‘Ενας πολύ σημαντικός λόγος, που η ψυχή και το σώμα του ανθρώπου ασθενούν, είναι η ασυγχωρησία, το μίσος, η κακία, η εκδίκηση, η χαιρεκακία, όταν αυτά φιλοξενούνται μέσα στην ψυχή ενός ανθρώπου. Αυτό έχει αποδειχθεί και επιστημονικά. Οι άνθρωποι που συγχωρούν εύκολα, είναι πάντα υγιείς στην ψυχή, αλλά και στο σώμα οι ασθένειές τους είναι πιο σπάνιες. Είναι βέβαια πολύ δύσκολο να συγχωρέσει κανείς κάποιον, που του έκανε κάποιο μεγάλο κακό. Όμως όποιος έχει την πρόθεση να ελευθερωθεί από την ασυγχωρεσία που έχει μέσα του, ας το ζητήσει από το Χριστό στην προσευχή και ο Χριστός θα τον βοηθήσει να απελευθερωθεί από αυτή την κόλαση της ασυγχωρησίας, που είναι η κύρια αιτία για σοβαρά ψυχολογικά και σωματικά προβλήματα υγείας.
Ο Κύριος μας ο Ιησούς Χριστός, μας τονίζει στην Κυριακή προσευχή, πόσο σημαντικό είναι να συγχωρούμε τους άλλους, για να μπορεί να συγχωρεί και εμάς ο Πατέρας: “…και συγχώρεσε σε μας τις αμαρτίες μας, όπως κι εμείς συγχωρούμε σ’ αυτούς που αμαρτάνουν σε μας” (Ματθ. 6:12). Και εξηγεί παρακάτω: “Επειδή αν συγχωρήσετε στους ανθρώπους τα πταίσματά τους, θα συγχωρήσει και σε σας ο ουράνιος Πατέρας σας. Αν όμως, δεν συγχωρήσετε στους ανθρώπους τα πταίσματά τους, ούτε ο Πατέρας σας θα συγχωρήσει σε σας τα πταίσματά σας“ (Ματθ. 6:14-15). Γι αυτό ο Κύριος μας προτρέπει: “ Όταν στέκεστε προσευχόμενοι, συγχωρείτε αν έχετε κάτι εναντίον κάποιου, για να συγχωρήσει σε σας και ο Πατέρας σας που είναι στους ουρανούς, τα δικά σας παραπτώματα (Μάρκ. 11:25). Αλλού μας προτρέπει: “Μην κρίνετε και δεν θα κριθείτε, μην καταδικάζετε και δεν θα καταδικαστείτε, συγχωρείτε και θα συγχωρηθείτε (Λουκ. 6:37).
Μετά την ανάστασή Του, ο Κύριος υπενθύμισε στους μαθητές Του κάτι πολύ σημαντικό: “Αν τις αμαρτίες κάποιων συγχωρέσετε, είναι σ’ αυτούς συγχωρεμένες, αν κάποιων τις κρατάτε είναι κρατημένες” (Ιωάνν. 20:23), θέλοντας να τους πει και να μας πει, ότι με τη συγχώρεσή μας, μπορούμε να ελευθερώσουμε αυτόν που αμάρτησε σε μας.
Όταν πλησίασε ο Πέτρος τον Κύριο και τον ρώτησε : “Κύριε, πόσες φορές αν ο αδελφός μου αμαρτήσει σε μένα, θα τον συγχωρήσω; Μέχρι επτά φορές; “, ο Ιησούς είπε σ’ αυτόν: “Δεν σου λέω μέχρι επτά φορές, αλλά μέχρι 70 φορές επτά“ (Ματθ. 18:21-22).
Στην παραβολή με τον πονηρό δούλο, ο Κύριος είπε, ότι αν δεν συγχωρήσουμε από την καρδιά μας, στον αδελφό μας τα παραπτώματά του, ο Πατέρας θα μας παραδώσει στους βασανιστές, μέχρι να αποδώσουμε σ’ Αυτόν ολόκληρο εκείνο που οφείλαμε (Ματθ. 18:35).
Στον Φαρισαίο που έκρινε την αμαρτωλή γυναίκα, ο Κύριος είπε: “Γι’ αυτό σου λέω, συγχωρημένες είναι οι πολλές αμαρτίες της, επειδή αγάπησε πολύ, σε όποιον όμως λίγο συγχωρείται, λίγο αγαπάει. Και στη γυναίκα είπε: Οι αμαρτίες σου είναι συγχωρημένες (Λουκ. 7:47).
Και πάνω στο σταυρό, ο Κύριος μας έδωσε το παράδειγμα όταν είπε: “Πατέρα συγχώρεσέ τους, επειδή δεν ξέρουν τι κάνουν (Λουκ. 23:34).
Και ο απόστολος Παύλος παρακαλεί τους Κορινθίους να συγχωρήσουν κάποιον που έπραξε μια σοβαρή αμαρτιά, για να μην τον καταπιεί η υπερβολική λύπη: “… πρέπει μάλλον να τον συγχωρήσετε και να τον παρηγορήσετε, ώστε αυτόν τον άνθρωπο να μη τον καταπιεί η υπερβολική λύπη” (Β’ Κορ. 2:7). Και λέει παρακάτω κάτι, σαν να το λέει ο ‘Ιδιος ο Πατέρας: “Σε όποιον μάλιστα συγχωρείτε κάτι, συγχωρώ κι εγώ, επειδή αν εγώ συγχώρησα κάτι σε όποιον συγχώρησα, το έκανα αυτό για σας μπροστά στον Χριστό, για να μη υπερισχύσει εναντίον μας ο σατανάς” (Β’ Κορ. 2:10).
Και σε άλλες επιστολές, ο Παύλος μας προτρέπει να συγχωρούμε τους άλλους: “Κάθε πικρία και θυμός και οργή και κραυγή και βλασφημία, ας αφαιρεθεί από σας με κάθε κακία. Γίνεστε δε ο ένας στον άλλον, χρήσιμοι, εύσπλαχνοι, συγχωρώντας ο ένας τον άλλον, όπως και ο Θεός συγχώρησε εσάς διαμέσου τού Χριστού“ (Εφεσ. 4:31-32). “Ντυθείτε λοιπόν ως εκλεκτοί τού Θεού, άγιοι και αγαπημένοι, σπλάχνα οικτιρμών, καλοσύνη, ταπεινοφροσύνη, πραότητα, μακροθυμία, υποφέροντας ο ένας τον άλλον και συγχωρώντας ο ένας τον άλλον, αν κάποιος έχει παράπονο ενάντια σε κάποιον, όπως και ο Χριστός συγχώρεσε σε σας, έτσι κι εσείς“ (Κολοσσ. 3:12-13).
Ας συγχωρήσουμε λοιπόν, όπως ο ουράνιος Πατέρας μας συγχωρεί, για να θεραπευτεί η ψυχή μας και το σώμα μας.
Σταύρος Π.
