Η κυβέρνηση των «αριστερών» ανδρεικέλων αφού ακρωτηριάζει και πελεκίζει καθημερινά τον ελληνικό λαό και με τον ηδονισμό του πωρωμένου δολοφόνου, έρχεται τώρα να εμπορευτεί το φρικώδες έργο της, με του μοίρασμα κάποιων ψίχουλων!!!
Εδώ, έξω από τη μοχθηρία του κυβερνητικού εμπαιγμού και της αυθάδους κοροϊδίας του ελληνικού λαού, προωθείται, από την «αριστερά» του 4ου Ράιχ και η ανάλογη φασιστική φιλοσοφία:Η φιλοσοφία της «φιλανθρωπίας», της «ελεημοσύνης»!!!
Η φιλοσοφία, δηλαδή, της ΥΠΟΤΑΓΗΣ των εξαθλιωμένων στις διαθέσεις «ελεημοσύνης» της ΕΞΟΥΣΙΑΣ.
Με πιο απλά λόγια: Η ιδεολογία της «ελεημοσύνης» και των φιλοδωρημάτων είναι ο εθισμός των ανίσχυρων, τσαλαπατημένων, απελπισμένων και εξαθλιωμένων ατόμων (από τους λήσταρχους και δημίους τους), στο να ΑΝΑΖΗΤΟΥΝ λύσεις παρηγοριάς από τα χέρια των δημίων τους, από τα χέρια των κτηνάνθρωπων της εξουσίας…
Με αυτό το ναρκωτικό της δόλιας «ελεημοσύνης» επιχειρεί και αυτή η «αριστερή» κυβέρνηση, η οποία βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της καταλήστευσης, της καταστροφής και της εξαθλίωσης του ελληνικού λαού να ΕΜΠΟΡΕΥΤΕΙ το μακάβριο έργο της (το έργο του νεοταξικού φασισμού που υλοποιεί), καλλιεργώντας ονειρικές καταστάσεις παρηγοριάς, οι οποίες επιχειρούν να ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΗΣΟΥΝ τη λαϊκή απελπισία και οργισμένη ενέργεια με την ελεημοσύνη της ΕΞΟΥΣΙΑΣ.
Και μετά κάποιοι αναζητούν το ΦΑΣΙΣΜΟ, όχι στον ΕΦΙΑΛΤΗ που ζούμε με φορεσιές «αριστερές», αλλά στα λείψανα του 3ου Ράιχ, τα οποία αποτελούν τους χρήσιμους προβοκάτορες του 4ου Ράιχ…
Διαβάστε και το παρακάτω εύστοχο σχόλιο για την κυβερνητική ελεημοσύνη.
Αντί εισοδήματος, ελεημοσύνη…
Μια τεράστια ιδεολογική αλλαγή που συντελείται από τις μνημονιακές συμμορίες που κυβερνούν από το 2010 και μετά, αφορά στο να συνηθίσει η κοινωνία την ελεημοσύνη.
Δεν είναι πια οι θεσμοθετημένες κοινωνικές κατακτήσεις που εξασφαλίζουν το εισόδημα, αλλά η διάθεση ετούτου ή του άλλου ηγέτη να κάνει παροχές με βάση κριτήρια που καθορίζει αυτός και ο κύκλος των βολεμένων που τον περιστοιχίζουν.
Πρόκειται για πισωγύρισμα σε καταστάσεις εποχών κατά τις οποίες ήταν άγνωστες οι έννοιες του κράτους δικαίου και των κοινωνικών δικαιωμάτων. Τότε που η ζωή των ανθρώπων (υπηκόων και όχι πολιτών) εξαρτιόταν απόλυτα από τις διαθέσεις του πρίγκιπα, του βασιλιά, του αυτοκράτορα, του σουλτάνου.
Μ’ αυτό το στίγμα θα περάσουν στην ιστορία όλοι αυτοί που βάλθηκαν να κατεδαφίσουν κάθε εργατική και λαϊκή κοινωνική κατάκτηση και να αντικαταστήσουν το δικαίωμα στο εισόδημα με παροχές ελεημοσύνης.
