτροπία της Γερμανίας, την οδηγεί πλέον αναγκαστικά στη σκλήρυνση της στάσης της με διπλό στόχο:
Είτε θα εξαναγκάσει, μέσω του προσχήματος της τήρησης των κανόνων, όλα
τα υπόλοιπα κράτη της Ευρώπης να την αποδεχτούν ως κυρίαρχη, σε μια απόλυτα συγκεντρωτική Ευρώπη, είτε η σκληρή της στάση θα εξαναγκάσει και άλλα κράτη να αποχωρήσουν από την ΕΕ, μένοντας η Γερμανία με τους δορυφόρους της στο Βορρά και με όλον τον πλούτο του Νότου στα χέρια τους.
Αν γίνει το δεύτερο, κανείς δεν θα μπορεί να κατηγορήσει τη Γερμανία ως υπαίτια της διάλυσης της ΕΕ, καθόσον η Γερμανία θα έχει οχυρωθεί πίσω από το πρόσχημα της τήρησης των κανόνων, τους οποίους σημειωτέον, στην ουσία η ίδια τους έχει επιβάλει..
Πρώτο δείγμα προς αυτή την κατεύθυνση είναι η ανυποχώρητη στάση της Γερμανίας προς την Ιταλία να κουρέψει τις καταθέσεις των Ιταλών στις τράπεζες, όπως επιβάλουν οι…. κανόνες.
Δεύτερο δείγμα είναι η σκληρή στάση προς τη Μ. Βρετανία, την οποία εξαναγκάζει να αποχωρήσει άμεσα και χωρίς ειδικές εμπορικές συμφωνίες.
Τρίτο δείγμα είναι η Πορτογαλία. Με την επιβολή νέου προγράμματος, αν δεν ακολουθήσει τον δρόμο της δημοσιονομικής λιτότητας, απείλησε σήμερα την Πορτογαλία ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, προκαλώντας αντίδραση της κυβέρνησης στη Λισαβόνα.
Σε ότι αφορά την Ελλάδα, αφήστε το καλύτερα. Ήδη τα πρώτα σημάδια τα έδωσε η δήλωση του ανθρώπου του Σόϊμπλε Ντάϊσενμπλουμ. Μετά τα μέσα του 2018 θα δουν τι θα γίνει με το ελληνικό χρέος και αν φυσικά έχουμε επιτύχει στους εξοντωτικούς στόχους του προγράμματος. Που πάει να πει ποτέ. Πλήρες αδιέξοδο.
Συμπατριώτες, αν μέχρι τώρα μιλούσαμε για κρίση ξεχάστε το. Ακόμα δεν έχουμε δει τίποτα. Σε λίγο θα τα δούμε όλα και δεν θα ξέρουμε από που να φύγουμε.
ΥΓ1. Πιστεύετε, έπειτα από όλα αυτά, ότι υπάρχει περίπτωση να επανέλθει η Μ. Βρετανία στην ΕΕ σαν βρεμένη γάτα, υποτακτική των Γερμανών… Πιστεύετε ότι υπάρχει Βρετανός που το θέλει αυτό;;;
ΥΓ2. Αυτό το κατάλαβε αμέσως ο Ολάντ και σπεύδει να το παίξει τάχα γαλλογερμανικό άξονα, για να δείξει ότι έχει κάποια αξία και η Γαλλία. Όμως δεν συνειδητοποιεί ότι η Γερμανία τον χρησιμοποιεί ως κάλυμμα για τα δικά της σχέδια.
