Το να κυβερνάς με τον «μπαμπούλα» του φόβου αποκαλύπτει το μέγεθος του δικού σου φόβου και πανικού
Αποτελεί κοινό τόπο και κοινή πεποίθηση το ότι ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης έχει χάσει κάθε έλεγχο της κατάστασης και προσπαθεί να κυβερνήσει σπέρνοντας στην κοινωνία, και ιδίως στα οικονομικά ασθενέστερα στρώματα, τον φόβο από τις επιπτώσεις της πανδημίας. Και το χειρότερο είναι ότι σπέρνει τον φόβο αυτό όταν ο ίδιος είναι υπεύθυνος για την αποτυχία αντιμετώπισης της πανδημίας και για τις επιπτώσεις της. Επιπτώσεις που πλήττουν κυρίως τον απλό άνθρωπο που δεν ξέρει τι θα του ξημερώσει, και σε αυτόν και στην οικογένειά του.
Κυβερνώντας λοιπόν με τον «μπαμπούλα» του φόβου, ο Κυριάκος Μητσοτάκης προσπαθεί να συγκαλύψει τον κατήφορο που έχει πάρει η χώρα. Κατήφορο στην οικονομία αφού όλα δείχνουν ότι το 2021 οι επιπτώσεις από την πανδημία αλλά και από την ανικανότητα της κυβέρνησης Μητσοτάκη θα είναι χειρότερες ακόμη και από αυτές του 2020. Και αυτό θα υπονομεύσει για χρόνια τη χώρα, ζώντας σκηνές που δεν τις είχαμε ζήσει ούτε καν την εποχή των Μνημονίων.
Επίσης, κυβερνώντας με τον «μπαμπούλα» του φόβου ο Κυριάκος Μητσοτάκης προσπαθεί, ματαίως, να συγκαλύψει τις αδιανόητες υποχωρήσεις στα εθνικά θέματα, που μας γυρίζουν πίσω στην εποχή Σημίτη και στη μεγάλη προδοσία της νύχτας των Ιμίων. Επιχειρεί να κάνει τον κόσμο να ξεχάσει πως πάνω απ’ όλα είναι η Πατρίδα. Επιχειρεί, και αυτό δείχνει την ποιότητα του χαρακτήρα του, να πείσει την κοινωνία ότι πρέπει να κοιτάει την επιβίωσή της και να μην ασχολείται με την Ελλάδα και την τύχη της. Και όλα αυτά στην επέτειο των 200 χρόνων από το 1821, έχοντας δίπλα του ως «ηγερία» για την Εθνεγερσία τη Γιάννα Αγγελοπούλου, που συμπεριφέρεται στην ιστορία των προγόνων μας με μεθόδους «σαράφη» καθώς και με μεθόδους διαφήμισης τύπου Δέσποινας Μοιραράκη.
Ας προστεθεί σε όλα αυτά και όλη αυτή η τραγωδία με την κατάπτωση των αξιών του Ελληνικού Λαού, μέσα από τις αποκαλύψεις για ηθικά σκάνδαλα σε πολλούς τομείς της κοινωνικής ζωής. Και μάλιστα τομείς που θα έπρεπε να αποτελούν πρότυπο για την κοινωνία, όπως είναι οι τομείς της εκπαίδευσης και ιδίως των Πανεπιστημίων, της τέχνης και της δημοσιογραφίας. Η σαπίλα εξαπλώνεται παντού και ο Κυριάκος Μητσοτάκης θεωρεί ότι με τον τρόπο αυτό θα αποπροσανατολιστεί το ενδιαφέρον του Λαού από την ανικανότητά του και από το ξεπούλημα της Πατρίδας.
Τέτοιο κατάντημα του τόπου δεν έχουμε ζήσει τουλάχιστον από τη Μεταπολίτευση και μετά. Ζήσαμε τα σκάνδαλα του Κοσκωτά επί Παπανδρέου, ζήσαμε τα σκάνδαλα του Χρηματιστηρίου και του Τσοχατζόπουλου -και πολλών άλλων- επί Κώστα Σημίτη, αλλά τέτοιο «θανάσιμο» συνδυασμό για την προοπτική της Πατρίδας και του Λαού μας δεν έχουμε ξαναζήσει. Χρειάστηκε να έρθει ο Κυριάκος Μητσοτάκης για να βιώσουμε και αυτή την τραγωδία.
Το χειρότερο είναι, όπως ήδη είπαμε, ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης πιστεύει πως σπέρνοντας τον φόβο για την πανδημία και βάζοντας τα φερέφωνά του να ισχυρίζονται αναίσχυντα ότι «πρέπει να αποφύγουμε τον πόλεμο με την Τουρκία» οδηγεί την κοινωνία σε έκρηξη. Έκρηξη που θα βρει μπροστά του όταν η συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας θα καταλάβει ότι ο «Μωυσής» και ο «Θεόπεμπτος» είναι «γυμνός» θυμίζοντας το αξέχαστο παραμύθι του Άντερσεν. Όταν θα έρθει η ώρα των εκλογών θα καταλάβει ποιο θα είναι το τίμημα της ανευθυνότητάς του. Σήμερα μπορεί να νομίζει ότι δεν πρόκειται να ψηφίσει κανείς τον ΣΥΡΙΖΑ, η Κεντροδεξιά θα στηρίζει με τα δόντια Κυριάκο! Όταν λοιπόν έρθει η ώρα των εκλογών και αντιληφθεί το τσουνάμι της αποχής, που θα είναι η αποκαθήλωσή του, τότε θα καταλάβει επίσης ότι ο Ελληνικός Λάος έχει πολλούς τρόπους να απαντάει. Και ο κυριότερος είναι η περιφρόνηση προς εκείνους οι οποίοι τον υποτιμούν. Και ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης όχι απλώς υποτιμά τον Ελληνικό Λαό αλλά μαζί με την «ομάδα Σημίτη» επιχειρεί να τον ευτελίσει. Ο δικός του ευτελισμός και η πλήρης απαξίωσή του θα είναι το βαρύ τίμημα της αμάθειας και της αλαζονείας του.
